Algemeen | Richard Raats' Blog

Archief voor de ‘Algemeen’ Categorie

Verwatering van het Liberalisme!

Geplaatst op: 9 maart 2012 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Regeren, Het Nieuwe Werken

AMSTERDAM – De VVD’er Ton Elias slaat deze week de plank wel heel erg mis. Zelfs zover dat hij de kernwaarden van de VVD met betrekking tot het liberalisme geheel teniet doet. Iemand die de belangen in de Tweede Kamer namens “mijn” partij en de kiezers moet behartigen, maar compleet voorbij gaat aan de grondbeginselen van onze partij en de belangen van de kiezer, moet zich afvragen waartoe hij gekozen is. Het gebeurt in de politiek wel vaker dat iemand niet gehinderd door enige kennis of affiniteit, iets uitspreekt of een keuze maakt welke incorrect is. Het gaat hier echter om fundamentele foutieve keuzes voor onderwijs en kinderen oftewel onze toekomst. Kinderen (ook met vermeende aandachtsgebieden) verdienen onze toegewijde aandacht en steun om zich te mogen en kunnen ontwikkelen. Kinderen verdienen het onderwijs dat zij nodig hebben. Deze rechten liggen verankerd in de ‘Rechten van het Kind’! Het is een taak van de overheid om hier de kaders voor te scheppen en financiële middelen beschikbaar te stellen.

Ton Elias moet zich verantwoorden
De uitspraken die Ton Elias de afgelopen week heeft gedaan slaan kant nog wal! Hij devalueert niet alleen het onderwijs, maar beledigt rechtstreeks alle ouders en zorghulpverleners die met de grootste toewijding kinderen begeleiden en opvoeden. Om nu aan te geven dat ADHD, PDD-NOS en Autisme modegrillen zijn en dat de eigenlijke problematiek wordt veroorzaakt door slechte opvoeding in de thuissituatie is belachelijk. Waar haalt Ton Elias het lef vandaan om dit op deze wijze te adresseren? Er zijn duidelijke wetenschappelijke onderbouwingen over het bestaan van deze aandachtsgebieden, ontkennen heeft géén zin. De wijze hoe ermee om te gaan is wel een belangrijk vraagstuk. De ongenuanceerde uitspraken over de oorzaken zijn niet gebaseerd op de realiteit. Daar zal Ton Elias zich voor gaan moeten verantwoorden in de komende periode!

Wat gaat er mis?
Zijn ADHD en Autisme nou echt ‘hype’? Ja en nee! De oorzaak van het groot aantal kinderen die nu het label ‘ADHD’, ‘Autisme’ of ‘PDD-NOS’ krijgen opgeplakt is niet te wijten aan opvoeding of de thuissituatie maar wordt veroorzaakt door andere factoren. Eigenlijk zijn het hele kwalijke effecten van in het verleden verkeerd genomen politieke besluiten en daardoor wordt misbruik en/of verkeerde inzet van de PGB-voorzieningen veroorzaakt. De koers van de huidige regering begint aardig te lijken op het ad hoc op orde brengen van de financiën door rigoureus en zonder na te denken beslissingen te nemen ten aanzien van kinderen en onderwijs. Het is een negatief spiraal wat veroorzaakt wordt door reparatie op reparatie op reparatie zonder een lang termijn perspectief in acht te nemen. Er wordt niet besloten tot constructieve oplossingen ten aanzien van onderwijs welke met visie ten uitvoer kunnen worden gebracht. Het is korte termijn politiek!

Ouders zijn het probleem!
“De ouders en de opvoeding vormen het probleem!” aldus Elias. Verschillen de kinderen van heden nou daadwerkelijk zo erg van de kinderen van 20, 30 jaar terug? Zijn de problemen nu echt zoveel groter in het gezin en/of op school? “Nee!” zegt het gezonde verstand van de gewone kiezer, alleen wordt een kind wat druk is nu gelijk bestempeld met ADHD, een kind wat zich teruggetrokken opstelt wordt bestempeld met ‘Autisme’ en als “de hulpverlening” het niet durft te bepalen dan noemt men het PDD-NOS. Tenslotte moet er toch een diagnoseresultaat worden afgegeven. Desondanks geeft Elias de schuld aan de ouders. De problematiek heeft een veel bredere oorzaak, daar lijkt Ton Elias compleet aan voorbij te gaan.

Liberalisme, niet voor iedereen…
We maken even een zijstap. De grondbeginselen van het liberalisme is dat ieder mens in de gelegenheid moet zijn of worden gesteld om voor zichzelf op te komen en te zorgen. Kinderen vallen in eerste instantie onder de directe verantwoordelijkheid van de (biologische) ouders, dit is een vaststaand feit! In situaties waar ouders niet of niet goed in de gelegenheid zijn om goede zorg en opvoeding te geven aan het kind, is het de verantwoordelijkheid van de overheid om te voorzien in ondersteuning van de ouders en in de ergste gevallen te zorgen voor plaatsvervangende oplossingen zodat het kind een goede zorg en opvoeding kan genieten. Het kind mag nimmer de dupe zijn van negatieve factoren bij ouders die van invloed zijn op de zorg en opvoeding.

Géén gezonde basis meer…
Hier raken we één van de belangrijke oorzaken van de misstanden! Al decennia lang zijn er ouders die niet of niet geheel capabel zijn om kinderen de juiste zorg en opvoeding te geven. Daar is niets nieuws aan. Het zal ook daadwerkelijk niet veranderen, zeker niet op de wijze hoe de regering op dit moment haar besluiten nu neemt. Ergo, het wordt alleen maar slechter. De regering investeert niet meer in de jeugd. Sportverenigingen worden noodgedwongen opgeheven, krijgen geen extra faciliteiten als terrein, velden of sporthallen ter beschikking waardoor wachtlijsten astronomische vormen aannemen. Clubhuizen en verenigingen gaan ten ziele omdat er geen geld is en geen vrijwilligers meer te krijgen zijn. “Hanggroepjongeren” zijn inmiddels ingeburgerd in het straatbeeld omdat zij géén plek meer hebben om naar toe te gaan. We reageren alleen nog maar met repressie in plaats van met preventie.

Herstel de basis is dé missie!
In mijn blog ‘De vijf pijlers van de maatschappij‘ geef ik duidelijk aan dat we de grondvesten van samenleving, de fundering waarop wij bouwen, aan het slopen zijn! Kinderen krijgen niet de wenselijke zorg, noodzakelijk opvoeding en de begeleiding om te leren wat normale acceptabele grenzen zijn. In termen van het CDA, de normen en waarden in onze samenleving. De multiculturele samenleving die ons de culturele rijkdom kan schenken wordt platgeslagen waardoor de PVV voedingsbodem krijgt om extreem rechtse uitingen te doen. Terwijl, als we de drie primaire pijlers van de maatschappij, waarbinnen de kinderen opgroeien, het gezin, de sport/vereniging en school, nu eens positieve aandacht en mogelijkheden geven, dan werken we structureel aan herstel van wat er op dit moment fout gaat in onze samenleving!

Wat zijn de gevolgen?
Kinderen ‘lijken’ nu in grote getale te ontsporen. Ouders voelen zich niet meer gesteund door scholen en andersom. De sport/verenigingen geeft al helemaal geen soelaas meer. Arbitrage en coaches staan met de handen in het haar als ze weer eens constateren dat een speler of een pupil zich ernstig misdraagt.“Tsja, hij krijgt thuis geen opvoeding! En op school gedraagt hij zich ook al niet!” klinkt het dan. Door een opmerkzame ouder of op aanwijzing van Bureau Halt, naar aanleiding van het in aanraking komen met de politie, wordt het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK), de Raad voor de Kinderbescherming en/of Bureau Jeugdzorg ingeschakeld. De rapen zijn dan letterlijk gaar en een spiraal van negativiteit is opgestart. Het kind wordt onderzocht, gediagnosticeerd en wat vroeger druk en/of vervelend gedrag werd genoemd, blijkt ineens ‘ADHD’ te zijn en als het kind zich teruggetrokken gedraagt en/of moeilijk concentreert dan heet het plotseling ‘Autisme’. Erger is het nog als er niets wordt gevonden, maar toch een diagnose “moet” worden gesteld. Dan wordt PDD-NOS de algemene verzamelnaam (lees: wordt ook wel “label” of “rugzakje” genoemd!). Op deze wijze krijgen betrokken zorginstellingen extra geld beschikbaar om het kind te gaan behandelen en school extra middelen om aanvullende ondersteuning te bieden. In de volksmond genoemd het Persoonsgebonden Budget (PGB).

Gevolgen van linkse historie?
Oh nee!!! De PGB heeft deze regering ook al afgeschaft! De rapen zijn nu echt gaar, want in plaats van positieve energie en geld te investeren in het herstel van opvoedingssituaties, gaan we nu extra korten. Alleen niet op de factoren waarop er gekort zou moeten worden. De zorginstellingen welke de indicatiestellingen doen en uitvoering geven aan de behandelingen houden elkaar optimaal in stand op deze wijze. Een vicieuze cirkel die door de linkse regeringspartijen is gecreëerd! Daar moet doorheen worden gebroken omwille van al die kinderen die daadwerkelijk géén ADHD, Autisme of PDD-NOS hebben, maar gewoon Nederlandse bengels zijn die recht hebben op goede zorg en opvoeding. De overheid moet eerst weer terug naar de basis! De verantwoordelijkheid start bij de ouders. Pas daarna moet het gezin worden ondersteund indien noodzakelijk. Ook (sport)verenigingen moeten in ere worden hersteld en de middelen en mogelijkheden beschikbaar krijgen op lokaal niveau. De scholen (in regulier- en speciaal onderwijs) moeten die middelen krijgen, maar ook benutten (lees: géén grote spaarpotten), die noodzakelijk zijn om kinderen te kunnen op te leiden en begeleiden tot ‘gezonde’ jong volwassenen. Actie is nodig! Alleen de actie die deze regering neemt op dit moment zijn funest voor een mogelijk herstel van de ontwrichting van onze samenleving. De puinzooi veroorzaakt door links kost nog vele jaren om op te ruimen.

Waar zit Elias nou fout?
De denkfout en zeker de verwoording van Ton Elias betekent dat hij niet begrijpt dat ouders jarenlang zo zijn gevormd door het beleid van de vorige kabinetten. Zij hebben de ouders van nu gekweekt. De alles-moet-kunnen-politiek en we-hebben-overal-begrip-voor-politiek is funest geweest! Elias zou er goed aan doen om zich goed te laten voorlichten over de indicatiestelling voor ADHD, Autisme, PDD-NOS en meer aandachtgebieden uit DSM-categorieen. Dan komt Elias er zeker achter dat de eerste actie is om de diagnosestelling zuiver te krijgen. Om ouders met kinderen met een echte diagnose uit één van deze aandachtsgebieden aan te spreken over opvoeding en belachelijk te maken is schandalig! Neem eerst de (jeugd)hulpverlening eens goed onder handen, stel betere programma’s op voor gezinsondersteuning, investeer in positieve ontwikkelingen van (sport)verenigingen en borg een strak normen en waarden beleid op scholen. Om de meester, zoals wij vroeger moesten zeggen, tegenwoordig gewoon Piet of Klaas of hoe hij ook mag heten te noemen, past niet bij het respectvol op laten groeien van kinderen. Leer eerst maar hoe het moet alvorens je de “touwtjes” laat vieren zoals de linkse partijen jarenlang hebben gedaan. (zie ook http://www.onmacht.nl – Besparingen op Jeugdzorg zijn noodzakelijk!)

Of gaat Elias straks op landelijk niveau ook ’theedrinken’ zoals Job jarenlang heeft gedaan op gemeentelijk niveau. Daarmee is Amsterdam compleet kapot gemaakt qua mogelijkheden en faciliteiten voor kinderen waardoor er nu op diverse terreinen problemen met jeugd zijn. Ik durf mijn mening zo stevig te verwoorden omdat ik zeker ter zake ervaringsdeskundige ben. Dagelijks word ik geconfronteerd met de effecten van het belachelijke beleid van de linkse regeringen uit verleden. Om dan nu te zien dat “mijn” partij de juiste oplossing niet weet neer te zetten! Het maakt mij niet alleen boos, maar nog meer verdrietig! De kinderen van nu zijn de dupe, echter vergeet Elias dat zij de volwassenen zijn van de toekomst!

Motto: “ADHD’ers en Autisten moet je zien als hele bijzondere talentvolle mensen! Als je over het vermogen beschikt om talenten te kunnen en willen (h)erkennen… Misschien moet Ton Elias eens een bedrijfsbezoek brengen aan Philips of ASML, waar autisme (h)erkent wordt als een Talent! (Bron: ED.nl – Patrick Wiercx – Cache Google). Er zijn zelfs bedrijven gespecialiseerd voor mensen met een aandachtsgebied zoals Specialisterren uit Utrecht (www.specialisterren.nl).

