Archief voor september, 2012

AMSTERDAM – Het leven zit vol verrassingen. De dag van vandaag heeft dat weer eens duidelijk kenbaar gemaakt. Het uit zich op verschillende manieren, maar één ding blijkt telkens centraal te staan. Het midden- en groot bedrijfsleven kampt met een geweldige uitdaging. Grootschalige ontslagronden zijn aan de orde van de dag. ‘Operational Excellence’ lijkt nog het enige ‘buzzword’. In eerdere blog heb ik er al over geschreven. Er is niet één ultieme oplossing om uit de economische crisis te komen. Op alle fronten moet men ten strijde trekken om het hoofd boven water te kunnen houden al bedrijf. Creativiteit, ondernemerschap, out-of-the-box-denken, vertrouwen en doorzettingsvermogen zijn de minimale noodzakelijke talenten voor hedendaagse bestuurders. Helaas beschikt niet iedere bestuurder over één of meer van deze talenten waardoor bedrijven onnodig in turbulent vaarwater terecht kunnen komen. Welke oplossing heeft men voor handen om de crisis en deze nijpende situatie te kenteren?

De vele gesprekken dagelijks over de ‘strategie voor sourcing’ en de contacten met (potentiële) klanten geven een meer en meer helder beeld over de lopende vraagstukken bij bestaande organisaties. Het lijkt wel een ‘contradictie in terminus’, een innerlijke tegenspraak. Vandaag had ik meerdere interne en externe gesprekken over ‘sourcing vraagstukken’. Een globale conclusie is dat veel bedrijven zich richten op verhogen van de aandeelhouderswaarde in plaats van het neerzetten van de ‘meaning of life’. Wat is het maatschappelijke bestaansrecht van een organisatie? Kun je hiermee de financiële verzilvering realiseren?

Kun jij in één zin verwoorden wat het bestaansrecht is van jouw bedrijf? Zo ja, heb jij zicht op de financiële rechtvaardiging? Waar verdient jouw organisatie haar inkomsten mee? Tenslotte, als er dan positief geld wordt verdiend, waar gaat de ‘winst’ dan heen? De aandeelhouders? De medewerkers? Versterking van het bedrijf? Hierover verschillen de meningen. Daar waar het ene bedrijf vasthoudt aan een “bevroren bedrijfsstatus”, onderscheiden andere bedrijven zich door (financiële) wegen wegen te bewandelen die leiden tot strooien met bonussen en dividend. De maatschappelijke functie van het bedrijf is in de meeste gevallen of naar de achtergrond verdwenen. En toch kunnen de meeste in nood verkerende bedrijven de koers wijzigen. Een mooie passende uitspraak is: “De wind kun je niet veranderen, wel kun je de zeilen zo aanpassen dat het je weer voor de wind gaat….”

Het draait allemaal om ‘het tonen van leiderschap’ zoals een goede kapitein bij stormachtige weer toont door zelf ook op de brug te staan en het bevel te voeren. Nu beslissen, nu koers wijzen, nu de wind terug in de zeilen brengen vraagt om lef, daadkracht en doorzettingsvermogen. Het lef om te durven veranderen en beseffen dat in zo’n stormachtige situatie de man- en vrouwschappen degene zijn die het werk daadwerkelijk moeten verrichten. Het vraagt om daadkracht om te tonen dat je voor de troepen staat. Hen weet in te zetten op de juiste plek. Het betekent dat er een zwaar beroep wordt gedaan op het doorzettingsvermogen om te blijven vertrouwen op de man- en vrouwschappen. De storm is pas getrotseerd als de horizon weer zichtbaar is. Een mooi analoog voor wat er nodig is om uit de crisis te komen. Het anti-cyclus investeren betekent ‘Human Value’ voorop plaatsen. De juiste man/vrouw op de juiste plek en doen waar je voor bent opgericht. Het maatschappelijke bestaansrecht van het bedrijf moet weer in ere worden hersteld!

Resume… Je kunt in ieder bedrijf de vraag stellen: “Wil de echte kapitein opstaan?” Degene met hart voor de kernactiviteit van de organisatie, voor de mensen welke het bestaansrecht weten te rechtvaardigen en het weten uit te stralen dat één team, één kracht, één missie echt werkt!

