Archief voor april, 2010

Amsterdam – De medewerkers krijgen de mogelijkheid om flexibel te werken. Je kunt als medewerker van een grote organisatie tegenwoordig al met eenvoudige faciliteiten overal werken. Dit geldt niet voor iedereen. Toen ik de laatste tijd druk met mijn visie over ‘Het Nieuwe Werken’ bezig was, kwam ik erachter dat ‘Het Nieuwe Werken’ op vele gebieden voor een substantiele verandering gaat zorgen.

Beperkingen van ‘Het Nieuwe Werken’
We moeten nu niet een utopische gedachtegang gaan ontwikkelen. ‘Het Nieuwe Werken’ kan niet voor alle beroepen worden toegepast. Hierover heb ik persoonlijk de volgende filosofie ontwikkeld. Ongeveer 20% van de bevolking neemt vanwege leeftijd (kinderen/gepensioneerden) of situatie (arbeidsongeschikt/werkeloos) geen deel aan het arbeidsproces. De volgende 40% heeft een beroep wat lokatiegebonden is (productiebedrijven) of anderzijds niet ambulant. De resterende 40% van de bevolking kan met de juiste faciliteiten ruimschoots flexibel werken qua tijd en/of locatie. Wanneer het lukt om ruim 40% van de werkende bevolking te motiveren om volgens de principes van ‘Het Nieuwe Werken’ te werken, dan gaan er mogelijkheden ontstaan die voorheen niet denkbaar waren. Zelfs uit de 20% van de eerste groep kunnen mensen opnieuw toetreden tot de werkende populatie als (grote) bedrijven besluiten om ‘Het Nieuwe Werken’ te implementeren in de bedrijfsvoering. 

Weer aan het werk door ‘Het Nieuwe Werken’
Als de huidige medewerker eenvoudig thuis kan werken, dan betekent het dat mensen die nu ‘verminderd arbeidsgeschikt’ zijn, weer in aanmerking kunnen komen voor kansen. Ik zeg bewust kansen, want uit ervaring weet ik dat een grote groep arbeidsongeschikten graag weer deelnemer worden van het arbeidsproces. En ‘Het Nieuwe Werken’ opent deuren die het mogelijk maken om stapsgewijs weer terug te keren. Misschien niet tot een 100% inzet, maar laten we eerlijk zijn, als iemand zijn/haar motivatie terug doordat er kansen kunnen worden geboden, dan snijdt het mes direct aan meerdere kanten. In mijn eigen leven heb ik deze weg helaas ook moeten ervaren en spreek dus letterlijk uit ervaring. Ruim 15 jaar gelden ben ik door een ernstig auto-ongeluk circa twee jaar buitengesloten geweest van het arbeidsproces. Nimmer zal ik vergeten hoe ik op eigen kracht de weg heb weten terug te vinden, doordat ik van de mensen in mijn netwerk een kans heb gekregen en benut.

Blijven werken door ‘Het Nieuwe Werken’
We mogen ons gelukkig prijzen om in een land te wonen waar de ‘kenniseconomie’ een belangrijke plaats inneemt. Het groeiend aantal Zelfstandigen Zonder Personeel (ZZP) bewijzen des te meer dat ‘Het Nieuwe Werken’ werkt. In wisselende samenstellingen werken mensen aan projecten, in opdrachten of op individuele basis in het bedrijfsleven, bij grotere organisaties en (de)centrale overheden.

Grote organisaties zien niet altijd direct de gevolgen wanneer een medewerker vertrekt. Los van het feit dat het statistisch bewezen tussen 2 á 4 jaarsalarissen kost om weer een nieuw iemand te werven, in te werken en naar het gewenste kennisniveau te krijgen, komt er nog meer bij kijken. De vergrijzing neemt de komende twee jaar ernstige vormen aan en duurt circa negen jaar alvorens er weer een daling komt. Consequentie hiervan is dat mensen in deze periode ruim de keuze krijgen om te zoeken naar de meest flexibele werkgever. Eén die begrip heeft dat er een goed balans moet zitten tussen werk en privé. Waar het bewustzijn aanwezig is dat het gezin van de medewerker voor de medewerker centaal staat. Door ‘Het Nieuwe Werken’ binnenkort al te introduceren wordt de mogelijkheid geschapen om mensen aan je te ‘binden’ als bedrijf. Je gunt jezelf dan ruim twee jaar de gelegenheid om organisatorisch de weg te vinden naar de meest ideale situatie voor de medewerker en het bedrijf.