Auteur: Een zeer bezorgde vader, betrokken burger, bewuste kiezer, teleurgesteld VVD-er en over 25 jaar vast en zeker een ‘oude zeurende’ bejaarde die géén begrip meer heeft omdat het hardverdiende pensioen is verdampt en de jeugd van dan totaal geen normen en waarden meer kent…

Bronnen:
– www.tonelias.vvd.nl
– www.unicef.nl
– VVD
– CDA
– PVV
– Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK)
– Raad voor de Kinderbescherming (RvdK)
– Bureau Jeugdzorg (BJZ)
– Persoonsgebonden Budget (PGB)
– ED.nl – Patrick Wiercx – Cache Google
– Specialisterren
– http://www.gedragsproblemenindeklas.nl
– De Onmacht van Ouders en Kinderen

Beeldmaterialen:
– www.dafuq.info
– chow.home.xs4all.nl
– www.cartoonstock.nl

Human Innovation – Deel 1: Observeren

Geplaatst op: 16 februari 2012 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Managen

AMSTERDAM – In een reeks van blogs ga ik uitleg geven over verschillen in competenties en hoe een goed samenspel van competenties u tot betere prestaties kunnen brengen. De focus zal telkens gericht zijn op het ‘ontwikkelen’ en ’toepassen’ van één of meerdere competenties. In deze serie heb ik gekozen om te starten met ‘observeren, waarnemen en wat kun je ermee?’. Het doel van deze blogs is om mijn kennis en ervaring te delen. Kosteloos, gratis, voor niets… Het enige wat ik hoop te mogen ontvangen is uw feedback in de vorm van uw ervaring en/of aanvullingen.

De structuur welke ik benut is eenvoudig. Eerst beschrijf ik de competentie zoals deze in de verschillende bronnen wordt uitgelegd inclusief broninformatie. Op basis hiervan deel ik mijn inzichten en ervaringen. Of u er daadwerkelijk iets mee kunt, wilt of doet is uiteraard geheel aan u zelf… Tenslotte is het slechts een verwoording van mijn visie.

Competentie: Observeren

Definitie: Wikipedia – Observeren is het beschrijven van een handeling van de persoon die men waarneemt in zijn omgeving. Observeren doet men meestal zo objectief mogelijk en doet men met een bepaald doel voor ogen.

Inzicht: Observeren is in de kern kijken en zien! Men neemt waar met de verschillende zintuigen. De belangrijkste zijn gehoor, zicht, gevoel en geur. Het vormt de kern van communicatie. Iedere uitspraak, beweging of geurkenmerk maakt onderdeel uit van het ‘overbrengen’ van een boodschap. Onbalans in één der communicatielijnen kan verstoring veroorzaken waardoor de boodschap niet of niet goed wordt ontvangen. Het is van groot belang om een duidelijk doel voor ogen te hebben bij het observeren en alle signalen op de juiste waarde weet te beoordelen. De som van de signalen vormen de boodschap!

Mening: Men kan kijken, maar niets zien! Beter is om in relatie tot observeren te spreken over waarnemen. Het is een diepere gang van zien, waarbij men bewust kijkt, luistert, voelt en ruikt naar/aan de signalen die worden ontvangen. Dit vormt een compleet beeld en zorgt dat de boodschap welke wordt uitgezonden, in aanmerking komt om te worden begrepen. Of het positief of negatief wordt ervaren is niet alleen afhankelijk van de signalen die worden uitgezonden of hoe deze worden ontvangen. Ook het referentiekader van degene die “zendt” en “ontvangt” is belangrijk om in ogenschouw te nemen. Diversiteit in referentiekader bestaat uit vele facetten.

Analoog: In het huis waar je opgroeit zijn de kranen verkeerd gemonteerd. Draai je de rode kraan open dan komt er koud water uit, wanneer je de blauwe kraan opendraait dan komt er warm water uit. Je weet niet beter of rood is koud en blauw is warm. Het is jouw waarheid, want je bent er mee opgegroeid. Jouw buurmeisje is echter opgegroeid met rood is warm en blauw is koud. Ook voor haar is het de waarheid, want als zij thuis de kranen opent dan geeft rood warm water en blauw koud water. We hebben hier te maken met twee verschillende referentiekaders welke in de toekomst voor de nodige misvattingen en problemen kunnen zorgen. Bij het observeren is het van belang om altijd de achtergronden van de gesprekspartners te snappen. In het voorgaande hebben namelijk beide mensen een eigen waarheid die werkt zoals zij bij het opgroeien hebben geleerd. De enige wijze om een gezamenlijke waarheid te verkrijgen is om met feiten te komen. In dit geval met wettelijke regels die voorschrijven welke kraan welke kleur moet hebben.

Ervaring: In de dagelijkse praktijk leert men met regelmaat nieuwe mensen kennen. Van collega tot klant, van leverancier tot medewerker. Ieder heeft op de verschillende gebieden een eigen referentiekader opgebouwd. Geen der referentiekaders zullen immer hetzelfde zijn. Hier moet bij het observeren rekening mee worden gehouden.

In een projectbijeenkomst komen de verschillende disciplines wekelijks bij elkaar. De mensen hebben ieder op zich een eigen doelstelling welke onderdeel uit maakt van de totale doelstelling. Om de verschillende mensen, stromingen en doelstellingen te combineren tot één projectdoelstelling zijn projectmanagers op de wereld. Zij zijn bij uitstek mensen die een bovengemiddelde ontwikkeling hebben doorgemaakt van de competentie observeren. Verder kijken dan je neus lang is, is dan ook een veel gebezigde uitspraak. Het is meer dan noodzakelijk om de belangen van de verschillende betrokkenen goed te onderkennen.

Het observatievermogen van een projectmanager moet dus goed zijn. Een mooi praktijkvoorbeeld van hoe zaken mis kunnen lopen, is als een projectmanager niet goed observeert als een van de aanwezigen uitleg geeft over de status. De combinatie van ‘woorden’ (verbaal) en ‘gedragingen'(non-verbaal) geven direct weer of de status ook correct wordt weergegeven. Ook non-verbale reacties van andere aanwezigen kunnen de gegeven boodschap versterken of verzwakken. Voor vele lezers zijn dit herkenbaree situaties. Note: Hierbij moet men het besef hebben en onderkennen dat non-verbale uitingen in verschillende culturen ook een verschillende betekenis kunnen hebben. Het schudden met het hoofd van links naar rechts wil niet altijd een nee- of afkeurend signaal betekenen. In een later blog ga ik hier nog uitgebreid op terug komen.

Bewustwording: Het feit dat u geattendeerd wordt op observeren, betekent al gelijk een eerste verandering. Het maakt u bewust van het bestaan van observeren en de daaraan verbonden betekenis. U gaat uw zintuigen automatisch actiever inzetten om te ontdekken wat de echte boodschap is van uw gesprekspartner(s). Het balans tussen verbale- en non-verbale signalen zijn respectievelijk 9% en 72%. Ondanks de wetenschappelijke onderzoeken verschillen over de exacte percentages is één conclusie wet te trekken. De non-verbale signalen zijn van cruciaal belang bij het overbrengen van een boodschap. Hiermee wordt het belang van goed observeren dubbel onderstreept.

Een herkenbaar effect van bewustwording van observeren: U koopt een ander merk/type auto. Ineens gaat het u opvallen dat er vele van deze rondrijden. Reden deze er voorheen dan niet? Het feit dat het u opvalt wordt veroorzaakt omdat het u meer aanspreekt. U rijdt tenslotte zelf ook in zo’n auto/type. U “voelt” een verbintenis met de auto/type waardoor het meer opvalt.

Toepassing: Er zijn bedrijven die juist van deze bewustwordingstechniek gebruik maken om de medewerkers te motiveren. “Practice what you preach…” wordt letterlijk toegepast bij producten en diensten. Een autoverkoper rijdt in het merk wat hij verkoopt, waardoor hij wordt gestimuleerd om positief over het merk te spreken en dit ook uit te stralen. Er is sprake van een goede verhouding tussen hetgeen hij uitspreekt en uitstraalt, deze boodschap komt zeker over. Een observatie door een potentiële klant wordt gevoelsmatig daarmee bevestigd…

Interessant? Ieder blog ga ik proberen af te sluiten met een openbare film van YouTube om het onderwerp toe te lichten, uit te diepen of anderszins. Deze keer een filmpje over ‘Observing Body Language’, overgenomen uit een interview van Bill Gates door Charlie Rose.

Innovatie… is dichterbij dan je denkt!

Geplaatst op: 31 januari 2012 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Managen, Het Nieuwe Werken
Tags:avans, de poort, dean van, innovatie, innovation event, taart

BREDA/AMSTERDAM – ‘Innovatie’ wordt in de ogen van velen gezien als een ‘hype-woord’. Op Avans Hogeschool (www.avans.nl) in Breda wordt ‘Innovatie’ echter uitermate serieus genomen. Op 17 januari jl. werd door de Academie voor ICT en Business het Innovation Event 2012 georganiseerd als afsluiting van de minor Innovatie, Onderzoek en Advies. Een speciale website werd opgezet waar de individuele innovaties staan vermeld (http://innovation.aibbreda.nl). De verschillende bijzondere innovaties werden aan het aanwezige publiek en bedrijven getoond op een ieder voor zich zeer interactieve wijze. De middag werd geopend door de directeur van de Academie voor ICT en Business, mw. Petra Koenders.

De Dean van de Academy ICT & Business, mw. Petra Koenders, wist met pakkende woorden het publiek te boeien met haar beeld over de opleiding, en met name deze minor. Zij prees de studenten voor het werk wat zij hadden verzet in deze periode en de resultaten welke waren geboekt. Zij motiveerde de studenten om ‘de eigen innovatie’ deze middag te presenteren als “de slag op de taart”. Zeker toen zij aankondigde dat alle studenten waren geslaagd voor de minor. Het was een mooi stimulans voor de start van dit innovatie evenement.

In de inleiding van mijn lezing sprak ze enkele quotes afkomstig uit een van mijn blogs uit. Een mooiere opening kun je je als spreker niet wensen… Aan mij daarna om de aanwezige studenten, docenten en bedrijven te boeien met mijn visie over de belangrijke facetten van ‘Innovatie’ voor educatie, bedrijfsleven, overheden en samenleving.

Mijn presentatie draagt de titel ‘Innovatie… is dichterbij dan je denkt…’ en gaat over ‘Wat is innovatie?’, ‘Wat is het belang van innoveren?’ en ‘Wat zijn de valkuilen van innovatie?’. Het zijn kaders die ik vooral in de praktijk heb opgedaan. Op een sprekende wijze heb ik mijn visie gegeven over ‘Nederland, de poort van Europa’ en aangegeven hoe belangrijk kennisontwikkeling voor onze Nederlandse economie is. Het aanwezige publiek bestond uit studenten, docenten, bedrijfsleven en pers. Investeren in de toekomst doe je door je kennis te delen met de opkomende generatie. Voor mij was deze middag zo’n ShareYourKnowledge moment.

De presentatie ben ik begonnen met eerst een aantal kaders te plaatsen. Innovatie is buiten de kaders durven stappen. De kaders moeten dan wel bekend zijn. Innovatie betekent letterlijk vernieuwing, echter is niet iedere vernieuwing een innovatie! De ontwikkeling en succesvolle invoering van nieuwe of verbeterde producten, diensten en processen t.b.v. mens en organisatie vormen de voorwaarden voor innovatie. Je moet het doen!

Een uitvinding benoemen als innovatie houdt dus ook in dat het ook, naast een vernieuwde technologische oplossing, een commercieel gemaakt kan worden. Er moet geld mee te verdienen zijn. Pas dan kun je spreken over innovatie. Een prachtig voorbeeld van een bedrijf in Nederland die educatie, onderzoek, uitvinding, vernieuwing weet te combineren tot ‘Innovatie’ en ook sterk gepositioneerd is in de gehele wereld is ASML (chip-machines). Ook bedrijven als Koninklijke Boskalis (baggeren, grondverzet en maritieme infrastructuur), Smit Tak (scheepsbergingen, milieubescherming en sleepdiensten ) zijn Nederlands trots. Zij verstaan in het eigen vakgebied wat het belang is van innovatie en hoe je deze omzet naar commerciële activiteiten. En ja, ik ben als Nederlander best erg trots wat onze Nederlandse bedrijven qua innovatie neerzetten!

Echter we moeten méér investeren dan er nu wordt gedaan! Nederland zakt langzaam terug op de wereldwijde ladder van ‘kenniseconomie’. Het houdt wel in dat we vanuit het bedrijfsleven nog intensiever moeten gaan samenwerken met de hogescholen en universiteiten. De nieuwe generatie van toekomstige kenniswerkers denkt anders, werkt anders en leeft anders. Zij delen op verschillende manieren, ook openbaar, de kennis die zij hebben vergaard. Werken samen met mensen over afstanden die voorheen niet mogelijk was. En weten successen te behalen door individuele inspanningen te bundelen. Zij worden uniek door niet uniek te werken. Of te wel kennisdeling zorgt voor meer kennis. Alleen zo kunnen we Nederland terug in stijgende lijn krijgen op de wereldranglijst. Het bedrijfsleven moet in totaliteit goed nadenken over de waarde die zij met het bedrijf willen toevoegen in de samenleving en vooral op welke wijze. In een eerder blog heb ik daar al eens over geschreven. “Nederland is de poort voor Europa!”, willen we dat blijven dan is nu actie noodzakelijk. En juist vandaag, 31 januari 2012, kondigt onze Minister President Rutte aan dat de economische malaise alleen kan worden ontstegen door… juist groei!

