Archief voor de ‘Het Nieuwe Werken’ Categorie

BREDA/AMSTERDAM – ‘Innovatie’ wordt in de ogen van velen gezien als een ‘hype-woord’. Op Avans Hogeschool (www.avans.nl) in Breda wordt ‘Innovatie’ echter uitermate serieus genomen. Op 17 januari jl. werd door de Academie voor ICT en Business het Innovation Event 2012 georganiseerd als afsluiting van de minor Innovatie, Onderzoek en Advies. Een speciale website werd opgezet waar de individuele innovaties staan vermeld (http://innovation.aibbreda.nl). De verschillende bijzondere innovaties werden aan het aanwezige publiek en bedrijven getoond op een ieder voor zich zeer interactieve wijze. De middag werd geopend door de directeur van de Academie voor ICT en Business, mw. Petra Koenders.

De Dean van de Academy ICT & Business, mw. Petra Koenders, wist met pakkende woorden het publiek te boeien met haar beeld over de opleiding, en met name deze minor. Zij prees de studenten voor het werk wat zij hadden verzet in deze periode en de resultaten welke waren geboekt. Zij motiveerde de studenten om ‘de eigen innovatie’ deze middag te presenteren als “de slag op de taart”. Zeker toen zij aankondigde dat alle studenten waren geslaagd voor de minor. Het was een mooi stimulans voor de start van dit innovatie evenement.

In de inleiding van mijn lezing sprak ze enkele quotes afkomstig uit een van mijn blogs uit. Een mooiere opening kun je je als spreker niet wensen… Aan mij daarna om de aanwezige studenten, docenten en bedrijven te boeien met mijn visie over de belangrijke facetten van ‘Innovatie’ voor educatie, bedrijfsleven, overheden en samenleving.

Mijn presentatie draagt de titel ‘Innovatie… is dichterbij dan je denkt…’ en gaat over ‘Wat is innovatie?’, ‘Wat is het belang van innoveren?’ en ‘Wat zijn de valkuilen van innovatie?’. Het zijn kaders die ik vooral in de praktijk heb opgedaan. Op een sprekende wijze heb ik mijn visie gegeven over ‘Nederland, de poort van Europa’ en aangegeven hoe belangrijk kennisontwikkeling voor onze Nederlandse economie is. Het aanwezige publiek bestond uit studenten, docenten, bedrijfsleven en pers. Investeren in de toekomst doe je door je kennis te delen met de opkomende generatie. Voor mij was deze middag zo’n ShareYourKnowledge moment.

De presentatie ben ik begonnen met eerst een aantal kaders te plaatsen. Innovatie is buiten de kaders durven stappen. De kaders moeten dan wel bekend zijn. Innovatie betekent letterlijk vernieuwing, echter is niet iedere vernieuwing een innovatie! De ontwikkeling en succesvolle invoering van nieuwe of verbeterde producten, diensten en processen t.b.v. mens en organisatie vormen de voorwaarden voor innovatie. Je moet het doen!

Een uitvinding benoemen als innovatie houdt dus ook in dat het ook, naast een vernieuwde technologische oplossing, een commercieel gemaakt kan worden. Er moet geld mee te verdienen zijn. Pas dan kun je spreken over innovatie. Een prachtig voorbeeld van een bedrijf in Nederland die educatie, onderzoek, uitvinding, vernieuwing weet te combineren tot ‘Innovatie’ en ook sterk gepositioneerd is in de gehele wereld is ASML (chip-machines). Ook bedrijven als Koninklijke Boskalis (baggeren, grondverzet en maritieme infrastructuur), Smit Tak (scheepsbergingen, milieubescherming en sleepdiensten ) zijn Nederlands trots. Zij verstaan in het eigen vakgebied wat het belang is van innovatie en hoe je deze omzet naar commerciële activiteiten. En ja, ik ben als Nederlander best erg trots wat onze Nederlandse bedrijven qua innovatie neerzetten!