© 2010 Richard J. Raats

Advertenties

Amsterdam – De categorie ‘Het Nieuwe Managen’ ga ik benutten voor het bloggen van Nieuwe Management Methodieken en Innovatieve Ontwikkelingen. In hoofdlijnen komt het neer op innoveren van ‘Organisatie’ & ‘Techniek’. Grote organisatie verwarren ‘Het Nieuwe Werken’ als een technische realisatie van de ICT, terwijl het innoveren van de organisatie minder aandacht krijgt. De kracht van ‘Het Nieuwe Werken’ schuilt in de nieuwe wijze van denken waarbij ICT een faciliteit is om organisatorische veranderingen te ondersteunen. 

Denken vanuit bedrijfsprocessen
Het goede aan de onderscheiding van ‘techniek’ en ‘organisatie’ is dat separate projecten een grotere kans op succes hebben en gezamenlijk wel degelijk tot de realisatie van één of meerdere bedrijfsdoelstellingen kan leiden.  Het is denken vanuit strategische doelstellingen. Primair staat het bedrijfsproces. Ondanks ik mijn dagelijkse brood verdien bij een groot ICT bedrijf, wil het niet zeggen dat voor mijn klanten ICT centraal moet staan. Daar huren ze tenslotte zo’n bedrijf als waarvoor ik werk in. ICT moet het proces ondersteunen en niet frustreren. Daar waar digitaal werken het proces vertraagd c.q. onwerkbaar maakt, moet je besluiten om géén ICT te gebruiken. Automatiseren om het automatiseren leidt in alle gevallen tot ontevredenheid. En daar zit nu de kruks.

Bedrijfsmodellen onder druk
De snelheid waarmee innovatieve oplossingen elkaar opvolgen is enorm. Daar waar je tien jaar terug nog een Return-Of-Investment (ROI) kon baseren op 4 jaar afschrijving, tegenwoordig kun je dezelfde rekenmethodiek niet 1-op-1 meer gebruiken. De elementen van de ROI zijn nu veel gevarieerder en brengt daardoor een extra complexiteit met zich mee. Een mooie zijstap is de ontwikkeling van software voor de Iphone. Per dag worden er wereldwijd ca. 1.500 tot 1.800 applicaties ontwikkeld.

Complete conservatieve bedrijfsmodellen die vandaag werken, zijn morgen achterhaald. De dynamiek is nagenoeg extreem te noemen. In mijn blog over ‘Het Nieuwe Managen 2.0’ spreek ik met regelmaat over ‘moleculaire samenwerking’. In de ontwikkeling van software voor de Iphone is het duidelijk zichtbaar. Onafhankelijk of in samenwerking wordt er in een hoog tempo software geproduceerd. De ene applicatie is wat bruikbaarder dan de ander, echter zijn er serieuze applicaties die snel worden ‘nagemaakt’, ‘gemodificeerd’ en ‘beschikbaar gemaakt’ tegen veelal lage kosten. De concurrentie is zo sterk dat een alleen een korte time-to-market en grote afzetmarkt nog kan zorgen voor inkomsten.

Ondersteunen van bedrijfsprocessen
Techniek faciliteert, daar waar bedrijfsprocessen noodzaak voor automatisering vergen. Aan een CIO wordt in deze tijd andere eisen gesteld dan tien jaar terug. De bedrijfskundige kant van het bedrijf bepaalt meer en meer de lijn van de innovatie. De ontwikkelingen van techniek zijn geen hindernis meer om ‘zaken’ gerealiseerd te krijgen. Technologie is sinds enkele jaren niet meer de beperkende factor voor innovatie.