Advertenties

AMSTERDAM – Het is zondagochtend aan het einde van de dienst als de dominee een brede lach opzet, rond kijkt en de woorden spreekt: “Lieve mensen, uw heeft hedenochtend een preek van mij mogen ontvangen. De woorden zijn u met warmte geschonken. Deze ochtend wil ik sluiten met een goed en minder goed bericht. Het goede bericht is dat de kerk beschikt over een grote financiële armslag. Het minder goede bericht is dat het vast zit in uw zakken.” Het was een dringende boodschap, geuit door de predikant. De kerk zat eigenlijk in nood. Iedereen was daarvan op de hoogte. Op deze wijze wilde de predikant op duidelijke wijze laten weten dat financiële hulp van de gemeente meer dan nodig was.

Wat houdt ons heden ten dagen bezig?
Het is een parallel voor wat er hedendaags aan de hand is in ons land. De economie is sterk vertraagd en loopt de kans om stil te vallen. Als niet iedereen een steentje bijdraagt dan kan het flink mis gaan. Het consumentenvertrouwen staat wederom onder druk. Ergo, het is gezakt tot een dieptepunt als we de mediaberichten moeten geloven. Hoe krijgen we de economie weer in een opwaartse lijn? Moet de overheid hier het voortouw nemen? Moeten de banken de stop op de financieringen, al zeggen ze die niet te hebben, opheffen? Moet de consument haar uitgave patroon weer verruimen? Of moeten bedrijven meer innoveren en exporteren? De ene reactie lokt de andere uit. Waar ligt het begin om weer een bruisende economie te krijgen?

Lost de politiek alles voor ons op?
Deze vraagstellingen houden ook de kabinetsformatie flink in de greep. De verkiezingsuitslag was er duidelijk over. De burger hecht zowel waarde aan een gezonde economie als aan een goede sociale houding. Men wil veiligheid op straat, maar ook goede zorg. Onderwerpen die de gemiddelde burger belangrijk vindt. Een formatie van VVD en PvdA kan hier, mits zij nader tot elkaar willen komen, zeer succesvol worden met het nieuwe kabinet. Je kunt geen sociaal stelsel onderhouden, goede zorg leveren en de veiligheid vergroten als er geen gezonde economische werking is. Je hebt tenslotte euro’s nodig om de voorzieningen te financieren. Het heeft mij in de afgelopen weken regelmatig verbaast dat er wordt aangegeven vanuit de politiek dat de zorg duurder wordt. De pensioenleeftijd moet structureel omhoog om de lastendruk te kunnen dragen. En het sociale stelsel voor werkelozen kan niet langer worden gehandhaafd. De staatskas kent een terugkerend effect van negatief balans. Een minder mooie erfenis en toekomst voor onze jeugd ligt in het verschiet. We moeten nu in actie komen. Alleen waar moeten we beginnen, vragen velen zich af.

Besparen is blijkbaar niet de gouden sleutel!
Hedenochtend kreeg ik tijdens een conference call met een collega het idee voor dit blog. Wat namelijk opvalt is dat de huidige generatie bestuurders en politici sterk gericht zijn op besparen, besparen en besparen. Wekelijks vallen er flink wat ontslagen in het bedrijfsleven. De burger wordt meer en meer onzeker over de inkomsten. Het plafond van 450.000 geregistreerde werkelozen is al bereikt. Hierbij zijn nog niet de vele ‘verborgen werkelozen’ in de bestaande zelfstandigen populatie, de zogenaamde ZZP’ers meegeteld. De kosten die gemoeid zijn met het sociale stelsel zijn significant. De werkende populatie moet deze kosten wel ophoesten. Verminder je het aantal werknemers dan neemt de inkomstenbron voor de overheid ook af. Met als gevolg een lager inkomen, hoge ontevredenheid bij de mensen en een groot gebrek aan vertrouwen in de economie. Kortom de geldstromen nemen af of vallen zelfs stil (bouw). De verlaging van de overdrachtsbelasting heeft niet het stimulans kunnen geven aan de woningmarkt als verwacht.De opkomende verhoging van de BTW met 2% is inmiddels bestempeld als een opgelegde ‘ordinaire’ verhoging van de kostprijs, zonder dat deze kan worden doorberekend aan de eindgebruikers. De enige die hinder ondervindt van de wijziging van de BTW is de middenstander die al moet sappelen. De doorberekening richting de klanten (eindgebruikers van de dienst en/of product) gaat vanwege concurrentie positie bij 80% van de bedrijven niet lukken. Weer een deuk in het vertrouwen van werkend Nederland. Er moet toch ergens een manier te vinden zijn om het geheel ten positieve te kenteren.