Echter we moeten méér investeren dan er nu wordt gedaan! Nederland zakt langzaam terug op de wereldwijde ladder van ‘kenniseconomie’. Het houdt wel in dat we vanuit het bedrijfsleven nog intensiever moeten gaan samenwerken met de hogescholen en universiteiten. De nieuwe generatie van toekomstige kenniswerkers denkt anders, werkt anders en leeft anders. Zij delen op verschillende manieren, ook openbaar, de kennis die zij hebben vergaard. Werken samen met mensen over afstanden die voorheen niet mogelijk was. En weten successen te behalen door individuele inspanningen te bundelen. Zij worden uniek door niet uniek te werken. Of te wel kennisdeling zorgt voor meer kennis. Alleen zo kunnen we Nederland terug in stijgende lijn krijgen op de wereldranglijst. Het bedrijfsleven moet in totaliteit goed nadenken over de waarde die zij met het bedrijf willen toevoegen in de samenleving en vooral op welke wijze. In een eerder blog heb ik daar al eens over geschreven. “Nederland is de poort voor Europa!”, willen we dat blijven dan is nu actie noodzakelijk. En juist vandaag, 31 januari 2012, kondigt onze Minister President Rutte aan dat de economische malaise alleen kan worden ontstegen door… juist groei!

De groei heb ik na mijn presentatie kunnen zien bij de verschillende workshops. Iedere studiegroep had de ruimte om de uitvinding te tonen. Op inzichtelijke en aanschouwelijke wijze werden de toekomstige innovaties gepresenteerd. De eerste workshop die ik heb mogen volgen was ‘Gamification’. Iets wat mij al jaren boeit, omdat je hiermee op een positieve wijze substantiële kostenbesparingen kunt realiseren wanneer je het op de juiste wijze weet toe te passen in de ontwikkeling van (bedrijfs)software. Deze groep had dit erg goed uitgewerkt. Het idee om bestuurders op een positieve wijze te attenderen op ‘ongewenst’ rijgedrag sloeg goed aan. Het past ook in de huidige tijd, want ook milieubescherming, energiebesparing en sociaal toezicht waren meegenomen in het idee. Zij hadden zich ook laten inspireren door twee ‘masterbrains Gates & Jobs’. Toeval bestaat niet, want als je naar deze twee ‘wereldveranderaars’ kijkt, dan kun je niet anders concluderen als dat zij het innoveren echt tot een bestaand werkwoord hebben verheven.

De tweede workshop waar ik na de koffiepauze naar toe ben geweest is ‘QR-Payments’. Een idee om betalingen via de mobiele telefoon/smartphone in combinatie met QR-codes (http://nl.wikipedia.org/wiki/QR-code) uit te voeren. De demonstratie werd live getoond op de telefoon van de aanwezigen. Deze groep toonde aan dat het realistisch is om door te groeien tot een echte innovatie. Natuurlijk zijn er nog enkele drempels te nemen, maar in samenwerking met het bedrijfsleven liggen er serieuze kansen. In iedergeval hebben zij mij enthousiast gekregen om daar, binnen het bedrijf waar ik voor werk, eens een lans te gaan breken.

Hiermee wil ik zeker benadrukken dat er een stevigere brug moet komen tussen de jeugd (hogescholen & universiteiten) en “gevestigde orde” (bedrijfsleven). Het werpt op meerdere gebieden zijn vruchten af als bedrijven investeren in onderwijs, stageplaatsen bieden om te ‘leren en werken’ en te komen tot ‘innovatie van mens en bedrijf’. Persoonlijk ben ik een grote voorstander van dergelijke samenwerkingsverbanden. Er zijn er ook al vele, echter nog lang niet genoeg.

Willen wij in Nederland een economische groei stimuleren dan moet er, sterker dan voorheen, anders gaan worden gedacht over samenwerking. Over de toepassing van subsidies, over het opzetten van (sociale en technische) innovatieprojecten en in economische ontwikkelingen. Een belangrijk gegeven is het vastleggen van het Intellectuele Eigendom. Hierdoor krijgt de ‘bedenker’ waar hij/zij recht op heeft. Het is echter niet altijd in het belang van innovatie als alles in beton gegoten is. Je kunt dan niet of beperkt als startende ‘innovator’ verder met je idee als een deel daarvan bestaat uit een oplossing van een ander. Tenzij… je daar goede afspraken over gaat maken. Hier komen we dus wederom uit op communicatie, samenwerking en de gedachte om bij commercieel succes tot deling over te gaan. Wel zo eerlijk toch?