Van de ICT verantwoordelijke mensen wordt verwacht dat zij vanuit de bedrijfskundige kant van het bedrijf kunnen denken. Men moet de bedrijfsprocessen begrijpen, de wensen en eisen weet te omvatten in korte krachte functionaliteiten en zorgen voor een snelle realisatie. Het gemiddelde bedrijfsproces is minder aan dynamiek onderheven. Daar waar vroeger een nieuwe technische ontwikkeling bedrijfsmatig meer mogelijk maakte, is de situatie nu omgekeerd. De focus ligt nu meer op ‘Wat heb ik echt nodig om mijn bedrijfsproces te optimaliseren?’

© 2010 Richard. J. Raats

Amsterdam – De categorie ‘Het Nieuwe Regeren’ ga ik benutten voor het bloggen van Maatschappelijke Ontwikkelingen en Ruimtelijke Ordening. In hoofdlijnen komt het neer het inzichtelijk maken dat ‘Het Nieuwe Werken’ ook consequenties met zich mee gaat brengen op het gebied van ‘infrastructuur’, ‘huisvesting’,  ‘woonwijken’ en ‘allerlei faciliteiten’. Aan de Ruimtelijke Ordening gaat andere wensen worden gesteld wanneer een groot deel van het bedrijfsleven en overheid besluiten om invulling te geven aan ‘Het Nieuwe Werken’.

Mogelijkheden door ‘Het Nieuwe Werken’
Er kunnen serieuze besparingen en efficientie worden gerealiseerd als ‘Het Nieuwe Werken’ volledig wordt geadopteerd bij Maatschappelijke Ontwikkelingen en Ruimtelijke Ordening. Een optimaal gebruikt van lokale faciliteiten, verplaatsing naar gezamenlijke huisvesting en verminderen van gelijktijdige vervoersbewegingen zijn enkele primaire doelen welke ruimte bieden aan de ontwikkeling van ‘Het Nieuwe Werken’. Zelfs het milieu zal gebaat zijn bij deze ontwikkelingen.

Weer wonen door ‘Het Nieuwe Werken’
Vooral grote organisaties zien zo langzamerhand de voordelen van ‘Het Nieuwe Werken’ groeien. De kantoorpanden staan tegenwoordig langer leeg omdat er ‘optimaler’ gebruik wordt gemaakt van ‘minder’ kantoorlocaties in combinatie met de flexibiliteit van ‘overal werken’. Het brengt direct besparing mee wanneer er minder kantoorruimte gehuurd/gekocht hoeft te worden. Gevolg is wel dat er meer kantoorpanden leeg komen te staan gevolgd door minder bouw van kantoorpanden. Daar waar kantoorpanden langere tijd leeg staan, zou de mogelijkheid moeten worden gecreeerd om deze om te bouwen naar appartementen. De mogelijkheid voor speculatie neemt dan af, maar wordt vervangen door inkomsten uit verhuur/koop. Ook hier brengt ‘Het Nieuwe Werken’ een oplossing voor het tekort aan woningen in de buurt van bedrijven.

Waarde van ‘Het Nieuwe Werken’
Het is wel duidelijk dat ‘Het Nieuwe Werken’ ons ook gaat brengen naar een ‘Nieuwe Economie’. Er gaan substantiele verschuivingen plaatsvinden, kansen op het gebied van ‘terugkeer in het arbeidsproces’, ‘verminderen van lastendruk op ons sociale stelsel’, ‘(door)groei in de woningmarkt’ en nog vele andere oplossingen ontstaan als we ‘Het Nieuwe Werken’ in een bredere context plaatsen dan alleen ‘techniek’.

© 2010 Richard. J. Raats

Amsterdam – De categorie ‘Het Nieuwe Regeren’ ga ik benutten voor het bloggen van Politieke Consequenties & Wettelijke Regelgeving. In hoofdlijnen komt het neer het inzichtelijk maken dat ‘Het Nieuwe Werken’ ook consequenties met zich mee gaat brengen op het gebied van ‘kostenstructuren’,  ‘investeringen’ en voor de overheid ook ‘de wijze van aanbesteden’. Maar ook de gevolgen van ‘beperkende wetgeving’, ‘belastingheffingen/aftrekposten’ en ‘ARBO-regels’ gaat het zorgen voor een substantieel verschuiving in onze wetgeving.