De groei heb ik na mijn presentatie kunnen zien bij de verschillende workshops. Iedere studiegroep had de ruimte om de uitvinding te tonen. Op inzichtelijke en aanschouwelijke wijze werden de toekomstige innovaties gepresenteerd. De eerste workshop die ik heb mogen volgen was ‘Gamification’. Iets wat mij al jaren boeit, omdat je hiermee op een positieve wijze substantiële kostenbesparingen kunt realiseren wanneer je het op de juiste wijze weet toe te passen in de ontwikkeling van (bedrijfs)software. Deze groep had dit erg goed uitgewerkt. Het idee om bestuurders op een positieve wijze te attenderen op ‘ongewenst’ rijgedrag sloeg goed aan. Het past ook in de huidige tijd, want ook milieubescherming, energiebesparing en sociaal toezicht waren meegenomen in het idee. Zij hadden zich ook laten inspireren door twee ‘masterbrains Gates & Jobs’. Toeval bestaat niet, want als je naar deze twee ‘wereldveranderaars’ kijkt, dan kun je niet anders concluderen als dat zij het innoveren echt tot een bestaand werkwoord hebben verheven.

De tweede workshop waar ik na de koffiepauze naar toe ben geweest is ‘QR-Payments’. Een idee om betalingen via de mobiele telefoon/smartphone in combinatie met QR-codes (http://nl.wikipedia.org/wiki/QR-code) uit te voeren. De demonstratie werd live getoond op de telefoon van de aanwezigen. Deze groep toonde aan dat het realistisch is om door te groeien tot een echte innovatie. Natuurlijk zijn er nog enkele drempels te nemen, maar in samenwerking met het bedrijfsleven liggen er serieuze kansen. In iedergeval hebben zij mij enthousiast gekregen om daar, binnen het bedrijf waar ik voor werk, eens een lans te gaan breken.

Hiermee wil ik zeker benadrukken dat er een stevigere brug moet komen tussen de jeugd (hogescholen & universiteiten) en “gevestigde orde” (bedrijfsleven). Het werpt op meerdere gebieden zijn vruchten af als bedrijven investeren in onderwijs, stageplaatsen bieden om te ‘leren en werken’ en te komen tot ‘innovatie van mens en bedrijf’. Persoonlijk ben ik een grote voorstander van dergelijke samenwerkingsverbanden. Er zijn er ook al vele, echter nog lang niet genoeg.

Willen wij in Nederland een economische groei stimuleren dan moet er, sterker dan voorheen, anders gaan worden gedacht over samenwerking. Over de toepassing van subsidies, over het opzetten van (sociale en technische) innovatieprojecten en in economische ontwikkelingen. Een belangrijk gegeven is het vastleggen van het Intellectuele Eigendom. Hierdoor krijgt de ‘bedenker’ waar hij/zij recht op heeft. Het is echter niet altijd in het belang van innovatie als alles in beton gegoten is. Je kunt dan niet of beperkt als startende ‘innovator’ verder met je idee als een deel daarvan bestaat uit een oplossing van een ander. Tenzij… je daar goede afspraken over gaat maken. Hier komen we dus wederom uit op communicatie, samenwerking en de gedachte om bij commercieel succes tot deling over te gaan. Wel zo eerlijk toch?

De andere workshops heb ik helaas niet kunnen volgen omdat het parallelsessies waren. Deze waren niet minder interessant, of minder belangrijk, want alle NEGEN workshops hadden een goed onderwerp. Gelukkig is de mogelijkheid aanwezig om verder kennis te nemen van deze oplossingen. En dat ga ik zeker doen in de komende periode!

Tot zover mijn blog over het Innovation Event 2012 van Avans Hogeschool – Academie voor ICT & Business. De middag werd afgesloten met een dankwoord van mw. Petra Koenders aan alle betrokken en speciaal voor de organiserende studenten. Zij hadden een perfecte middag georganiseerd! De dag werd afgesloten met een gezellige borrel waarin vele ideeen met elkaar nog werden gedeeld. Voor mij persoonlijk was het zeker leerzaam… Dank! En speciale dank wil ik uitspreken voor Yonas Mekonen. Hij is een creatieve jongeman met goede ideeën en een vriendelijke persoonlijkheid die de juiste toon wist te raken om te komen spreken!

Voor meer informatie over dit evenement kunt u het logo bovenaan het blog klikken, u komt dan gelijk op de website van Innovation Event 2010…

Innovatie van organisaties betekent verhogen van ‘Human Value’!

Geplaatst op: 4 januari 2012 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Managen, Het Nieuwe Regeren, Het Nieuwe Werken, Het Nieuwe Wonen

DEN HAAG – Aan het einde van de 18e eeuw startte in Groot Brittannië de Industriële Revolutie. De veranderingen betekenden een ware trendbreuk ten opzichte van eerdere veranderingen waardoor men de industrialisatie bestempelde als een revolutie. Wat in Groot Brittannië was begonnen sloeg al snel over naar de landen in Europa om vervolgens de gehele wereld te veroveren. De gevolgen waren verstrekkend!

De eerste revolutie – Stoom
De overgang van handenarbeid naar machinale arbeid zorgde niet alleen voor een versnelling van de welvaart, maar bracht ook een verhoging van de werkeloosheid met zich mee. Mensen werden ‘gedwongen’ om een andere richting in te slaan qua werk. In eerste instantie was er ten gevolge van het verlies van arbeidsplaatsen een grote weerstand tegen de industrialisatie. De technologische innovatie was echter niet tegen te houden. De verbeteringen aan de stoommachine door James Watt zorgde voor het continu beschikbaar hebben van mechanische energie in plaats van door dieren opgewekte energie zoals ossen en paarden. Stoomenergie bleek de technische innovatie flink te stimuleren. Er waren minder mensen nodig om méér werk te verzetten in vooral een kortere tijd. De omscholing van handenarbeid naar denkwerk t.b.v. bedienen van machines werd een feit…

De tweede revolutie – Elektriciteit
In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er een flinke versnelling in de ontwikkelingen. De uitvinding en toepasbaarheid van elektriciteit zorgde voor nog meer innovatie. Deze periode van de Industriële Revolutie kenmerkt zich vooral door een bredere toepassing van de verschillende energiebronnen. De keten van energievoorziening werd groter, de voorzieningen en machines geavanceerder, kleiner en breder toepasbaar. De verscheidenheid van energiebronnen betekenden een ware technologische innovatie. Nieuwe beroepen ontstonden, opleidingen waren sterk aan verandering onderhevig. De nieuwe beroepen zorgden tevens voor een dalende werkeloosheid ondanks de uitbreiding van de diversiteit van machinerie. Scholing van mensen was noodzakelijk om nieuwe mogelijkheden en toepasbaarheid van techniek te verkrijgen. Nieuwe scholen/educatie, nieuwe beroepen en nieuwe kansen was het resultaat. De groot industrieën namen meer en meer mensen in dienst om machines te bedienen, productie te verhogen en marktgebieden uit te breiden.

De derde revolutie – Computers en Communicatie
Half 19e eeuw deed de computer zijn intrede. Hiermee kwam de Industriële Revolutie in de derde fase in een waanzinnige versnelling. Informatie werd heel anders opgeslagen, automatisch verwerkt en beschikbaar op plaatsen waar het voorheen niet mogelijk was. Het gebruik van computers gaf inzicht in feiten, analyses en stelde deze weer beschikbaar voor gebruik. In zowel gebieden educatie als productie werd een nieuwe revolutie ontketend. Ook dit zorgde weer voor een goed stimulans op het gebied van educatie en vermindering van de werkeloosheid. Wel werden er hogere eisen gesteld aan beroepskrachten. De industrialisatie nam verder toe vanwege het gebruik van computers voor de aansturing van machinerie. De kansen voor mensen om een interessante leuke job te verkrijgen nam voor velen toe.

De crisis – Internet in de kinderschoenen…
In de afgelopen eeuwen zijn er meerdere oorzaken geweest die hebben geleid tot een negatieve economische situatie. De economische cyclus lijkt zich elke 7 jaar te herhalen. Wie de geschiedenisboeken erop naslaat, kan het patroon zo ontdekken. In dit blog focus ik op de laatste 10 jaar. Internet nam eind 90’er jaren een snelle vlucht aan. Té snel is achteraf gebleken, want vele investeringen vielen in het water in 2000. Eerst werd het Millenium als een probleem gezien en genoemd, echter zat de wortel van “verderf” dieper dan men in eerste instantie dacht. Diverse bedrijven waren opgestart met “Vreemd Vermogen”. Hier werden ook grotendeels de salariskosten uit betaald waardoor de drang naar “ondernemerschap” en “verwerven inkomsten” niet genoeg aanwezig was. Investeerder hadden vertrouwen in de “mooie brochures” en “nieuwe technologie”. “In het land der blinden is één oog koning” waardoor met een beetje brochure, goed verhaal en de schets van een zonnige toekomst, aardig wat geld opgehaald kon worden. Of het bedrijf nu inkomsten genereerden of zelfs winst ging maken was niet duidelijk. De beursgang van Worldonline was de klap op de vuurpijl. De hebberigheid van mensen zorgde er voor dat de “narigheid” openbaar aan de oppervlakte kwam.

De breuk in het vertrouwen in de ontwikkeling van het Internet was een voldongen feit… De werkgelegenheid kreeg een ferme klap. De kleinere bedrijven gingen achter elkaar failliet en ontslagen volgden elkaar op. Toch waren er ook partijen die er wel bij vaarden. De grote ICT-bedrijven, beperk mij in dit blog ook even tot dit bedrijfssegment, groeiden als een bezetene. Vooral degene met een lange staat van dienst en bestaan genoten ten volle van het wel aanwezige vertrouwen. De computer was al niet meer weg te denken op kantoor. Die moest toch beheerd worden. In razend tempo ontstond er een tekort aan ICT’ers. Hierdoor kwam een grootschalige omscholing op gang. Uiteraard waren er ook de goudzoekers, want ICT betaalde goed, een auto, telefoon en laptop kreeg je dag één cadeau en eenmaal via een Service Desk ingestroomd dan kun je je snel vaardig maken. En zo resulteerde het dat “overschotten” in andere beroepsgroepen sneller verdwenen omdat mensen over stapten naar de ICT. De grote ICT-bedrijven maakte het in hoogtij zo bont dat je naast een ‘eigen leaseauto’ zelfs een auto cadeau werd gegeven voor de partner. Het leek wel niet op te kunnen in de ICT…

De crisis – Internet in de puberteit…
De groei van de ICT-bedrijven ná 2001 was goed te verklaren. Bedrijven hadden grootschalig in de voorgaande jaren de computer zijn intrede laten doen. Werden computers in eerste instantie ingezet voor de meest belangrijke zaken in het primaire proces om de productie te kunnen versnellen, dit veranderde al snel in ‘overal’ een computer. De software werd steeds gebruikersvriendelijker mede dankzij de uitbreiding van de grafische interface door Microsoft. Het werd steeds eenvoudiger om iemand met een computer te laten werken, want op het scherm kijken en klikken op iconen kon tenslotte iedereen. Wie net even wat slimmer was, beter keek wat hij/zij op het scherm zag en dit wist te begrijpen en te vertalen naar “Wat kan ik ermee?”, werd al snel bestempeld als ‘Consultant’. Waren tot kort daarvoor nog ‘code op prompt’ noodzakelijk, nu kon bijna iedereen met een computer aan de slag. De kansen bij bedrijven namen toe! Een computer is altijd een ‘bijzonder’ middel geweest in een bedrijf. De ervaring leert dat het vanuit de boekhouding (software voor administratieve en boekhoudkundige bewerkingen waren erg in!) er vele mensen zich hebben gespecialiseerd in de ICT. Zij waren de sleutelgebruikers en wisten de meerwaarde van de inzet van de computer nog beter te beoordelen… De technologie van Internet, webtechnologie, had echter eind 90’er jaren wel al gezorgd voor een versnelling. De software voor toepassing van webtechnologie werd in een hoog tempo verder ontwikkeld. De programmeurs waren niet aan te slepen. De kosten stegen de pan uit, maar door de grootschalige bedrijfscontracten werd anders omgegaan met de schaarste op de arbeidsmarkt. De bomen groeiden in de hemel tussen 2001 en 2007…

De crisis – Internet is volwassen geworden…
De instorting van de huizenmarkt in de Verenigde Staten zorgde voor de start van een wereldwijde crisis. Investeringen in investeringen, risicovolle hypotheken en de daaraan verbonden financieringen en niet te vergeten de hebberigheid van mensen zorgden dat de crisis in grote snelheid om zich heen greep. De groei van het Internet maakte het mogelijk om in een relatief korte tijd informatie te brengen van A naar B. De eenvoudige wijze van het verkrijgen van informatie, verzamelen en analyseren van informatie ging met computers vele malen sneller. Het domino-effect was duidelijk merkbaar. Het transparant worden van de ‘financiële structuren en ondoorzichtige combinaties’ deed het vertrouwen van investeerders wederom verdwijnen. Toen het vertrouwen van de consument begon af te kalven waren de rapen gaar. De voormalige ‘onzichtbare’ financiële stromen werden ineens, mede door Internet, openbaar gemaakt. Waar voorheen informatie een of meerdere dagen duurde, kwam deze nu realtime beschikbaar. De media geeft tegenwoordig al berichtgeving als het om wijziging van enkele tiende procenten gaat. Het is al snel “negatieve berichtgeving”, terwijl als we realistisch kijken bij de sluiting van de beurs, dan blijkt het vaak slechts om enkele luttele tiende van procenten te gaan. Het brede publiek begrijpt er niets meer van. Het is allemaal negatief krijgen we te horen. Is dat wel zo? Of hebben we te maken met een nieuwe revolutie?