De andere workshops heb ik helaas niet kunnen volgen omdat het parallelsessies waren. Deze waren niet minder interessant, of minder belangrijk, want alle NEGEN workshops hadden een goed onderwerp. Gelukkig is de mogelijkheid aanwezig om verder kennis te nemen van deze oplossingen. En dat ga ik zeker doen in de komende periode!

Tot zover mijn blog over het Innovation Event 2012 van Avans Hogeschool – Academie voor ICT & Business. De middag werd afgesloten met een dankwoord van mw. Petra Koenders aan alle betrokken en speciaal voor de organiserende studenten. Zij hadden een perfecte middag georganiseerd! De dag werd afgesloten met een gezellige borrel waarin vele ideeen met elkaar nog werden gedeeld. Voor mij persoonlijk was het zeker leerzaam… Dank! En speciale dank wil ik uitspreken voor Yonas Mekonen. Hij is een creatieve jongeman met goede ideeën en een vriendelijke persoonlijkheid die de juiste toon wist te raken om te komen spreken!

Voor meer informatie over dit evenement kunt u het logo bovenaan het blog klikken, u komt dan gelijk op de website van Innovation Event 2010…

© 2012 Richard J. Raats / Foto’s: © 2012 Avans Hogeschool

DEN HAAG – Aan het einde van de 18e eeuw startte in Groot Brittannië de Industriële Revolutie. De veranderingen betekenden een ware trendbreuk ten opzichte van eerdere veranderingen waardoor men de industrialisatie bestempelde als een revolutie. Wat in Groot Brittannië was begonnen sloeg al snel over naar de landen in Europa om vervolgens de gehele wereld te veroveren. De gevolgen waren verstrekkend!

De eerste revolutie – Stoom
De overgang van handenarbeid naar machinale arbeid zorgde niet alleen voor een versnelling van de welvaart, maar bracht ook een verhoging van de werkeloosheid met zich mee. Mensen werden ‘gedwongen’ om een andere richting in te slaan qua werk. In eerste instantie was er ten gevolge van het verlies van arbeidsplaatsen een grote weerstand tegen de industrialisatie. De technologische innovatie was echter niet tegen te houden. De verbeteringen aan de stoommachine door James Watt zorgde voor het continu beschikbaar hebben van mechanische energie in plaats van door dieren opgewekte energie zoals ossen en paarden. Stoomenergie bleek de technische innovatie flink te stimuleren. Er waren minder mensen nodig om méér werk te verzetten in vooral een kortere tijd. De omscholing van handenarbeid naar denkwerk t.b.v. bedienen van machines werd een feit…

De tweede revolutie – Elektriciteit
In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er een flinke versnelling in de ontwikkelingen. De uitvinding en toepasbaarheid van elektriciteit zorgde voor nog meer innovatie. Deze periode van de Industriële Revolutie kenmerkt zich vooral door een bredere toepassing van de verschillende energiebronnen. De keten van energievoorziening werd groter, de voorzieningen en machines geavanceerder, kleiner en breder toepasbaar. De verscheidenheid van energiebronnen betekenden een ware technologische innovatie. Nieuwe beroepen ontstonden, opleidingen waren sterk aan verandering onderhevig. De nieuwe beroepen zorgden tevens voor een dalende werkeloosheid ondanks de uitbreiding van de diversiteit van machinerie. Scholing van mensen was noodzakelijk om nieuwe mogelijkheden en toepasbaarheid van techniek te verkrijgen. Nieuwe scholen/educatie, nieuwe beroepen en nieuwe kansen was het resultaat. De groot industrieën namen meer en meer mensen in dienst om machines te bedienen, productie te verhogen en marktgebieden uit te breiden.

De derde revolutie – Computers en Communicatie
Half 19e eeuw deed de computer zijn intrede. Hiermee kwam de Industriële Revolutie in de derde fase in een waanzinnige versnelling. Informatie werd heel anders opgeslagen, automatisch verwerkt en beschikbaar op plaatsen waar het voorheen niet mogelijk was. Het gebruik van computers gaf inzicht in feiten, analyses en stelde deze weer beschikbaar voor gebruik. In zowel gebieden educatie als productie werd een nieuwe revolutie ontketend. Ook dit zorgde weer voor een goed stimulans op het gebied van educatie en vermindering van de werkeloosheid. Wel werden er hogere eisen gesteld aan beroepskrachten. De industrialisatie nam verder toe vanwege het gebruik van computers voor de aansturing van machinerie. De kansen voor mensen om een interessante leuke job te verkrijgen nam voor velen toe.