Politieke Consequenties
De introdcutie van ‘Het Nieuwe Werken’ brengt met zich mee dat politici ook anders gaan denken. De mogelijkheid om op andere plaatsen, andere tijden en met andere apparatuur te werken zorgt voor ‘problemen’. Kantoorpanden krijgen een lagere ‘bezettingsgraad’, ‘Openbaar Vervoer’ gaat op een andere manier worden gebruikt en de ‘prikklok’ kan voor vele werknemers worden afgeschaft. Natuurlijk is het niet morgen een feit, maar het gaat sneller dan vele mensen beseffen. Daarnaast is het voor grote organisaties in het bedrijfsleven en de Nederlandse overheid noodzaak om bedrijfsmatig wel te richten op een langtermijn visie.

De geschiedenis voorspelt de toekomst
Willen wij voor ‘onze’ jeugd en toekomstige volwassen een (financieel) gezonde maatschappij creeeren, dan moet er nu actie genomen gaan worden. Een slecht voorbeeld is de vergrijzing. Wanneer de knappe koppen vijftig jaar terug de geboortestatistieken goed hadden bestudeerd, dan was er toen gelijk al duidelijk dat met een dalend geboortecijfer er een flinke vergrijzing zou gaan ontstaan. Er hadden dan financien gereserveerd kunnen worden, mensen worden gemotiveerd om ‘meer’ kinderen te krijgen en het onderwijs beter afgestemd op ‘denken in mogelijkheden’ in plaats van ‘denken in onmogelijkheden’. Er worden nu allerlei maatregelen genomen om de financiele crisis te bestrijden, echter met de opkomende vergrijzing kunnen we nog de nodige maatregelen verwachten. Als we nu niets doen!

Kernactiviteiten voorop!
De grote organisatie hebben in de afgelopen jaren de nieuwe visie voor het bedrijf ontwikkeld. Daar waar voorheen de focus lag op ‘We doen alles zelf”, hebben vele al afscheid genomen van ‘niet-kernactiviteiten’. De vrijgekomen energie kon daardoor volledig worden gericht op de ‘kernactiviteiten’. Bedrijven actief in technology hebben hiermee een versnelling weten te bewerkstelligen. De ‘niet-kernactiviteiten’ van de één, is een ‘kernactiviteit’ voor de ander. En ook de ander weet zijn ‘kernactiviteiten’ efficienter en lager in prijs te maken. Een belangrijke economische regel is ‘daar waar kwantiteit kan worden gestimuleerd, volgt reductie en/of efficientie’.

Beleidmaken voorop!
Voor overheidsinstanties spelen er hele andere elementen mee. “Daar gaat het niet altijd direct om financiele voordelen” was een uitspraak welke ik recentelijk te horen kreeg toen ik mijn visie uitsprak. Mijn verbazing was groot, want volgens mijn informatie moet er ca. € 30 miljard woirden bespaart. Hoe men dit denkt te realiseren staat in de verschillende partijprogramma’s. De geluiden voor een beweging richting een ‘meer beleidsoverheid’ en ‘minder zelfstandig uitvoeren’ klinken bij alle partijen. Echter om dit mogelijk te maken moet iedere politici, maar ook de burger gaan begrijpen dat er dan serieuze wijzigingen moeten worden doorgevoerd in onze wetgeving. Hier stuiten we op een belangrijk obstakel, want het wijzigen van wetgeving is een langdurig en stroperig proces. “Waar er begonnen moet worden met het terugkeren naar de basis?” is een mooie vraagstelling voor het nieuw te vormen kabinet.