De nieuwe revolutie…
Iedere fase van de Industriële Revolutie heeft een stevige leercurve doorgemaakt. Eén waar verbeteringen of veranderingen in de afgelopen eeuwen altijd hebben geleid tot substantiële wijzigingen in de arbeidsmarkt. Alleen in dit geval zijn de gevolgen groter van aard. Nu machines en computers eigenlijk alles kunnen, is het weer noodzakelijk om mensen anders te gaan opleiden. De Y-generatie is al van mening dat “openheid” en “transparantie” standaard in het woordenboek staat. Dit is zeker nog niet het geval bij het management van diverse grote bedrijven. Men heeft regelmatig baat bij de “mindere zichtbaarheid” van het beleid. De nieuwe revolutie gaat zich kenmerken door communicatie en informatie. Openheid van zaken, doofpotten vernietigen en wegnemen van mistigheid in dossiers. Het gaat een ware verandering betekenen omdat bedrijfsvoering op een geheel andere wijze gaat plaatsvinden. Mensen willen alleen nog werken als het er eerlijk en prettig werken is. Als er geen politieke spelletjes worden gespeeld. Als menselijke waarde wordt onderkent en naar rato wordt beloond. In de eerste drie delen van de Industriële Revolutie stond ‘aandeelhouderswaarde’ boven aan de lijst van de bestuurders. In deze fase gaat het om menselijke waarde!

Innovatie van techniek blijft plaatsvinden. De krachtigste ontwikkeling die nu gestart is, is de innovatie van organisatie door meer te kijken naar ‘menselijke waarde’ en de innovatie daarvan. Het aantal zelfstandig ondernemers stijgt nog steeds wekelijks. Hoe moeilijk mensen het ook vinden, ze nemen de stap. Als medewerker in een grote organisatie zie ik zelfstandig ondernemerschap ook meer en meer toenemen. Samenwerken in een tijdelijke (project)organisatie met verschillende disciplines krijgt de overhand. Hoe de toekomst eruit zal gaan zien is koffiedik kijken, maar dat het substantieel gaat veranderen is een feit. Organisaties worden gedwongen om te veranderen. Géén mensen meer betekent geen productie. Géén productie betekent gewoonweg geen inkomsten en de teloorgang van de organisatie. De tijd van hierarchie is voorbij. De vraagstelling is dan ook niet meer:”Kunnen wij de mensen binnen houden?” maar meer “Kunnen we de werkomgeving bieden waarbinnen mensen hun expertise en inzet willen geven?”. Een waardige wijziging die de komende jaren de trend gaan bepalen.

De Human Value revolutie is begonnen… Het balans tussen gezin en werk staat weer centraal…

Prettige Kerstdagen… Gelukkig, Gezond & Liefdevol 2012

Geplaatst op: 22 december 2011 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Werken

AMSTERDAM – De donkere dagen voor Kerst 2011 naderen gestaag als ik dit blog schrijf. Buiten is het ’n beetje somber weer. Een mooi moment om mijn Kerstgroet aan jullie te schrijven. Voor mij is het werkende jaar 2011, op enkele kleine zaken na, afgerond. Zo terugkijkend op 2011 voel ik een sterk gevoel van dankbaarheid opkomen. Het was een turbulent jaar met momenten van emotie, van successen en van gelukkige & minder gelukkige ervaringen. Het lijkt bijna wel een ‘normaal‘ leven!

Het is een jaar geweest waar woorden als ‘vertrouwen’ en ‘geduld’ prominent een plaats hebben ingenomen. Of het nu privé of zakelijk was, in beide situaties waren dit de kernwoorden. Het heeft bij mij geleid tot een groot gevoel van dankbaarheid. Om deze dankbaarheid uit te drukken wil ik graag enkele punten de revue laten passeren in mijn persoonlijke terugblik en deze met jullie delen…

Kinderen, Familie & Vrienden
Op nummer 1 in mijn leven staan mijn kinderen, familie en vrienden. Vier geweldige lieve bengels met ieder een eigen identiteit en karakter. Zij vormen samen hetgeen waarvoor mijn hartje dagelijks met veel energie klopt. Het is een genoegen om te zien hoe zij ieder op zich ook individueel een eigen weg aan het zoeken zijn in het leven. Je probeert als ouders, ondanks een gescheiden situatie, voor hen de omgeving te creëren waarin zij zich veilig kunnen ontplooien. Het verschil in de leeftijden vraagt om andere begeleiding, andere stof, andere kaders, echter wel allemaal met dezelfde energie aan warmte en liefde. Iedereen die kinderen heeft, en vooral in de puberteit, weet dat er voor ouders ook de nodige uitdagingen te nemen zijn. Ook deze uitdagingen zijn een momentopname. Terugkijkend ben ik meer dan trots en blij met wat de kinderen individueel hebben bereikt. Hetzelfde geldt uiteraard voor de warmte en steun welke ik van mijn familie en vrienden heb mogen ontvangen. Het is een rijkdom als je mensen om je heen mag ervaren die er zijn als je ze nodig hebt en waar je voor mag zijn als zij het nodig hebben of prettig vinden…

Lees het blog ‘De vijf pijlers van de maatschappij‘

Werk, klanten, partners & collega’s
Op nummer 2 staat mijn werk. De economische effecten zijn dagelijks goed te merken. Projecten zijn in de vertraging gegaan en grootschalige investeringen blijven achterwege bij onze grootste klanten. Dit heeft voor de gestelde doelstellingen een serieuze uitdaging gevormd. De samenwerking met onze klanten en partners heeft echter in hoofdlijnen wel geleid tot het bereiken van de wederzijdse doelstellingen. Weliswaar in andere vormen als in 2010 bedacht voor 2011, echter vanuit alle geledingen wel met volledige inzet, begrip en samenwerking. We kunnen terugkijken op een uitermate turbulent jaar waarin de economische effecten goed merkbaar zijn geweest. Eén van de mooie hoogtepunten was de productie van de film ‘ICT 2017’ voor de Tentoonstelling ‘ICT in de Rijksoverheid’. De overgang van Getronics naar KPN Corporate Market was even wennen. De nieuwe bedrijfsvorm geeft ook nieuwe kansen, zeker op samenwerking. Het vertrouwen in elkaar, zowel bij de klanten, partners als collega’s is gegroeid. De noodzaak om intenser samen te werken is aanwezig gebleken. Al komen er zeker nog drempels en moeilijke tijden als de economie zo sterk onder druk blijft staan. Goed nieuws is wel dat strategische contracten zijn verlengd, mooie opdrachten de weg hebben gevonden naar ons team en nieuwe samenwerkingsvormen met klanten en partners zijn ontstaan. Kortom een jaar wat veel energie heeft gekost, maar de resultaten in de vorm van groei van vertrouwen en wederzijds respect een mooie waarborg zijn om uit te kijken naar een innovatief 2012.

Kijk de film op http://youtu.be/FqxP6fPr1T8

Stichting De Nieuwe Kinderen
Op nummer 3 staat voor mij Stichting De Nieuwe Kinderen. Een compleet nieuw initiatief dat op 18 maart 2011 het eerste levenslicht heeft gezien. Het jaar 2011 kan worden gezien als bouwen aan de fundering. De mensen die betrokken zijn in de Raad van Toezicht, het Bestuur en de vrijwilligers hebben keihard gewerkt aan de planvorming, het formaliseren van de stichting, het leggen van verbindingen met verschillende (potentiële) partners maar bovenal met elkaar. Iedere nieuwe organisatie heeft de tijd nodig om te groeien met elkaar. Iedere individuele vrijwilliger moet de ruimte krijgen en vinden waarbinnen hij/zij zijn/haar activiteiten invulling kan en wil geven. De initiële tijdslijn heeft hierdoor wel eens flink onder druk gestaan. Het resultaat is echter wel klasse te noemen. Er staat een stevig Bestuur, een kritische Raad van Toezicht en de aansluiting met verschillende externe partijen is gevonden. De aanvraag van de ANBI-status zit in de laatste fase, de plannen wordt nu genuanceerd, geconcretiseerd en belangrijke besluiten zijn in 2011 genomen om met een gezonde ambitie de doelstellingen in 2012 te gaan verwezenlijken. Ook hier gelden dat andere samenwerkingsvormen gaan leiden tot gezamenlijke resultaten. Mede namens het Bestuur, de Raad van Toezicht en alle vrijwilligers en partners willen wij de sponsoren danken voor hun bijdragen. Uiteraard spreek ik de hoop uit dat wij ook in 2012 weer op de steun mogen rekenen. Bent u nog geen donateur, sponsor of vrijwilliger van Stichting De Nieuwe Kinderen dan nodig ik u uit om een blik te werpen op de website www.denieuwekinderen.nl. De plannen zijn ambities en realistisch, echter ook uw steun is daarbij onmisbaar…

Ga naar de website http://www.denieuwekinderen.nl.

Studie Executive MBA
Op nummer 4 staat mijn studie Executieve MBA (Master Veranderkunde) aan de Business School te Buren. Een uitdagende opleiding die zeker de nodige inspanning vergt naast mijn dagelijkse werkzaamheden. Interessante colleges en het delen van inzichten over verschillende vraagstukken met de mede studenten hebben mij zeker de nodige persoonlijke groei gegeven in het afgelopen jaar. In de tijdslijnen heb ik wel de nodige uitdagingen gehad vanwege andere verplichtingen. Soms leg je de lat voor jezelf erg hoog en merk je dat je door onvoorziene omstandigheden wel eens met de factor tijd in de knoei kan komen. Dan moet je beseffen dat het misschien beter is om de tijd je vriend te laten zijn, in plaats van het gevoel te krijgen dat het ‘zwaard van Damocles’ boven je hoofd hangt. Het studeren bevalt erg goed, het communiceren met gelijkgestemden met eigen inzichten ervaar ik als prettig en het samenwerken met de docenten en medewerkers van de Business School vergroot zeker mijn inzicht. Alles bij elkaar genomen denk ik dat het leerproces zeker de nodige waardetoevoeging heeft gedaan in 2011. De komende dagen nog een aantal stevige aanzetten doen en dan genieten van een welverdiende vakantie. Om vervolgens in januari 2012 weer volledig de schouders eronder te zetten…

Naar blog ‘Doelen realiseren‘

Samenwerking & Innovatie
Op een gedeelde nummer 5 staan alle contacten en samenwerkingen die ik in het afgelopen jaar heb mogen ervaren. Van de investeringen die ik heb gedaan in tijd, geld of expertise tot nieuwe samenwerkingen die in vele opzichten hebben geleid of nog gaan leiden tot nieuwe innovaties van mens en organisatie. Innovatie is één van de kernwoorden die in mijn leven een belangrijke plaats inneemt naast de al eerder gegeven kernwoorden. Het gebruik van Social Media, het bloggen en de contacten die daaruit zijn ontstaan zijn verrassend. Het toepassen van moderne technologische ontwikkelingen in combinatie met organisatorische veranderingen hebben geleid tot vooruitgang in vele opzichten. Met name de blogs over ‘Human Value’ en ‘Innovatie’ zijn veel gelezen. Deze hebben inmiddels geleid tot diverse uitnodigingen voor lezingen bij bedrijven, (overheids)instellingen en evenementen. Het verzorgen van lezingen is voor mij (nog) geen speciale missie, maar als je de kans krijgt om je kennis te mogen delen met andere mensen, geeft het wel een vorm van waardering en plezier. Het wederzijds leren en werken met elkaar betekent ook het intensiveren van de stappen om te innoveren. Terugkijkend kan ik concluderen dat mijn kennis positief is ontvangen en ingezet. Een mooie basis om uit te kijken naar 2012…

Naar blog ‘Human Value‘

Conslusie van Terugblik 2011
Identiek als in al mijn blogs sluit ik vaak af met een conclusie. Wanneer ik zo over het afgelopen jaar schrijf wat het jaar mij heeft gebracht dan ben ik tevreden en dankbaar. Dan kan ik niet anders als concluderen dat ik de kansen die voorbij zijn gekomen met regelmaat goed heb weten in te schatten. Wat ik echter ook moet beseffen, is dat ik niet alle kansen heb kunnen verzilveren in de vorm van 100% resultaat op alle gebieden. Maar dat er nog een lang leven voor mij ligt om datgene te doen wat ik voor ogen heb met de mensen die nu op mijn pad meewandelen en in de toekomst nog gaan wandelen. Iemand heeft mij ooit verteld: “Kansen komen voorbij als een happertje voor je ogen. Als je deze kansen niet ziet dan kun je ze nooit vangen!”. Een wijze les, echter moet je ook nee durven zeggen en kansen te durven laten lopen. Je moet beseffen dat je niet overal tegelijk kunt zijn, niet alles op je agenda kunt zetten, ook niet als je zoals ik lange dagen maakt. Desondanks is het een jaar geweest waar ik met gepast plezier op terugkijk. Waarin ik veel geleerd heb over omgaan met emotie, geduld, vertrouwen, respect, samenwerking en liefde…

Prettige Feestdagen & Gelukkig Nieuwjaar
Ik wil iedereen die in het afgelopen jaar op enige wijze een bijdrage heeft geleverd, ongeacht in welke vorm, danken. Het was mij een waar genoegen om samen te mogen werken, studeren of hobbyen. Wens jullie en jullie dierbaren hele Prettige Feestdagen en een Gezond, Gelukkig en Liefdevol 2012…

Donatie i.p.v. Kerstkaarten
U krijgt dit jaar wederom geen fysieke kaart van mij. Voor degene die mij wel hebben gestuurd, hartelijk dank. Deze nemen een waardevolle plaats in naast de Kerstboom. Mijn kerstgroet breng ik ook dit jaar digitaal om de uitgaven voor de Kerstkaarten te kunnen doneren aan Stichting De Nieuwe Kinderen. Hopende heeft u hier begrip voor en volgen jullie mijn voorbeeld, zodat de stichting vele donaties tegemoet mag zien.