Wat leidt nu tot al die onzekerheid?
Een eenvoudige vraag, doch het antwoord is complex. “Geef ons dagelijks brood” is een passage uit ‘Onze Vader’. Een eeuwenoud gebed waar uit blijkt dat onzekerheid al ook eeuwen speelt. Ontneem de burger zijn kans om inkomen te verwerven en het gevolg is dat zij op de spaarcentjes gaan letten. “De tering naar de nering zetten” betekent letterlijk besparen op wat mogelijk is. Een economische regel die overal op van toepassing is. Wil je het vertrouwen bij de burger terugbrengen dat moet er eerst worden gekeken hoe deze een inkomen kan blijven verwerken. Het zelfde geldt in grotere mate voor het bedrijfsleven. De economie is een vicieuze cirkel en te vergelijken met de ecologie. Door het wegnemen van één element, één schakel in het geheel, verbreekt de cirkel en houdt het zichzelf niet meer in stand. In de cirkel van de economische natuurwet zorgen besparingen niet voor ‘verse’ aangroei maar bewerkstelligen slechts een verkleining van de cirkel. Het gemis moet worden gecompenseerd. Soms lukt dit, behalve in de huidige situatie. De financiële impact van de bankencrisis, de continuïteit in uitstroom van financiën naar aandeelhouders, de extreme salarissen bij grote zorginstellingen en woningbouwmaatschappijen en last but not least het tot op het bot snijden bij bedrijven door massaontslagen zorgen niet voor innovatie, verhoging van verkoop en groei van het vertrouwen bij de burger. De onzekerheid neemt alleen maar toe.

Nieuwe ontwikkelingen vragen om een andere wijze van denken!
Laten we beginnen bij de bron van onze economie, het bedrijfsleven. Om weer tot verkoop te komen, moet je als bedrijf beschikken over goede verkopers. Mensen die enthousiast het verhaal over de bühne weten te brengen over de producten of diensten van het bedrijf. De negatieve effecten van reducties moeten zij koste wat het kost negeren bij de klantcontacten. Zij moeten het vertrouwen uitademen dat het bedrijf de producten en/of diensten kunnen leveren. Wanneer zij het vertrouwen missen dan stralen zij dit uit. Met als gevolg dalende verkoop, lagere omzet en nieuwe besparingen moeten de kosten verder drukken. Tot het moment dat er niets meer te besparen valt en het bedrijf op een faillissement afkoerst. De arbeidskosten maken een substantieel deel uit van de exploitatiekosten van een bedrijf. Weet je slimme oplossingen voor het ‘efficiënt’ en ‘goedkoop’ laten verrichten van arbeid te benutten, dan maak je als bedrijf een grote kans om te overleven in moeilijke tijden. De toverwoorden als ‘offshoring’, ‘nearshoring’ en ‘outsourcing’ hebben tot op heden niet overal geleid tot gewenste resultaten. Waar het voorheen voor niet-kernactiviteiten normaal was, is men de laatste jaren ook kernactiviteiten buiten het bedrijf gaan brengen. Het bestaansrecht van het bedrijf (“Wat is de maatschappelijke rechtvaardiging van het bestaan”) is hierdoor ernstig in het geding gekomen. De roep om weer een productieland te worden, klinkt al met grote regelmaat. Het zelfde geldt voor dienstverlenende bedrijven en overheden. Kennis inhuren zonder zelf over de noodzakelijk kennis te beschikken zorgt voor problemen. We moeten weer terug naar de vraag ‘Waartoe zijn wij als bedrijf op aarde?’.