‘Het Nieuwe Werken’ als hulpmiddel
In Alice in Wonderland staat de vraag: “Zou je mij alsjeblieft willen vertellen welke kant ik nu op moet?” centraal. Het antwoord is steevast: “Dat hangt er voor een groot deel van af waar je naar toe wilt!”. In het kader van maken van beleid moet er eerst worden vastgesteld hoe de toekomst eruit moet komen te zien. De individuele burger weet heel goed hoe hij/zij de toekomst wil zien qua balans tussen werk en privé. De tijd is rijp om nu te gaan bepalen, op basis van de wensen van de burger, welke stappen er genomen moeten gaan worden.

Mensen willen een beter balans tussen werk en privé. Zelfs een aantal voormalige politici geven nu prioriteit aan het gezin en het zelf ondersteunen bij de opvoeding en verzorging van de kinderen. Die behoefte is er bij een groot deel van de bevolking. Hiervoor moeten dan wel de randvoorwaarden worden gerealiseerd. Flexibiliteit in werktijden, werklocaties en ondersteunende middelen vormen een eerste stap in een verandering die niet meer te keren is. ‘Het Nieuwe Werken’ betekent in deze context ‘anders durven denken’.

© 2010 Richard J. Raats

Amsterdam – Vandaag veel reacties gehad op mijn blog over ‘Het Nieuwe Managen 2.0’ waarin ik mijn visie geef op de moleculaire samenstelling van teamwork en de wijze waarop een Manager 2.0 in mijn ogen zou moeten inspelen. Mede vanwege een aantal vragen heb ik besloten om niet te wachten tot zondag met het publiceren van het tweede blog welke meer ingaat op de hoofdlijnen van mijn visie op ‘Het Nieuwe Werken’. In dit blog kunt u lezen wat er, onafhankelijk van techniek, allemaal komt kijken als grote organisaties serieus aan de slag gaan met ‘Het Nieuwe Werken’.

De Visie over ‘Het Nieuwe Werken’
In een land doordrongen van ondernemerschap ontstaan veel innovatieve ontwikkelingen. Soms is een ontwikkeling zo sterk dat het verheven wordt tot gemeengoed’. In het geval van ‘Het Nieuwe Werken’ kunnen we zeker spreken van een positieve stroming. Er zijn echter ook kanttekeningen te plaatsen wanneer een stroming dreigt te gaan richting een ‘hype’. ‘Het Nieuwe Werken’ is een gezonde stroming mits we goed beseffen waar we het dan over hebben met elkaar. Met dit blog wil ik een aantal kanttekeningen plaatsen die ongetwijfeld stof tot nadenken geeft. 

‘Het Nieuwe Werken’ is in mijn beleving een nieuwe manier van denken. Om de slag van abstract niveau naar praktisch uitvoerbaar te kunnen maken is het nodig om visionaire standpunten te bepalen. Hier heb ik mij de afgelopen maanden flink in verdiept waardoor ik van mening ben dat er een heldere visie is voor wat ‘Het Nieuwe Werken’ nu eigenlijk allemaal gaat beinvloeden. De bedrijfsfilm ‘Het Rijksbrede Nieuwe Werken’ geeft slechts inzicht in het topje van de ijsberg. In heldere bewoording zal ik u trachten mee te nemen in de reis die ik met vele aan het maken ben. In de komende weken ga ik met regelmaat de vertaalslagen publiceren over mijn visie m.b.t. ‘Het Nieuwe Werken’.

De Stromingen van ‘Het Nieuwe Werken’
De vier primaire (en uiterst belangrijke) stromingen in relatie tot ‘Het Nieuwe Werken’ zijn in mijn ogen:

  • ‘Het Nieuwe Managen’:   Management Methodieken & Innovatieve Vooruitgang
  • ‘Het Nieuwe Wonen’:      Maatschappelijke Ontwikkelingen & Ruimtelijke Ordening
  • ‘Het Nieuwe Regeren’:    Politieke Consequenties & Wettelijke Regelgeving
  • ‘Het Nieuwe Leven’:       Menselijke Factoren & Work/Balance

Om de interesse van de lezer niet te vermoeien met onderwerpen die hem/haar niet echt aanspreken kies ik er bewust voor om de blogs vanaf hier te splitsen. Er ontstaat door de splitsing een duidelijk overzicht en richting van de onderwerpen. Natuurlijk kunnen ze onderling wel verbondenheid hebben, maar vaak ook totaal niet. Degene die ‘slechts’ geinteresseerd is in één van de vier onderwerpen kan kiezen om één stroming te volgen. Ook omdat daar waar nodig/wenselijk ik zal zorgen voor een goede verwijzing tussen de stromingen.