Economische malaise of bestuurlijke chaos?

Geplaatst op: 13 november 2011 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Managen, Het Nieuwe Regeren

AMSTERDAM – Iedereen heeft inmiddels wel een mening over de ‘wereldwijde economische crisis’. Hedenochtend stonden er een aantal berichten in de media welke mij de inspiratie gaven om dit blog te schrijven. In dit blog wil ik een aantal onderwerpen de revue laten passeren om uiteindelijk te komen tot beantwoording van de vraag in de titel. Ik neem u in de komende woorden mee langs een aantal gevolgen van economische effecten veroorzaakt door de (Europese) politiek.

De ondergang van Nederland als Transportland
Eén van de berichten heeft te maken met de Nederlandse beroepschauffeur in het goederenvervoer. Zij kondigen aan om op 12 december slechts één uur, zelfs buiten de spits, de snelheid te verlagen naar 60 km/u als protest tegen het inzetten van chauffeurs uit Oost-Europa. In een verleden heb ik de nodige ervaring opgedaan met organisaties in het beroepsvervoer, dus meen wel een mening te mogen hebben over dit onderwerp. De eerste vraag die in mijn opkwam toen ik de reacties op Nu.nl las, was: “Waar is het respect voor elkaar gebleven?”. Gelijk gevolgd door de vraag: “Beseffen wij als burgers wel waar deze beroepschauffeurs zich druk om maken?”

Fairtrade in het transport?
Wij willen als burgers veiligheid op ’s lands wegen, de schappen vol met vooral veel afwisselende producten en uiteraard alles tegen de laagste prijs. Het zijn rechtstreeks tegenstellingen omdat het balans tussen veiligheid, kwaliteit en kwantiteit altijd betrekking heeft op: “Wat is onze veiligheid en keuzevrijheid ons waard?”.

Om het eerste punt te bewerkstelligen heeft de Nederlandse regering hoge eisen gesteld aan de Nederlandse beroepschauffeur. Zij moeten regelmatig scholing volgen en voldoen strenge bekwaamheidseisen. Een goede zaak mag je zo zeggen. Echter is niet integraal overgenomen in Europa waardoor chauffeurs van elders hier niet aan hoeven te voldoen. Ook niet als zij achter het stuur worden geplaatst van een voertuig van een Nederlandse transporteur. Hiermee is een rechtsongelijke positie gecreerd voor deze beroepsgroep. Je wordt als hogeropgeleide chauffeur bestempeld als ‘duur’ en vervangen door een van elders in Europa afkomstige chauffeur want de economische grenzen staan volledig open. Zonder dat de Nederlandse beroepschauffeur daar invloed op heeft kunnen uitoefenen wordt hij door zich te scholen ‘buiten spel’ gezet.

De voorgenomen actie van de beroepschauffeurs is om hier aandacht voor te vragen. Een correcte actie die een maand van tevoren wordt aangekondigd. Iedereen kan er dus rekening mee houden. Wel geven ze hiermee een duidelijk signaal af dat het niet langer zo door kan gaan. Onze werkeloosheid neemt toe door de creativiteit van het omzeilen van wetgeving door een aantal transporteurs in Nederland. Zij trekken chauffeurs van elders uit Europa aan welke niet voldoen aan de strenge Nederlandse eisen en ook nog eens een andere maatschappelijke levensstandaard kennen. Om deze rechtsongelijkheid in het transport onder de aandacht te brengen is deze actie bedoeld. Zonder een gelijkwaardige uitgangspositie voor beroepschauffeurs in Europa, betekent het steevast de ondergang van Nederland als Transportland waar veiligheid en kwaliteit altijd hoog in het vaandel heeft gestaan en staat! We mogen trots zijn dat “onze” beroepschauffeurs zich druk maken om én de veiligheid op de weg én de werkgelegenheid in het beroepsvervoer.

Bron:
– Nu.nl – 12 december prikactie van truckers
– RTV Oost – 1500 truckers aanwezig!
– Nederland het beste transportland?!

Europa is één grote arena van machtsstrijd!
De berichten over Europa zijn gevuld met termen als macht, begrotingstekorten, positiewisselingen etc. Het duidt op een verregaande vorm van machtsstrijd tussen een aantal invloedrijke landen. Ruim 71 jaar terug heeft iemand geprobeerd één groot Europa te vormen door oorlogvoering. Gelukkig is dat niet gelukt! Vele mensen hebben het leven gelaten in die strijd. Wat er nu in Europa gaande is, is eigenlijk nog veel erger. De werkeloosheid stijgt ondanks een economische groei. Een kleine groep van mensen krijgt steeds meer macht die zorgen dat de huidige Europese politiek een ‘praat-‘ en ‘machtmachinerie’ is geworden en geldverslindend is. De discussie over één Europese plaats voor de EU, lees: ‘Strijd tussen Brussel en Strassbourg‘ loopt nog immer. Het reizen alleen al is milieubelastend en kost de belastingbetaler handen vol geld.

In alle Europese landen, maar met name de Zuid-Europese landen, heerst ontzettend veel ontevredenheid. De schreeuw om verandering lijkt wel niet te worden gehoord door de heren en dames politici in Europa. Ondanks het ene na het andere kopstuk in de verschillende landen van zijn troon valt. Het opofferen van slechts één kopstuk gaat Europa niet veranderen. De verwevenheid van de financiele stromen tussen de landen is zo ondoorzichtig geworden dat onvlechting van Europa niet eens meer mogelijk is. Wilders (PVV) laat onderzoeken of de Nederlandse gulden kan terugkeren. Maar of het onderzoek ook de onderliggende oorzaken als investeringen in andere landen inzichtelijk gaat maken vraag ik mij af. De redding van verschillende landen is noodzakelijk, want anders vallen al die onderlinge investeringen in het water. De reden van al die reddingsacties is omdat anders al het geld van de eerlijke belastingbetaler verdwijnt als sneeuw voor de zon. Weg pensioen, weg al het geld wat jarenlang is betaald. Geld waar ‘de machtige bestuurders’ van de landen mee hebben gespeculeerd!

Bron:
– EU méér macht!
– Belusconi treedt af!
– ECB moet Eurozondaars niet betalen
– Rutte verdedigt EU-aanpak
– Géén oranje gevoel bij aankopen!
– Pensioenverplichtingen in het geding!

Wij denken als Nederlanders wel Europees, maar Europa denkt niet aan Nederland!
Wanneer we de bronnen raadplegen wordt één ding erg duidelijk. De bestuurders vinden dat Nederland in Europa een serieuze plaats inneemt. Zij laten de burgers dit ook op allerlei gebieden geloven. Het blijkt ook uit de onderzoeken dat wij Europees denken en handelen. Wij zijn niet chauvinistisch en kopen producten uit geheel Europa. “De export van de Nederlandse producten is een belangrijk argument om Europees te blijven denken” roepen de bestuurders. Het is de Nederlandse historie van handel dat wij altijd aan uitwisseling van goederen hebben gedaan. Alleen als we de onderzoeken moeten geloven dat is er veel meer mogelijk als we ook de Nederlandse producten zelf meer gaan gebruiken. Bewustzijn dat Nederlandse producten gemaakt zijn volgens hoge eisen. We doen het niet. Wij stimuleren Europa! Wanneer gaan wij eens hardere eisen richting Europa stellen? Of zijn wij het land wat onze goederen en belastinggeld alleen maar willen exporteren?

Conclusie: Economische malaise of bestuurlijke choas?
Alle berichten volgend in de afgelopen maanden (lees: jaren) kan ik zelf wel een redelijke conclusie trekken over wat er mis is. De economische malaise is en wordt veroorzaakt door bestuurlijke choas. Macht en geld voeren de boventoon en bepalen het huidige economische klimaat. Het speculeren met belastinggelden, pensioengelden of spaartegoeden, het komt allemaal neer op spelen met andermans geld. “De gewone burger heeft daar geen invloed op” is een gevleugelde uitspraak. Wij hebben wel degelijk invloed op het Europees en Nederlands beleid. Allereerst hebben we stemrecht en kunnen wij zelf bepalen wie onze bestuurders zijn of moeten worden. Vervolgens hebben we dagelijks de keuze of we ons Nederlands product een economisch stimulans geven door bewust een keuze te maken bij het kopen van de boodschappen. Als iedereen consequent oplet bij de keuze van producten dan investeren we “onbewust” met een juiste keuze in de Nederlandse economie.

We kunnen gezamenlijk tot de conclusie komen dat we niet altijd blij hoeven te zijn met één Europa als daar de verkeerde mensen aan het roer staan. Dan gaat het niet meer om ‘gezamenlijk belang’ van Europa, maar gaan individuele belangen van macht, geld en status gelden. Wij moeten in Nederland eerst eens zorgen dat we weer respectvol met elkaar moeten omgaan, begrip hebben voor elkaars (beroeps)problematiek om tenslotte tot de conclusie te komen dat als we de krachten weten te bundelen tot ‘het Oranjelegioen bij voetbal’, wij ook in Europa een serieuze stem gaan krijgen.

Hij die ons weet te verenigen…
In mijn positief denken sluit ik het blog af met een bericht wat mij dan weer heel vrolijk stemt. De komst van Sinterklaas! Tweederde van de Nederlandse gezinnen verwelkomt met veel plezier de Sint met zijn Zwarte Pieten. Ja de discussie over slavernij, discriminatie, zijn afkomst etc. kennen we allemaal wel. Laten we de traditie gewoon lekker in ere houden en de kinderen laten genieten van de mysterie van de Sint. Hij weet dat 80% van de gezinnen het feest met de familie vieren. Het brengt mensen weer bij elkaar, zorgt voor vrolijke tv-programma’s, verlangen naar ‘Wat zit er in mijn schoen’, memorabele momenten uit je schooltijd en weet met een diversiteit aan weelderige uitgedoste Pieterbazen de mensen vrolijk te stemmen. En als één de economie weet te stimuleren zonder zijn eigen portomonee te legen dan is het de Sint wel.

Klik op de tekening om deze te vergroten en te printen!

Misschien moeten we bij de volgende verkiezingen Sinterklaas vragen om mee te doen. Een mooie vraag voor op mijn verlanglijstje voor dit jaar. Tenslotte is ‘zijn’ mysterieuze verschijning één waar we allemaal in geloven. Al is het maar om onze kinderen mee te geven dat er ook momenten van geluk zijn in het leven die je mag koesteren. Sinterklaas, een bestuurder pur sang…

Bron: Sinterklaas brengt warmte in Nederlandse gezinnen

Een gezegende zondag… Een fijne periode met Sinterklaas…

Competentiemanagement, de sleutel naar succes?

Geplaatst op: 7 november 2011 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Managen, Het Nieuwe Regeren, Het Nieuwe Werken

AMSTERDAM – Het blog van vandaag gaat een scherpe kant krijgen. Dagelijks irriteer ik mij mateloos aan de berichtgeving in de media over de economische ontwikkelingen. Het ene na het andere bedrijf kondigt aan afscheid te gaan nemen van mensen. De ‘slechte’ economie wordt als excuus gebruikt om te ‘snijden’ in de organisatie. Of deze daadwerkelijk de reden is vraag ik mij ten stelligste af. De wereldeconomie is het afgelopen jaar met 3,2% gestegen volgens de verschillende wetenschappelijke onderzoeken. De werkeloosheid is wel toegenomen, dus als we nauwkeuriger gaan kijken naar de situatie dan kunnen we ook tot andere conclusies komen. Eén van de conclusies is dat het creëren van aandeelhouders meer belang heeft dan het vergroten van het Eigen Vermogen en het investeren in menselijk kapitaal. Betekent het concreet dat er alleen nog strak gestuurd wordt met een korte termijn visie?

De uitstroom van kennis en ervaring
De demografische gegevens van allerlei onderzoeken tonen aan dat er vanaf dit jaar een langzame uitstroom is gestart van ervaren krachten. De babyboomers nemen afscheid van het werkende leven en gaan met pensioen. Nieuwe bedrijven die zich richten op de ontspanning voor 50+’ers schieten met paddenstoelen uit de grond. En als we de groei van de supermarkten en moderne media zaken zien dan blijkt dat het geld zeker niet ‘weg’ is. De mensen geven het alleen anders uit. Er wordt niet meer lukraak geïnvesteerd in bedrijven. Het vertrouwen in bestuurders en daarmee in bedrijven is door de economische crisis en het verstrekken van astronomische bonussen gezakt tot extreem laag niveau. De economische machinerie begint piepend en krakend tot stilstand te komen. Of juist niet? Is het de start van de grote economische opschoning? Beginnen mensen eindelijk te begrijpen dat een bedrijf op de eigen kasstroom moet kunnen ontwikkelen tot een gezonde onderneming?