Wil de echte ondernemer opstaan?
Het ondernemerschap begint altijd met de vraag: “Wat ga ik de wereld brengen met mijn onderneming?”. Een flinke dosis enthousiasme is dan nodig om, als die vraag eenmaal is beantwoord, invulling te geven aan het ondernemerschap. Of het nu gaat om het produceren van een innovatief product of cruciale dienstverlening, alvorens er geld gaat stromen, moet er verkocht worden. Daar komt het enthousiasme om de hoek kijken. Frank van Leer, Top Sales Trainer, verwoordde het in Business Class van 23 september erg duidelijk. Als je niet weet wat je verkoopt, als je niet weet wie je klant is, als je niet doorzet bij de eerste ‘Nee’, dan gaat het je niet lukken om succesvol te worden. Het enthousiasme moet je dus intrinsiek weten te stimuleren. Je moet telkens weer de energie weten op te wekken om nieuwe gesprekken aan te gaan alsof het weer het eerste gesprek is. Alleen dan gaat het lukken om nieuwe klanten te verwerven of nieuwe opdrachten bij bestaande klanten te verkopen. Of je het nu met een duur woord ‘Sales Manager’ noemt of in onze mooie taal ‘Verkoper’, het komt er op aan dat de klant jouw dienst of product wil kopen. De meer complexe verkooptechnieken als ‘activeren van latente behoefte’ komen in de vervolgstap. Daarvoor moet je het vak ‘verkoop’ verstaan. Concreet zorgt verkoop voor productie, zorgt voor werkgelegenheid en voor terugkeer van het vertrouwen. Nu maar hopen dat het ondernemersklimaat in Nederland gaat worden gestimuleerd door de overheid. Vele mensen zijn nog enthousiast genoeg… U ook?

Moraal van dit verhaal…
Het efficiënt inrichten van de bedrijfsvoering is een continu proces. Het leveren van de beste producten/diensten tegen de beste prijs is gezond ondernemerschap. Wanneer je echter alleen nog maar oog hebt voor het continu verbeteren van het interne proces dan verlies je de aandacht voor de klanten. Het enthousiasme over het product of dienst neemt dan af. Komt de klant in contact met een nieuwe enthousiaste verkoper van de concurrent dan verlies je de klant of krijg je geen nieuwe opdrachten meer. Het moraal… De economie kan weer op gang komen als we vol enthousiasme onze schouders eronder zetten en nieuwe klanten, buiten de bestaande klantenkring, weten te werven… met een flinke dosis enthousiasme…

BANGALORE (INDIA) – Deze keer een blog vanuit het warme Bangalore zo’n 10.000 km van Amsterdam af. Het tijdsverschil is 3,5 uur later. Het is hier vroeg in de ochtend als ik start met het schrijven van dit blog. Het was een korte nacht, want tijdens de reis heb ik de ogen al gesloten gehad. Deze week ben ik slechts een paar dagen in India om voor mijn werkgever kennis te maken met een aantal leveranciers. Sinds 1 september heb ik het genoegen om deel uit te maken van het Global Sourcing team. Vanuit mijn rol houd ik mij bezig met nieuwe en veranderende dienstverlening voor zowel de interne organisatie als voor onze klanten. Zoals vele weten ligt mijn hart vooral bij het laatste. Mijn expertise concentreert zich dan ook rondom de vraag ‘Hoe kunnen we de wensen en belangen van de klant optimaal behartigen in de continu wijzigende maatschappij?’. Hoe kan dienstverlening efficiënter en goedkoper worden uitgevoerd? Welke brug moet worden gebouwd om vertrouwen te krijgen bij eindgebruikers over procesverbeteringen? Zijn oplossingen als off- en nearshoring, outsourcing of zelfstandig uitvoeren van toepassing? Kun je nog wel termijn planning maken voor 3 tot 5 jaar. Allemaal valide vragen die de hedendaagse bedrijfsleiding zichzelf veelvuldig stelt? Een standaard antwoord bestaat er niet. Wat vandaag de ideale weg lijkt, is morgen misschien wel achterhaald.