© 2010 Richard J. Raats

Amsterdam – Het is een zonnige dag wanneer ik op het balkon achter de laptop plaats neem om mijn ideeen over de nieuwe wijze van leidinggeven aan de digitale wereld toe te vertrouwen. In de huidige tijd is er in de 168 uur per week geregeld wel eens een vrij uur beschikbaar om rustig te kunnen relativeren wat er zoal in het werk op mij afgekomen is. En om een goed helder beeld voor mijzelf te creeeren benut ik het schrijven als spiegel. Deze spiegel is gevuld met kennis en ervaring en deel ik met plezier met degene die het interesseert…

Het Nieuwe Werken
Het leidinggeven in deze tijd is sterk aan verandering onderhevig. De werkende mens stelt terecht steeds vaker eisen aan de ‘quality of live’. We willen vaker flexibiliteit in onze dagindeling. Organisaties willen in meer of mindere mate de voorwaarden gaan scheppen om flexibel om te gaan met de wijze van invulling van de werkzaamheden. Van inspanning naar resultaat is een term die regelmatig wordt gebruikt binnen ‘Het Nieuwe Werken’.

Het Managen 1.0
Het niveau waar dergelijke keuzes worden gemaakt wil nog wel eens verschillen. De ene manager ziet zijn of haar mensen graag continu op de afdeling daar waar de andere manager totaal geen eisen stelt aan aanwezigheid. Het groeiproces van grote organisaties richting een meer resultaatgedreven organisatie kun je vergelijken met het besturen van een mammoettanker. Het vergt inzicht en visie om de juiste koers te varen. De rederij geeft de opdracht voor de reis, de kapitein bepaalt de koers, de staf bestuurt de uitvoering en de stokers zorgen voor de energie om tot uitvoering te komen. Het is teamwork met een duidelijke hierarchische structuur waar een ieder zich gerespecteerd voelt in het werk wat er verricht moet worden. Wanneer je kijkt naar de wijze van ‘besturen’ dan zijn er weinig abstracte verschillen.

Hierarchisch leidinggeven
De kern is wel dat je respect moet hebben voor hierarchie. Helaas wordt het door velen als negatief ervaren, terwijl het juist de kaders schept waarbinnen een ieder tot ontplooiing kan komen. Hierarchie wil namelijk niet direct zeggen dat het uitvoeren een éénrichtingsweg is. In de conservatieve bedrijfsvoering na de tweede wereldoorlog stond het opbouwen van de economie en de bedrijven voorop. Inspraak in de wijze van ‘hoe’ was veelal geen tijd voor, want daar waar de opbouw moest plaatsvinden lag de focus op vooral doen. In de jaren ’70’ kreeg de opbouw van de economie een versnelling doordat technische ontwikkelingen elkaar in een hoog tempo opvolgde. De tijd die vrijkwam doordat machines de werkzaamheden overnamen kon anders worden benut. Andere economische effecten van de automatisering zoals werkeloosheid kwamen boven drijven. De behoefte om van een meer conservatieve wijze van leidinggeven naar een democratische manier te groeien werd groter. Inspraak in processen, in beslissingen, in eigenlijk de gehele bedrijfsvoering werd gemeengoed. In die tijd ontstonden de ‘Ronde Tafels’ bij de grote organisaties. Het waren die momenten dat directies en leidinggevenden met hun medewerkers in gesprek gingen om de bedrijfsontwikkeling te bespreken. De maatschappelijke ontwikkelingen gingen richting ‘we moeten overal over mee kunnen praten’.