Investeren in kennis en innovatie
Het is tijd dat we terug gaan naar het creëren van waarde. Om een onderneming goed te laten draaien is kennis en kunde onontbeerlijk. Het investeren in mensen en kennis is een continuproces. De juiste sturing geven aan het bedrijf betekent dus meer dan ‘vrienden’ zijn met de aandeelhouders. Soms is het omwille van het bedrijfsbelang noodzakelijk om eens tegen de aandeelhouders te durven zeggen dat zij maar 25% van de waarde krijgen uitgekeerd in plaats van 100%. Uiteraard toegevoegd met de toelichting dat vanwege het creëren van een stabiel toekomstperspectief de overige 75% wordt aangewend om respectievelijk het Eigen Vermogen te versterken (25%) en investeringen te doen in innovatie en vergroten van kennis (50%). Aandeelhouders die hier niet mee akkoord willen gaan zijn slechts op één ding uit en dat is kort termijn rendement. Wil je als onderneming wel ‘eigenaren’ die niets hebben met de aard van het bedrijf? Je kunt je afvragen of er niet een toelating moet komen voor aandeelhouders. Het opzetten en bedrijvig houden van een onderneming vraagt om een gezond balans van kort- en langtermijn denken.

Balans in het investeren
Het voorgaande in acht nemende wil ik mij richten tot degene die willen investeren in het vergroten van het kennisniveau om daarmee toekomstige waardevermeerdering in de breedste zin van het woord te creëren voor de onderneming. Waarde die volgens een gezonde verdeelsleutel wordt verdeeld tussen aandeelhouderswaarde, versterking Eigen Vermogen, kennisgroei, innovatie en individuele beloningen. Deze vijf componenten hebben recht op de gezonde verdeling en zorgen voor stabiliteit in de toekomst. Wanneer het doorslaat naar slechts één component dan is er sprake van onbalans en stevent de onderneming af op een ongezonde koers. De oplossing om een teloorgang te voorkomen is dan het vullen van de gaten met uitgifte van meer aandelen of rigoureus snijden in de organisatie.

De bouw van een sterke onderneming
De componenten aandeelhouderswaarde, versterking Eigen Vermogen en individuele beloningen zijn allen sec gericht op financiën. Noodzakelijk, maar om een onderneming gezond te laten functioneren is meer nodig dan alleen geld. Voor het uitvoeren van de activiteiten van de onderneming zijn namelijk altijd mensen benodigd. Ondanks er veel is geïndustrialiseerd en geautomatiseerd is het voor ‘gewone’ traditionele ondernemingen niet mogelijk om bestaansrecht te hebben zonder de inzet van mensen.

Er is veel literatuur over ‘gezonde bedrijfsvoering’ geschreven. Vaak schrijft de auteur vanuit eigen ervaring over zijn of haar onderneming. De één is succesvoller dan de ander gebleken. Voor mij is Richard Branson een van de zakelijke goeroes die een duidelijke visie heeft over een gezonde bedrijfsvoering. Een visie waar de mens centraal in staat. Om zijn inzichten tot u te nemen adviseer ik u om zijn boeken en publicaties te lezen. Voor mij is het slechts de bevestiging dat je mensen altijd de kans moet geven om zich te kunnen ontplooien. De loyaliteit die hieruit ontstaan is onbetaalbaar.

Credo 1: Weet wat je in huis hebt…
“De kracht van het bedrijf is de mens!” is al vele jaren mijn lijfspreuk. Met deze zin in gedachte ben ik mij gaan verdiepen in hoe je mensen objectief kunt beoordelen om tot de conclusie te kunnen komen wat je eigenlijk in ‘huis’ hebt. Ondernemingen hebben diverse posten op de balans staan tot aan ‘goodwill’ aan toe. Nimmer ben ik in mijn onderzoeken de post ‘Human Value’ tegen gekomen. Mensen staan wel op de balans, maar als kostenpost. Hierover heb ik een andere mening. Ik zou wel eens willen weten hoeveel bedrijven beseffen wat ‘Human Value’ inhoudt. Maar nog belangrijker: “Hoe kun je Human Value vergroten?”.

Grote en middelgrote ondernemingen hebben in meer of mindere mate competentiemanagement geïmplementeerd. Althans men is de mening toegedaan dat het in de onderneming is geïmplementeerd. Er is echter niet met één druk op de knop te zien wat het ‘Human Value’ van de onderneming is. Mocht het wel te zien zijn, dan kun je je afvragen hoe actueel de informatie is. De verschillende belangen in grote organisaties maakt dat managers niet altijd zuiver de informatie vastleggen. Dit kan worden veroorzaakt doordat zij goede arbeidskrachten graag willen behouden om de afdelingsresultaten hoog te houden. Of de transparantie is niet aanwezig omdat een ondernemingsraad niet akkoord gaat met een gedetailleerde vastlegging. En tenslotte is er nog de arbeidskracht zelf die niet altijd openheid van zaken wenst te geven uit angst om ‘niet goed’ te worden bevonden. Zo zijn er genoeg argumenten te noemen die vooral weerstand geven bij het inzetten van competentiemanagement intern in een onderneming.

Credo 2: Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst…
Een slogan van Veronica uit de 80- en 90’er jaren. Eén visie van een organisatie die toen al wist dat je naar de jeugd moet kijken wil je kunnen innoveren. De generatie jeugdigen gaat heel anders om informatie dan de ‘ouderen’ van deze tijd. Zij verspreiden allerlei privégevoelige informatie d.m.v. Social Media zonder enige vorm van terughoudendheid. Zij zorgen voor de doorbraak in het op een andere wijze kijken naar de mens en elkaar. Voor bedrijven vormt het een dilemma, want met traditionele bedrijfsvoering trek je geen jeugdige arbeidskrachten aan. Zonder een gezonde aanwas van arbeidskrachten is er in de toekomst geen onderneming meer. Op welke wijze kun je jeugdigen boeien om voor jouw onderneming te komen werken?

De nieuwe generatie is niet opzoek naar een lifetime-job. De vrijheid om te werken op andere plaatsen dan kantoor, op andere tijden dan van 9 tot 5 uur en vooral met andere middelen dan regulier wordt verstrekt, vormen de basis voor jeugdige arbeidskrachten. De kaders bepalen zijn zelf, werken bij voorkeur als zelfstandig ondernemer en wensen ook op een andere wijze te worden beoordeeld. Zij zijn de directe promotors van competentiemanagement.

Credo 3: De gulden middenweg tussen blond en grijs…
De kloof tussen de huidige generaties met betrekking tot ‘visie over competenties’ is erg groot. Het invoeren van competentiemanagement in een grote organisatie ondervindt dus standaard weerstand. Los van de menselijke weerstand tegen ‘vastlegging van gedetailleerde persoonsinformatie’ is ‘angst voor het verliezen van de dienstbetrekking’ bij de oudere arbeidskracht aanwezig. Begrijpelijk want dagelijks kondigen ondernemingen reducties van arbeidskrachten aan. Echter is dat wel zo? Of zijn de ondernemingen bewust dat de dynamiek in de markt hen dwingt om flexibeler te reageren op veranderingen? En kan de medewerker van nu nog wel mee in de veranderingen die noodzakelijkerwijs moeten worden doorgevoerd?

Het verklaart in iedergeval de sterke groei van het aantal zelfstandigen. In Nederland waren op 31 december 2010 zo’n 702.000 mensen als zelfstandige aan het werk. In 2011 heeft de groei van zelfstandigen zich zelfs doorgezet ondanks de economische ontwikkelingen. Het inzetten van competentiemanagement wordt voor ondernemingen steeds belangrijker. Het waarborgen van de juiste kennis om te kunnen blijven innoveren is een zorgpunt van menig bestuurder. De beschikking hebben over de actuele informatie van noodzakelijke kennis in relatie tot de beschikbaarheid van arbeidskrachten is cruciaal. Competentiemanagement is één van de middelen die een onderneming kan helpen om dit te waarborgen.

Credo 4: De flexibiliteit van de onderneming is cruciaal…
De brug tussen het behouden van de juiste arbeidskrachten en betrekken van nieuwe arbeidskrachten is belangrijk. De oplossing is flexibilisering van arbeid. Het loslaten van ‘span of control’ is voor vele bestuurders erg moeilijk. De grote ondernemingen verleenden in het verleden het bestaansrecht ook aan het aantal personeelsleden. Mijn visie is dat er in de toekomst alleen nog ondernemingen bestaan die een kleine vaste kern van arbeidskrachten hebben aangevuld met een flexibele groep van zelfstandige arbeidskrachten die slechts komen om kennis bij te dragen voor een bepaalde periode. Op deze wijze kun je als onderneming ervaring behouden, nieuwe kennis binnenhalen en blijven innoveren om het bestaansrecht te rechtvaardigen. Kortom het is belangrijk om ook naar competentiemanagement op een andere wijze te kijken dan alleen: “Hoe krijg ik zicht op wat ik in huis heb en wat kan ik daarmee?”

Conclusie
Op basis van de informatie die mij door studie, onderzoek en ervaring is verzameld, trek ik de conclusie dat competentiemanagement een serieus element is van de huidige bedrijfsvoering. Zonder de beschikking van actuele informatie is het niet (meer) mogelijk om de juiste beslissingen te kunnen nemen als bestuurder. Of het nu gaat om afscheid nemen van arbeidskrachten of aantrekken van nieuwe arbeidskrachten, competentiemanagement is het middel om dit proces te ondersteunen.

In een volgend blog ga ik inhoudelijk meer in op wat competentiemanagement eigenlijk betekent. Hoe het ingevoerd kan worden in een bedrijf en ook effectief ingezet kan worden. Hoe het op lang termijn helpt om de continuiteit van de onderneming te waarborgen, mensen de waardering krijgen die noodzakelijk is om als onderneming in ‘beeld’ te blijven bij arbeidskrachten en tenslotte hoe de waarde van het bedrijf kan worden vergroot voor zowel de aandeelhouders, bedrijfsleiding, medewerkers, partners als klanten.

Samenwerken en delen is uit den boze!

Geplaatst op: 22 augustus 2011 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Managen, Het Nieuwe Regeren, Het Nieuwe Werken

AMSTERDAM – De vakantieperiode geeft altijd ruimte om na te denken. De afgelopen weken heb ik eens rustig mijn blik laten gaan over een aantal activiteiten van verschillende partijen in de diverse branches. Zelf ben ik voor mijn werkgever actief binnen het segment ‘Government & Education’, maar kijk uiteraard regelmatig verder dan mijn neus lang is. Innovatie en Strategie staan standaard op mijn agenda, dus met een bredere blik kijken is mij niet onbekend.

Economische malaise
Wanneer ik het nieuws gedurende de dag beluister en met name BNR en RTLZ dan stijgt en daalt het de gehele dag om aan het einde van de dag te sluiten met slechts een geringe afwijking. Volgens mij is dat juist normaal, want met de handel in aandelen verdienen mensen een gezonde boterham. Zijn er geen transacties dan moeten we ons juist zorgen gaan maken. Desalniettemin is er sprake van een economische malaise in Europa. Dit wordt duidelijk veroorzaakt door gebrek aan vertrouwen!

Vertrouwen: Consumenten
“De consument is het vertrouwen kwijt!” wordt geroepen door de verschillende media. Wat er eigenlijk precies aan de hand is, is dat de consument op dit moment een ander uitgavepatroon heeft. Men investeert niet meer in grote getale in huizen, bedrijven of gaan andere grote aankopen uit de weg. Deels wordt dit veroorzaakt doordat leningen niet meer zo eenvoudig als voorheen verstrekt worden. De bancaire wereld draait de wereld zelf meer en meer op slot. Er is een duidelijke economische verandering in opkomst! Het (koop)gedrag van consumenten is niet meer te vergelijken met 5 jaar terug. De zaken waar men waarde aan hecht verandert van ‘bezit’ naar ‘vrijheid’. Het invullen van qualitytime met het gezin krijgt meer en meer voorrang op ‘hard werken’. Het leven bestaat uit meer dan alleen werken. Men kijkt sterk naar ‘anders werken’, ‘slimme werkgevers’ en ‘passie in het werk’. Wanneer men dit kan realiseren in een gezonde verhouding dan stijgt bij de betreffende consument het vertrouwen.

Vertrouwen: Politiek
“De politiek maakt het vertrouwen van de kiezer niet waar!” is het volgende signaal wat via de media tot ons komt. Politiek bedrijven betekent vooral vertrouwen winnen van de kiezer en dit waarmaken. De kiezer (de burger) verliest het vertrouwen in de politiek als zij of de politiek niet kan begrijpen of politieke besluiten niet steunen. Er zijn in deze kabinetsperiode politieke beslissingen genomen die de burger hard kunnen raken. Of het nu gaat om wijzigingen in het sociale stelsel of van invloed is op het zorgstelsel, geen van de beslissingen kan populair worden genoemd. Het ‘weggeven’ van belastinggeld, geld van de burger, heeft jarenlang geduurd zonder dat er op lang termijn naar de effecten is gekeken. Een dankwoord voor de linkse partijen is hier op zijn plaats. Zij hebben gezorgd, en zorgen nog steeds, dat de burger zich oneerlijk behandeld voelt.