Intellectuele ontwikkeling van Nederland
De Executieve MBA-studie (aan Business School Nederland) met als aanvullende major ‘Veranderkunde’ geven mij de nodige theoretische onderbouwing en vernieuwde inzichten. Het helpt goed om mijn ervaring met (grootschalige) strategische programma’s in het juiste perspectief te plaatsen. Op het gebied van Customer Intimicy of Operational Excellence heb ik de nodige ervaring opgedaan en volgens anderen zelfs mijn sporen verdiend. In de snel veranderende economie en maatschappij zijn behaalde resultaten in het verleden echter nimmer een garantie voor de toekomst. De laatste drie jaar heb ik mij vooral gericht op de ontwikkeling van een High Performance Organisation. In mijn beleving moeten Nederlandse organisaties, om economische ontwikkeling en maatschappelijke participatie te kunnen behouden en/of uitbouwen, zich vooral richten op de vraag ‘Wat heb ik in huis, Wat kan ik daarmee bereiken en Wat mis ik om meer te kunnen bereiken?’. Zeker niet iedere organisatie is geschikt om een verschuiving te maken naar High Performance. Nederland heeft het echter wel nodig dat bedrijven `zichzelf de kans geven om zich als bedrijf te ontwikkelen en kennis te borgen en uit te breiden’. Willen wij Nederland als ‘kennisland’ op de internationale ranglijst laten stijgen dan is het openstellen voor flexibilisering in product- en dienstontwikkeling noodzakelijk. Wij moeten weer een wereldspeler van formaat worden! Zeker als we het intellectueel kapitaal in Nederland de kans geven zich te ontplooien.

De multiculturele kracht van Nederland
De handelsgeest neemt in de Nederlandse historie een centrale plaats in. Het lijkt wel of wij in de laatste drie á vier decennia aan het vergeten zijn hoe belangrijk het ‘kleine lage land’ ergens gelegen in Europa is. Over de gehele wereld vindt je Nederlanders. Althans een persoon met een oorsprong ergens uit Nederland. De echte Nederlander bestaat namelijk helemaal niet! Eeuwen terug is het bloed al vermengd geraakt van de eerste die daadwerkelijk in Nederland zijn geboren en hebben gewoond door inmenging vanuit andere gebieden. Het gaat té ver terug om daar nu op in te gaan, maar één ding is wel belangrijk. Het besef dat Nederland al heel vroeg een mengeling is geworden van verschillende culturen. Zelfs de echter Nederlandse namen als Jansen of Pietersen hebben ergens in het verleden al een toetreding van een externe invloed gehad in de familieboom. Waarom er tegenwoordig focus is voor ‘Wij moeten multicultureel denken…’ is mij nog steeds na alle onderzoeken niet geheel duidelijk. Het geeft eerder aan dat we het denken zijn verleerd of moeten herontdekken. Als het ons lukt om met alle factoren in Nederland, van Nederland in Europa, weer te ontdekken wat onze maatschappelijke bijdrage is in de wereld, dan is er ruimte om zowel sociaal als economisch te ontwikkelen.

AMSTERDAM – De Tweede Kamer Verkiezingen 2012 zitten erop! De weken voorafgaand aan 12 september stonden vol van debatten, debatten en debatten. Oh ja, afgewisseld door peilingen, peiligen en peilingen. Het is mij opgevallen dat ineens iedere zender zich richt op het politieke speelveld en gebruik maakt van iedere bron die maar enigzins wat riep over onderzoek onder stemmers. En wat hebben zij de plank misgeslagen met z’n allen. De burger heeft zijn/haar stem duidelijk laten gelden. Alsof het afgesproken werk is geweest tussen de linker- en rechterhand. Hier een korte indruk van hetgeen ik heb zien gebeuren en (ook de afgelopen dagen) heb vernomen in mijn omgeving.

Laten we vooropstellen dat stemrecht een belangrijk recht van de Nederlandse burger is. Toch gaat niet iedereen naar de stembus. Erger zelfs er zijn mensen die openlijk het stembiljet verbrand/vernietigd hebben. In mijn ogen verbrand je hiermee ook het recht van spreken. Ongeacht de onderliggende reden, het stemrecht behoor je respectvol mee om te gaan. Doch is dit slechts mijn opvatting. En in een land wat bol staat van ‘de vrijheid van meningsuiting’ moet dit klaarblijkelijk ook kunnen.