Anders leidinggeven
In de jaren daaropvolgend hebben we de verschillende economische ontwikkelingen gezien. Van grote successen tot dramatische crisissituaties kunnen we teruglezen in de daarover geschreven litaratuur. Terugkijkend op de laatste 30 jaar kunnen we wel concluderen dat mede dankzij de technologische ontwikkelingen we als land gegroeid zijn van een land van ‘kunde’ naar een land gevuld met ‘kennis’. En het leidinggeven aan ‘kunde’ vergt een andere strategie dan het leidinggeven aan ‘kennis’.

Ontwikkeling kenniseconomie
De generatie van leidinggevenden van nu krijgen volledig te maken met de overgang van leidinggeven aan ‘kunde’ naar ‘leidinggeven aan ‘kennis’. Het is kort door de bocht om te stellen dat het al niet veel eerder gebeurd is, maar de focus in nu wel heel groot op deze verandering. Het talent om leiding te geven aan mensen die ‘intelligenter’ en dus ‘slimmer’ kunnen zijn brengt onzekerheid met zich mee. De vragen die ik geregeld hoor hebben hier volledig betrekking op. Vroeger werd er van jouw leidinggevende verwacht dat je het ‘beter’ wist dan de medewerkers. Kijkend naar de ontwikkeling van kennis in de huidige tijd is het niet meer mogelijk om de ontwikkelingen van onze nieuwe generatie compleet tot je te nemen. En hier komen we aan bij de nieuwe wijze van het kijken naar en leidinggeven aan ‘kennis’.

Competenties staan centraal
In mijn leer- en werkomgeving heeft de focus altijd gelegen op ontwikkeling van competenties. Het beeld van ‘je moet alles kennen en kunnen’ heb ik al heel vroeg losgelaten. Mijn visie spreekt over moleculaire samenstellingen van competenties om te komen tot resultaten. In de praktijk betekent het dat per opdracht of project de samenstelling van ‘kennis’ en ‘kunde’ aan regelmatige verandering onderhevig is. Of je nu actief bent in lijnmanagement of projectmanagement, de structuur van moleculaire samenstelling is identiek. Afgestemd op het te bereiken resultaat moet je kijken naar de competenties die randvoorwaardelijk zijn om tot succes te kunnen komen. De conservatieve wijze van leidinggeven vraagt om verandering. Daar waar je vroeger zelf de inhoudelijke ervaring en kennis had om het tot uitvoering te krijgen, moet je nu als leidinggevende het vertrouwen ontwikkelen dat je de juiste competenties bij elkaar hebt verzameld om de uitvoering succesvol te maken.

Vertrouwen als competentie
De kracht van een Manager 2.0 is terug te vinden in de wijze van leidinggeven. Is hij/zij degene die de randvoorwaarden schept waarbinnen de energie van de kennisdeskundigen bruist tot extreme hoogte? Is hij/zij degene het vermogen heeft om de optimale modeculaire samenstelling te verkrijgen waardoor succesvolle verbindingen ontstaan? Vertrouwen is het kernwoord bij ‘Het Nieuwe Managen 2.0’.

Moleculaire samenstelling
In mijn visie bestaat teamwork uit dynamiek, energie en authentieke persoonlijkheden. De moleculen (lees: personen) die noodzakelijk zijn om de opdracht tot een succes te brengen verschillen dus ook per opdracht. De leidinggevende maakt zelf een belangrijk deel van deze moleculaire samenstelling uit. Leidinggeven bestaat voor mij uit een aantal belangrijke kernelementen om te komen tot een goede chemie in het team. Het begint bij vast te stellen dat ‘je de opdracht moet uitvoeren met de middelen die je van de organisatie krijgt’. Met dit uitgangspunt in gedachte komt automatisch de eigen competenties boven aan de lijst te staan. Kritisch naar de eigen competenties durven kijken  is stap 1 voor een Manager 2.0 gevolgd door vast te stellen welke competenties er beschikbaar zijn en voor ontwikkeling in aanmerking komen.