De grote schoonmaak aan overbodige regelgeving, regels op regels (reparaties) en individuele verantwoordelijkheid is begonnen. Dit doet pijn, want iedere verandering kent momenten van ‘leegte’. In deze momenten moeten de effecten van een besluit worden getoetst. Niet alles is op voorhand uit te werken, dus moet je als politiek soms besluiten om het ‘piep-mechanisme’ te benutten. Wanneer er genoeg burgers die ‘piepen’ (lees: protesteren) dan wordt er serieus aandacht besteed aan reparatie. Het proces van besluitvorming moet de burger genoeg vertrouwen geven dat de politiek weet wat de burger belangrijk vindt en hoe het ook betaalbaar blijft. Het vertrouwen in de politiek kan alleen als men in Den Haag (en bij de andere overheden) transparant in de communicatie zijn over de besluiten. In voor iedereen begrijpelijke taal! Alleen dan is er vertrouwen in de politiek te krijgen…

Vertrouwen: Bedrijfsleven
“Het bedrijfsleven vult de zakken, terwijl de mensen op straat worden gezet!” klinkt het met regelmaat. Prijzen zijn sinds de komst van de euro voor vele producten verdubbeld, echter is het consumenteninkomen percentsgewijs niet meegegroeid. Dit betekent concreet dat er duidelijke andere keuzes worden gemaakt door consumenten m.b.t. het uitgavepatroon. Men wordt bewuster, kiest voor een heldere prijs/kwaliteit verhouding en vermijdt bedrijven die duurzaamheid en maatschappelijke sociale betrokkenheid niet standaard borgen in de bedrijfsvoering. Men wil de toekomst zelf kunnen bepalen en vooral veilig en gezond voor de kinderen. Een oude gezegde is ‘Vertrouwen komt te voet en gaat te paard’. Een waarheid die klinkt als een klok. Bedrijven die zich richten op duurzaam zaken doen, producten en diensten leveren die transparant zijn en investeren in medewerkers staan hoog op de ranglijst van ‘slimme bedrijven’. Daar wil men dan ook wel voor werken en/of producten of diensten van betrekken.

Zij genieten het vertrouwen in tegenstelling tot bedrijven die zich slechts alleen richten op ‘aandeelhouderswinst’. Geen investeringen in het bedrijf qua innovatie, mensen en duurzaamheid leidt op termijn zeker tot vermindering van inkomsten. Een eenmaal ingezet negatief spiraal is dan ook moeizaam te keren. Er moeten dan rigoureuze maatregelen worden genomen. De uitdaging daarbij is dat ‘managers met een oude denkwijze’ deze veranderingen niet kunnen leiden. Zij missen het Z-gen wat noodzakelijk is om de denkwijze van de huidige en opkomende generaties te begrijpen. Degenen die beschikken over het Z-gen denken anders, handelen anders en weten het vertrouwen van consumenten en klanten wel te verwerven…

Wat staat ons te wachten?
De Y- en Z-generatie zijn sterk in ontwikkeling. Zij gaan zorgen voor een totale verandering van de wijze van werken. Het verlangen naar vrijheid in vele facetten is ‘gewoon’. Social Media vormt een belangrijk middel om contact te hebben met elkaar. De basis wordt niet langer gevormd door de omheining genoemd een bedrijf, maar door de vrijheid om samen te werken met andere mensen die in elkaars verlengde de kwaliteiten erkennen van elkaar. Een vaste locatie is niet meer van deze tijd in veel beroepen. Het is niet meer nodig om je te vestigen in dure kantoorpanden. Daar waar een bedrijf vroeger waarde hechtte aan een zo’n groot mogelijk pand, mede als investering, blijkt dit nu tevergeefs te zijn gedaan. Massaal nemen bedrijven afscheid van m2 omdat deze leeg staan of binnen afzienbare tijd leeg komen te staan.

De eerste fase van de veranderingen, genaamd ‘Het Nieuwe Werken’, heeft gezorgd voor een groot bewustzijn van tijd- en plaats onafhankelijk werken en de technologische innovatie voorzien om dit uitvoerbaar te maken. Nu het mogelijk is om overal, altijd en met nagenoeg ieder (mobiel) apparaat overal te werken, is het tijd voor de volgende fase ‘Het Anders Werken’ (zie vorig blog). “Wat staat ons te wachten?” kun je vanuit verschillende invalshoeken beantwoorden, t.w. door de ogen van bedrijven, van arbeidskrachten en van de politiek…

Door de ogen van bedrijven
De keuzevrijheid van medewerkers stijgt met de dag. Loyaliteit van medewerkers wordt niet meer gevormd door ‘baangarantie’. U bent als bedrijf niet meer uniek als u werkt volgens de ‘regels van de oude industrie’. Tsja, dat is even schrikken als u straks een mooi groot bedrijf heeft zonder personeel om het werk te doen. ‘More Chiefs dan Indians’ wordt door velen nog steeds niet begrepen. Hoe gaat u straks zorgen voor de juiste man/vrouw op de juiste plaats? Hoe denkt u over de gevolgen van de vergrijzing?

Op de website van het CBS staat duidelijk weergegeven dat de gemiddelde leeftijdsgrens van mensen actief in het arbeidsproces noemenswaardig stijgt de komende jaren en dan voor een langere tijd gaat stabiliseren. Oh, u heeft net een 50’er met ervaring ontslagen? Wen er maar vast aan dat u zijn leeftijdsgenoten straks hard nodig zult hebben. ‘Het Anders Werken’ vraagt ook een andere wijze van denken en handelen. U moet mensen aan u en uw producten of diensten weten te binden. Géén binding betekent ook géén mensen om het werk uit te voeren. De komende jaren gaan reputatiemanagement, communicatie en vertrouwen een nog belangrijkere plaats innemen binnen de bedrijfsvoering. De huidige en toekomstige media, waaronder Social Media in het bijzonder, kunnen u helpen om de drie elementen de juiste plek te geven. Beschikt u over het Z-gen of denkt u met de huidige aanwezige kwaliteit deze en de nieuwe generaties te boeien met uw producten en/of diensten?

Deze en nog veel meer vragen houden tegenwoordig de gemoederen van de gemiddelde bedrijfsvoerders wel bezig. De antwoorden zijn nog niet voor ieder bedrijf helder, maar dat actie meer dan noodzakelijk is, is wel duidelijk.

Door de ogen van arbeidskrachten
De tijd van baangarantie is voorbij! Bedrijven nemen met de draaien van de klok beslissingen om afscheid te nemen van personeel om daarmee de grootste kostenpost te kunnen reduceren. Als het doel nu de continuïteit van bedrijf is, dan is daar begrip voor te krijgen. In het verleden zijn er bedrijven gered doordat het personeel massaal een klein percentage salaris in hebben geleverd om het bestaan van het bedrijf te redden. De leiding van het bedrijf deed dit ook en deed zeker geen greep uit de kas om grote bonussen te betalen. Die cultuur is veranderd. U staat als medewerker niet meer binnen de bedrijfsvoering centraal door het motto ‘meer personeel betekent een hogere productie en dus meer omzet en dus meer mogelijkheden’.

Bedrijven hebben de geldkassen om verschillende redenen onder cruciale niveaus laten komen. Een gezonde reserve opbouwen tijdens de ‘vette jaren’ heeft vaak niet plaatsgevonden. Lang termijn visie is in de plaats gekomen voor kort termijn opereren. Niets geen visie, niets geen lang termijn. De gemiddeld arbeidskracht heeft het vertrouwen verloren. Degene met genoeg zelfvertrouwen en zonder vertrouwen in het bedrijf gaan een andere koers varen. Zij stappen over van werkgever of beginnen als Zelfstandige Zonder Personeel (ZZP’er). En toch zijn er mensen die de motivatie en loyaliteit richting de werkgever nog vast kunnen houden. Zij voelen een binding met het bedrijf die hen sterkt om door te blijven gaan, althans totdat er blijkt dat het bedrijf zelf deze loyaliteit onder druk zet. De uitstroom is nog niet op het hoogtepunt, want dat wordt medio 2014/2015 verwacht. Dan stromen vele oud-gedienden uit en krijgen bedrijven te maken met serieuze tekorten van kwalitatieve gemotiveerde arbeidskrachten.

Hoe denk jij als medewerker? Voel je de loyaliteit voor jouw bedrijf? Zie jij de kans om de groei van jouw bedrijf positief te stimuleren door zelf aan jouw groei te werken? Deel jij openlijk jouw kennis? Ondersteun jij je collega’s met jouw kunde? Geef jij de voorkeur aan een vaste baan of beschik je liever over de eigen vrijheid om op basis van opdrachten te werken die binnen jouw passie vallen?

Vragen die de Z-generatie met gemak weten te beantwoorden, maar waar de gemiddelde werknemer nu mee worstelt. Diverse bedrijven maken er hun boterham van om te helpen met de beantwoording van deze vragen. Wanneer zij iets toevoegen aan de betreffende arbeidskracht dan is het te prijzen. Echter is het vaak zo dat men ‘slechts’ interesse heeft in de C.V. en de persoon er achter niet de grootste aandacht krijgt. Bedrijven worden helemaal gefrustreerd als ze op een gemiddelde vacature- of opdrachtaanvraag zo’n 150 C.V.’s krijgen ingezonden. De eerste reactie is dan uiteraard: “Zie je wel, er zijn genoeg mensen beschikbaar op de markt!”. Het is echter een vertekening van het beeld, want als we inzoomen op de kwaliteit van de C.V.’s dan is het huilen met de pet op. De tijd die gemoeid is bij het selecteren, spreken en aannemen van mensen kost veel tijd en dus ook geld.

Hoe onderscheidt jij je als arbeidskracht? Of je nou in loondienst wilt werken of als zelfstandige, het verschil zit hem in de details. Hier moet je aan gaan werken in de komende jaren, zodat je straks uit de mooie banen of de mooie opdrachten kunt kiezen… en door op de juiste wijze jouw arbeidskracht in te zetten en kennis en kunde te delen in samenwerkingsverbanden met werkgevers, opdrachtgevers, partners, collega’s en andere zelfstandigen, kun je zelf bepalen of je slechts hoeft te werken tot je 65ste of later… Het wordt dan weer een keuze van jou zelf!

Door de ogen van de politiek
“Het sociale stelsel kan géén stand meer houden. Met de vergrijzing op komst is iedere werkende hand noodzakelijk” was recentelijk te horen toen er besprekingen waren over de pensioenleeftijd. Het is ook onbetaalbaar als er één uitkeringsgerechtigde is op iedere vijf werkenden. Schrikt u ook zo? Stel u eens voor dat u alles volledig zelf krijgt, maar elke maand 1/5 van uw inkomen moet afgeven. De overheid verzorgt dit nu voor u, dus dat is gemakkelijk. Wat de politiek nog niet helder genoeg weet te maken is dat iedere hand echt nodig gaat zijn om productiviteit in ons land op peil te houden. Zonder dat we massaal de grenzen weer open gaan zetten omdat we menen dat we het zelf niet kunnen verzorgen. Laten we eens kijken wat er nou precies moet gebeuren.

Iedere vorm van arbeidscapaciteit is welkom en men moet zichzelf stimuleren om de handschoen op te pakken
Men moeten beseffen dat passie een belangrijke drijfveer is om de levens- en arbeidsvreugd te verhogen
De arbeidsomgeving staat open voor iedereen! Bedrijven moeten durven vertrouwen op capaciteiten van mensen
Bedrijven moeten denken vanuit een lange termijn strategie en daarop gaan acteren
Dare to be an Indian instead of a Chief… Richt je op jouw talenten en kom tot wonderlijke ontdekkingen
Persoonlijke ontwikkeling van mens, kennis en kunde moet centraal komen staan
Politiek moet de arbeids- en belastingwetgeving vereenvoudigen dat ‘zelfstandig werken’ meer kansen geeft
En… het is een liberale gedachte om eigen inkomen te verwerven, maar zeker zo sociaal om de kans te grijpen…

Tenslotte
Het is aan een ieder om hier iets van te vinden. Ik heb het blog vol inspiratie geschreven gebaseerd op mijn eigen ervaring en inzicht als werkgever, werknemer, politiek betrokken en meer… U hoeft het er zeker niet mee eens te zijn. U mag vrij reageren op het blog (mits binnen normen en waarden). En u mag het compleet negeren. Meer vrijheid kan ik u niet geven…

Het Anders Werken is niet meer te stoppen!

Geplaatst op: 5 augustus 2011 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Managen, Het Nieuwe Regeren, Het Nieuwe Werken, Het Nieuwe Wonen

AMSTERDAM – Er wordt heel veel over Het Nieuwe Werken geschreven. Iedereen begint zo langzamerhand een beeld bij te krijgen bij wat het allemaal kan inhouden. Sommige roepen het al jaren en vinden de nodige publicaties maar onzin. Voor anderen zijn het nog steeds eye-openers dat flexibel werken, privé/werkbalans en overal en altijd maar online-zijn voor vele beroepen mogelijk zijn. Is nu iedereen tevreden met deze, en dagelijks meer, ontwikkelingen welke het werken een heel ander karakter geven? We kunnen vaststellen dat niet iedereen het prettig vindt om ineens in een bedrijf te werken waar ‘Het Nieuwe Werken’ leidt tot meer vrijheden, minder kaders voor aanwezigheid en waar men ‘Je liever ziet gaan dan komen’, omdat vierkante meters duur zijn. Bedrijven moeten continu op de kosten letten, dus personeel en huisvesting zijn dan snelle stappen. Donkere wolken tekenen zich af op de wereldwijde beurzen en bij de grote ondernemingen.