De stemming
De opkomst is goed genoeg geweest om tot een vaststelling te komen van een rechtsgeldige uitslag. Donderdag 13 september gaat voor de VVD in de boek als ‘duurzame koploper’ en historisch vanwege de eerste overwinning met zo’n omvang. De PvdA mag haar resultaat bijschrijven als ‘snelste eindsprinter’, D66 en SP als ‘knokkers voor de 3e plaats’. Zowel de ‘extreme’ linkerflank als de ‘extreme’rechterflank hebben de deksel stevig op de neuse gekregen. De specifieke themapartijen als PvdD en 50Plus zijn opgekomen of gehandhaafd. Kortom de stemgerechtigde Nederlander laat gelden waar de belangen liggen voor de nabije toekomst en verder. De uitslagen hoef ik hier niet te publiceren, want kun je zelf wel overal terugvinden. Mijn interpretatie van de stemming, niet onderbouwd door enig statistisch onderzoek behalve op wat gezellige publieke gesprekken na, is relatief eenvoudig! De Nederlandse bevolking hecht in hoofdlijnen waarde aan een gezonde economie, veilige samenleving, sociaal balans voor de verhouding tussen mens en arbeid en betrouwbare gezondsheidszorg. Daarnaast een kritische doch ook een actief betrokken positie in de Europese Unie.

De formatie
De staatskundige vormgeving van Nederland geeft eigenlijke hele mooie effecten ter voorkoming van een dictatuur of beter gezegd ter bescherming van onze democratie. De stemverhouding van de partijen voor de Tweede Kamer wijzen op een mogelijke coalitie van ‘slechts’ twee partijen. Maar kijkende naar het proces van wijzigingen van wetgeving en doorvoeren van veranderingen, dan is de Eerste Kamer net zo belangrijk. En hier liggen de verhoudingen tussen de partijen beduidend anders. De kans is dus groot dat het nieuwe kabinet een bredere samenstelling krijgt dan slechts de VVD en PvdA. Een coalitie van VVD/PvdA met D66 en/of CDA behoort tot een van de mogelijkheden waardoor er een duidelijk andere belangen gaan ontstaan in de Eerste Kamer. Om veranderingen, goed doordacht binnen de partijen in de Tweede Kamer en zowel door links als rechts gesteund, spoedig te kunnen doorvoeren is het bredere draagvlak in de Eerste Kamer noodzakelijk. De weken voor ons zullen gevuld worden door gesprekken tussen de formateur en de lijsttrekkers van de verschillende partijen. De door de burger aangegeven koers is wel helder! De VVD (rechterflank) moet doen waar zij goed in zijn, gezonde economie en veilige maatschappij, en de PvdA (linkerflank) waar zij voor staan, sociale samenleving en betrouwbare gezondsheidszorg. De ‘Haarlemmerolie’ om de brug tussen deze twee partijen te vormen op elementen waar de standpunten aardig ver uiteenlopen, kan worden gevormd door bijvoorbeeld D66, zeker voor wat betreft de visie op Europa, en/of CDA vanwege haar visie op ‘Jeugd en Gezin’.

Niet doorschuiven, maar doen! Nu vooruit!
Het waren de verkieziengen van de ‘oneliners’ gequote uit de Amerikaanse politiek. Alsof de partijen vergeten zijn dat wij ook een land zijn geweest die de kennis en kunde in het verleden hebben gebracht, en ook nog brengen, naar de Verenigde Staten. Zo schrijvende denk ik gelijk, kijkt dat is nou nog eens kennisuitwisseling. ‘Beter goed gejat, dan slecht bedacht!’ zullen velen zeggen. Komende dagen ben ik even kortdurend buiten Nederland. Het geeft even fysiek het gevoel er ver vanaf te staan en te kijken wat er nu gebeurd in de formatie. Nieuwsgierig als ik ben zal ik ongetwijfeld zo nu en dan de Nederlandse berichten wel volgen. En kort is in dit geval ook kort, want half van de week ben ik terug. Dan is de formatie zeker nog geen feit. Wens de dames en heren in iedergeval veel plezier bij de gesprekken.

De burger ziet de partijen graag samenwerken. De onomwonden keuze voor de mid-rechts (VVD) en mid-links (PvdA) in de sportieve opstelling in het kabinet moet voor de burger een goede garantie zijn voor een stabiele regering in de komende vier jaar. Er kan eigenlijk pas geroepen worden “And the Winner is…” als de partijen zelf beseffen dat de linkerhand altijd de rechterhand wast en andersom. Alleen dan krijg je echt schone handen na het gedane werk…