Leidinggeven als teamlid
Op een identieke manier kijk je naar de mensen waar je mee gaat samenwerken. Bewust schrijf ik niet leidinggeven, want resultaten kun je slechts boeken als je samenwerkt en begrijpt dat jezelf onderdeel bent van het geheel. Ook jouw competentie als Manager 2.0 is onderdeel van de som van competenties die nodig zijn om de opdracht te kunnen voltooiien. In dit perpectief gaat de wereld er anders uitzien. De leidinggevende is dan niet meer iemand die ‘alleen’ besturing van een groep mensen doet, maar meer iemand die zijn kennis inbrengt in het team. Een groep van mensen (lees: moleculen) met ieder de eigen competenties, kennis & ervaring.

De scheikundige teamsamenstelling
De organisatie of opdrachtgever stelt vast ‘wat’ er gerealiseerd moet worden. Het ‘hoe’ wordt vanuit het team vastgesteld. Tenslotte zijn zij de kennishouders en weten bij de juiste teamsamenstelling dan ook beter als wie dan ook te bepalen ‘hoe’ het precies moet gebeuren om het ‘wat’ gerealiseerd te krijgen. De leidinggevende, inmiddels gegroeid tot een Manager 2.0, is zich ter dege bewust dat alleen met de juiste ‘kennis’ het resultaat kan worden bereikt. De Manager 2.0 is dus geen ‘baas’ meer, maar iemand die ‘kennis’ (lees: moleculen) samenbrengt om een chemische reactie (lees: uitvoering) te verkijgen waardoor nieuwe verbindingen (lees: resultaten) bereikt gaan worden.

Het Managen 2.0 (Conclusie)
Het Nieuwe Managen 2.0 betekent dus concreet dat het besef bij leidinggevenden (in de grote organisaties) groeit over ontwikkeling van individuele competenties, het geven/krijgen van vertrouwen in elkaar en ‘onderdeel’ willen uitmaken van molecualire samenstellingen…

© 2010 Richard J. Raats

Hello world!

Geplaatst: 18 april 2010 in Algemeen

Goedemorgen,

Dit is mijn eerste openbare blog op WordPress. De motivatie om, naast mijn privéblogs op Hyves, nu ook te bloggen op WordPress is eenvoudig. In het dagelijks leven houd ik mij bezig met samenwerking, innovatie & leiderschap in de breedste zin van het woord.

Mijn credo is ‘De kracht van het bedrijf is de mens’.

Op mijn blog’s wil ik mijn visie & missie met iedereen delen. Kennis en inspiratie is pas van waarde als je het kunt en wilt delen met anderen. De blog’s zullen uiteenlopend van aard zijn. Soms informatief en soms prikkelend, doch altijd binnen de normen en waarden die bij mij hoog in het vaandel staan. De inhoud en onderwerpen bepaal ik telkens opnieuw en baseer ik op de zaken die mij op dat moment bezig houden.

Alle publicaties doe ik op persoonlijke titel en vertegenwoordigen mijn mening, kennis of ideeen. Laten we beseffen dat niet iedereen het ermee eens hoeft te zijn. De vrijheid om je mening te mogen uiten, te delen met andere mensen op een respectvolle manier is van groot belang in ons land. Jarenlang heb ik artikelen en verslagen gepubliceerd in de sport. De ervaringen die ik daarmee heb opgedaan maken hoe ik heden ten dage schrijf. Het doel van mijn blog’s zijn dan ook het uitademen van kennis en ervaringen om mensen te ondersteunen met hun activiteiten, een mening te vormen of discussie te starten. Want laten we wel zijn, het is een middel om te communiceren, waarbij de mening niet altijd gelijk hoeft te zijn. En het mooie van ons land is dat we allemaal een andere mening mogen hebben en respecteren van elkaar dat we een andere mening kunnen hebben.

Tot slot spreek ik de wens uit dat mijn blog’s voor een ieder prettig leesbaar zijn, interessant en boeiend en stof tot nadenken of discussie kunnen vormen. Waarbij ik duidelijk en onomwonden de wens uitspreek dat een ieder het respect voor elkaar opbrengt…

Welkom in mijn digitale belevingswereld 🙂

Met vriendelijke groet,

Richard