De tijd is dan ook aangebroken om niet meer te spreken over ‘Het Nieuwe Werken’, maar de volgende fase te activeren onder de naam ‘Het Anders Werken’. Lang niet iedereen heeft de transformatie naar ‘anders werken’ al doorgemaakt en we moeten ons ook goed beseffen dat niet iedereen die transformatie gaat doormaken. In vele beroepen is meer flexibiliteit mogelijk, echter niet voor alles. De winkelier moet nog steeds zijn winkel ergens vestigen. De restaurants, hoe flexibel ook met bezorgen, moeten nog steeds een keuken en eetgelegenheid hebben. Ook de ziekenhuizen zijn een mooi voorbeeld van honkvaste werkgevers. In deze branches werken mensen vast op één vestiging (en soms meerdere vestigingen van dezelfde werkgever). En zo zijn er genoeg branches waar het niet mogelijk is om locatie onafhankelijke te werken. Legio voorbeelden zijn te noemen.

Voor de beroepen waar het wel mogelijk is, komen we een ander fenomeen tegen. De manager die graag zijn mensen vroeg ziet binnenkomen en bij voorkeur laat ziet weggaan. Het is iemand die denkt dat ‘aanwezigheid’ een garantie is voor productiviteit. De vrijheid die zo’n manager aan zijn moet leren geven heeft hij zelf nooit gekend, dus waarom dan nu wel? Eenvoudig, omdat de werknemer van vandaag zeker niet meer de werknemer van de toekomst is. De opgroeiende jeugdigen die nu de eerste stappen zetten op het gebied van werk, weten het al zeker. Zij gaan niet meer hun leven lang voor één werkgever werken zoals onze grootvaders dit wel hebben gedaan. Zij willen meer onafhankelijkheid. Zelfs de teams kunnen kiezen op basis van kwaliteit, ervaring en de kracht om samen te werken. Aangevuld met de vrijheid om de financiele voorwaarden te bespreken en serieuze mogelijkheden voor persoonlijke ontwikkeling.

De technologische faciliteiten zijn de laatste drie jaar zo’n sterk geëvolueerd dat er eigenlijk geen drempels meer zijn om én flexibeler én meer locatie-onafhankelijk én tegen andere arbeidsvoorwaarden (b.v. als zelfstandige) te gaan werken. Het is een totaal andere manier van denken, van samenwerking met opdrachtgevers, partners en vakgenoten. Dit geeft niet alleen een grote mate van onafhankelijkheid, maar ook een (financiële) vrijheid die niet vooraf voorzien had kunnen worden.

Concreet kunnen we vaststellen dat ‘Het Nieuwe Werken’ al aardig ‘Old Fashion’ is. Het bedrijfsleven moet nu de pas gaan versnellen om niet links en rechts te worden ingehaald door relatief kleine partijen. Daar waar voorheen de software centraal stond, zijn we als samenleving zodanig gegroeid dat we nu de mens weer centraal durven (of eigenlijk moeten) stellen. De grote bedrijven zien goede medewerkers met regelmaat vertrekken. Het is alsof de uittocht zijn start heeft gemaakt. De arbeidsmarkt is aan het groeien, maar vooral aan het differentiëren. Het wordt tijd dat grote organisaties het besef krijgen dat de grootste aandeelhouders de medewerkers zijn. Tenslotte zonder kwalitatieve medewerkers kun je geen bedrijf draaiend houden. Het vasthouden van medewerkers moet niet meer het doel vormen, maar het creëren van de verschillende arbeidshoudingen moet centraal staan. Alleen dan ben je toekomstgericht aan de slag met het bedrijf.

Wat is nu belangrijk voor bedrijven? Passie! Passie! En nogmaals Passie! De tegenwoordige medewerker kiest ervoor om zijn of haar dromen achter na te gaan. Het werk moet vooral leuk zijn, collega’s (vaste medewerkers of zelfstandigen) moeten bijdragen aan een prettige werksfeer en de arbeidsvoorwaarden moeten verschillende mogelijkheden bieden om flexibel te kunnen werken. De oude CAO’s zullen op termijn voor een groot deel van het werkend publiek verdwijnen is de voorspelling.

Uit allerlei onderzoeken komt naar voren dat mensen beter presteren en productiever zijn als zij werk doen wat zij leuk vinden. Daarin maken zij minder fouten, zetten ze graag een stapje extra en de levens- en werkvreugde zorgt ervoor dat er niet continu gesprekken hoeven te worden gevoerd over de arbeidsvoorwaarden. Bedrijven die hier nu op inspelen zijn en de voorlinie vormen voor de wijzigende arbeidsverhoudingen kunnen straks met een gerust hart gaan slapen. Zij creëren nu al de werkomgeving waar mensen zich comfortabel voelen en graag willen werken.

Bent u zo’n bedrijf? Werkt u nog met ‘old fashion thinking’? Denkt u dat de conservatieve wijze van denken zich zal handhaven? Of zoekt u naar de juiste weg om zo’n innovatief bedrijf te worden?

Dan is het tijd om nu in actie te komen…

Visie in beeld: “ICT in 2017”

Geplaatst op: 26 juli 2011 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Managen, Het Nieuwe Werken

Amsterdam/Zoetermeer – Een visie hebben over een bepaald onderwerp is één, er iets mee doen is twéé! Niets doen met een visie en op afstand houden is niet meer dan een televisie! Het uitdragen van een visie betekent openlijk je kennis delen. Dit blog heeft als doel de visie ‘ICT in 2017’ te delen. Een visie die is ontstaan uit gezamenlijke beelden, ideeën en inzichten van verschillende mensen en organisaties. In de afgelopen week is de bedrijfsfilm ‘ICT 2017’ gemaakt waarin Paul Slot (IT Directeur Getronics) en Robbert Kuppens (CTO Europe CISCO) op duidelijke wijze de visie verwoorden vanuit beide organisaties.

Samenwerking & De Kantoorevolutie
Een co-creatie en co-productie welke met volledig gebruik van Social Media tot stand is gekomen. De film is ook te zien bij het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie tijdens de tentoonstelling ‘Kantoorevolutie‘ van 19 april t/m 31 mei in Den Haag.

Maatschappelijke Doelstellingen
Onze samenleving verdient onze onverdeelde aandacht. Mobiliteit, Milieu en Ruimtelijke Ordening zijn cruciale punten voor bespreking. Alleen door samen te werken kunnen zorgen dat de toekomst voor onze kinderen positief gaat worden. De inzet van automobielfabrikanten voor meer elektrische voertuigen, minder uitstoot van schadelijke stoffen door industrie en duurzaamheid bij bouw moeten bijdragen aan een substantiële verbetering van de huidige situatie.

Het Rijksbrede Nieuwe Werken
Getronics heeft in samenwerking met de Rijksoverheid de nieuwe werkplek, Digitale Werkomgeving Rijksdienst (DWR) ontwikkeld. Inmiddels is de uitrol in volle gang en is de 10.000 werkplek, gelijktijdig met het schrijven van dit blog, uitgerold. Een belangrijke mijlpaal omdat hiermee door de overheid de weg is ingeslagen naar samenwerking, innovatie & interoperabiliteit.

Het Nieuwe Werken in de praktijk
De technologische ontwikkelingen maken het tegenwoordig goed mogelijk om tijd, plaats en apparaat onafhankelijk te werken. Het gaat dus niet meer om techniek. Het cruciale punt wat nu is bereikt is de innovatie van organisaties. Het is tijd om anders te gaan denken en te gaan handelen.

Het Nieuwe Leidinggeven
Leidinggevenden moeten andere competenties gaan aanspreken om tot betere resultaten met de medewerkers te komen. Vooral vertrouwen van je medewerkers verdient de aandacht. De tijden van de prikklok, de vaste werkplek en controlefreaks zijn echt voorbij. Afspraken maken, resultaten evalueren, samen werken aan samenwerken en meer en meer projectmatige opdrachten gaan de kern van de nieuwe generatie vormen. De manager met toegevoegde waarde is de toekomst.

Het Nieuwe Samenwerken
Door de beschikbaarheid en snelle ontwikkeling van moderne communicatiemiddelen nemen de mogelijkheden voor andere samenwerkingsvormen substantieel toe. Het is niet meer nodig om continu te reizen naar de kantooromgeving. Het gebruik van andere locaties, w.o. de thuiswerkplek, geeft een grote mate van flexibiliteit aan andere samenwerkingsvormen.

De kracht van Social Media
Het belang van Social Media heeft zich inmiddels meer dan bewezen. Of het nu de snelheid is waarmee nieuws zich verspreid of mensen contacten leggen op basis van gedeelde interesse, die voorheen niet eenvoudig mogelijk waren, of andere verbindingen die ontstaan door gebruik van Hyves, Facebook, WordPress, Twitter etc., het draagt allemaal bij tot versnellen van kennisdeling.

De innovatie van organisaties
De huidige organisaties en de bedrijfsmodellen staan of komen spoedig onder druk te staan. Het onvoorwaardelijk delen van kennis leidt tot geheel nieuwe ontwikkelingen. De tijd is aangebroken dat organisaties andere verschijningsvormen gaan herkennen, erkennen en zelf ook benutten. Hierarchische aansturing zal altijd blijven, maar de functionele samenwerkingsvormen gaan de voorkeur meer en meer genieten. Rollen in plaats van functies en meer projectmatig samenwerken in tijdelijke samenwerkingsvormen worden de toekomst.

Het einde van de kantoortijden
De vaste werkplek, het mooie kantoor, de dagelijkse gang naar het bedrijfspand, ook deze zaken gaan serieus veranderen. De m2 zijn te duur om leeg te laten staan. Kantoorpanden moeten functioneel anders worden ingericht om te kunnen voldoen aan de wensen en eisen van De Nieuwe Medewerker(s), welke tevens in andere verbindingen werken dan alleen in loondienst.

Ontmoetingsplekken anders inrichten
De samenwerkingsplekken krijgen een meer tijdelijk karakter, de inrichting die voor het betreffende project noodzakelijk is en kost slechts geld voor de duur van het project. Zeker de inrichting moet bijdragen aan ‘Het Nieuwe Gevoel’ waarmee de mensen hun werk doen. Het stimuleert als je in een relaxte ruimte jouw creativiteit of die van je collega kan prikkelen. Een tevreden medewerker levert de opdrachtgever meer op doordat werk in een prettige sfeer automatisch leidt tot efficienter en productiever werken.

Cloud Computing ondersteunt de gebruikers
De onafhankelijkheid van locatie vraagt om een andere ondersteuning dan een ‘interne’ werkplek. Je wilt tenslotte overal en altijd over jouw eigen materiaal kunnen beschikken. De Cloud oplossingen zijn ontstaan door de drang naar meer bewegingsvrijheid. De technologie ondersteunt de eindgebruiker al wat langer, maar nu ook het bewustzijn en de mentaliteit van zowel de opdrachtnemer (werknemer of ZP’er) als opdrachtgever (werkgevers, projectmanagers etc.) meer gericht zijn vrijheid en kwaliteit, staat de weg voor verandering open. Het gebruik van diensten uit de Cloud zal hand over hand toenemen.

De Cloud kent Privacy & Wetgeving
De angst voor Cloud Computing is begrijpelijk. Vooral in Nederland zijn wij nogal gehecht aan ‘voelen’ of ‘zien’ waar iets staat. Een mooi analoog is de markt. Wij moeten altijd even ‘voelen’ aan wat er wordt gekocht. Bijzonder, maar waar. Daarom is het van groot belang hiervoor begrip te hebben. De technische en wettelijke mogelijkheden zijn inmiddels zo helder dat maatregelen om de privacy te waarborgen aanwezig zijn. Hierbij is het handig om anders te gaan kijken naar data. Wat is nou echt ‘vertrouwelijk’ en wat is openbaar. Wanneer hier helderheid over is bij de eindgebruiker en zijn opdrachtgever dan kan ook de juiste keuze worden gemaakt voor het opslagmedium. En of dat nou in de Cloud is of elders, het besef over ‘vertrouwelijkheid’ blijft een verantwoordelijkheid van de mens.

Het Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen
Innovatie is een mooi wordt voor vooruitgang in technologie, organisatie en de mens. De werkzaamheden uitvoeren met in gedachte de verantwoordelijheid voor onze maatschappij is niet meer een wens. Het is een noodzaak! Of het nou gaat om bewustzijn bij de keuze voor apparatuur en software i.v.m. energieverbruik of uitvoering van werkzaamheden in samenwerking met mensen met een verminderde arbeidscapaciteit, we moeten de MVO-gedachte hoog in het vaandel plaatsen.

De Zorg voor de Mens
Wanneer iemand de film heeft gezien dan is het duidelijk dat innovatie van mens en machine gaat leiden tot verregaande mogelijkheden om beter voor de mens te kunnen zorgen. De werk/privébalans wordt positief gestimuleerd, de vrijheden van mensen gaan leiden tot andere creatieve oplossingen en de technologie gaat de nieuwe wensen ondersteunen. De ecologie begint langzaam ook in de ICT haar weg te vinden. Samen streven naar een betere wereld… Het is geen wens… maar een serieuze keuze!

Speciale dank gaat uit naar Paul Slot, Michel De Vos en Coen Olde Olthoff (Getronics), Robbert Kuppens & Michel Schaalje (Cisco) en Mark Sedney (Marked Media) voor hun inzet bij het tot standkomen van deze bedrijfsfilm.

Richard Raats' Blog

Mijn contactgegevens…

Lees mijn berichten…

Doorzoek mijn website…

Volg mij op Twitter…

Blog statistieken

Bekijk mijn archief…

Meld je aan voor meer…