De crisis – Internet in de kinderschoenen…
In de afgelopen eeuwen zijn er meerdere oorzaken geweest die hebben geleid tot een negatieve economische situatie. De economische cyclus lijkt zich elke 7 jaar te herhalen. Wie de geschiedenisboeken erop naslaat, kan het patroon zo ontdekken. In dit blog focus ik op de laatste 10 jaar. Internet nam eind 90’er jaren een snelle vlucht aan. Té snel is achteraf gebleken, want vele investeringen vielen in het water in 2000. Eerst werd het Millenium als een probleem gezien en genoemd, echter zat de wortel van “verderf” dieper dan men in eerste instantie dacht. Diverse bedrijven waren opgestart met “Vreemd Vermogen”. Hier werden ook grotendeels de salariskosten uit betaald waardoor de drang naar “ondernemerschap” en “verwerven inkomsten” niet genoeg aanwezig was. Investeerder hadden vertrouwen in de “mooie brochures” en “nieuwe technologie”. “In het land der blinden is één oog koning” waardoor met een beetje brochure, goed verhaal en de schets van een zonnige toekomst, aardig wat geld opgehaald kon worden. Of het bedrijf nu inkomsten genereerden of zelfs winst ging maken was niet duidelijk. De beursgang van Worldonline was de klap op de vuurpijl. De hebberigheid van mensen zorgde er voor dat de “narigheid” openbaar aan de oppervlakte kwam.

De breuk in het vertrouwen in de ontwikkeling van het Internet was een voldongen feit… De werkgelegenheid kreeg een ferme klap. De kleinere bedrijven gingen achter elkaar failliet en ontslagen volgden elkaar op. Toch waren er ook partijen die er wel bij vaarden. De grote ICT-bedrijven, beperk mij in dit blog ook even tot dit bedrijfssegment, groeiden als een bezetene. Vooral degene met een lange staat van dienst en bestaan genoten ten volle van het wel aanwezige vertrouwen. De computer was al niet meer weg te denken op kantoor. Die moest toch beheerd worden. In razend tempo ontstond er een tekort aan ICT’ers. Hierdoor kwam een grootschalige omscholing op gang. Uiteraard waren er ook de goudzoekers, want ICT betaalde goed, een auto, telefoon en laptop kreeg je dag één cadeau en eenmaal via een Service Desk ingestroomd dan kun je je snel vaardig maken. En zo resulteerde het dat “overschotten” in andere beroepsgroepen sneller verdwenen omdat mensen over stapten naar de ICT. De grote ICT-bedrijven maakte het in hoogtij zo bont dat je naast een ‘eigen leaseauto’ zelfs een auto cadeau werd gegeven voor de partner. Het leek wel niet op te kunnen in de ICT…

De crisis – Internet in de puberteit…
De groei van de ICT-bedrijven ná 2001 was goed te verklaren. Bedrijven hadden grootschalig in de voorgaande jaren de computer zijn intrede laten doen. Werden computers in eerste instantie ingezet voor de meest belangrijke zaken in het primaire proces om de productie te kunnen versnellen, dit veranderde al snel in ‘overal’ een computer. De software werd steeds gebruikersvriendelijker mede dankzij de uitbreiding van de grafische interface door Microsoft. Het werd steeds eenvoudiger om iemand met een computer te laten werken, want op het scherm kijken en klikken op iconen kon tenslotte iedereen. Wie net even wat slimmer was, beter keek wat hij/zij op het scherm zag en dit wist te begrijpen en te vertalen naar “Wat kan ik ermee?”, werd al snel bestempeld als ‘Consultant’. Waren tot kort daarvoor nog ‘code op prompt’ noodzakelijk, nu kon bijna iedereen met een computer aan de slag. De kansen bij bedrijven namen toe! Een computer is altijd een ‘bijzonder’ middel geweest in een bedrijf. De ervaring leert dat het vanuit de boekhouding (software voor administratieve en boekhoudkundige bewerkingen waren erg in!) er vele mensen zich hebben gespecialiseerd in de ICT. Zij waren de sleutelgebruikers en wisten de meerwaarde van de inzet van de computer nog beter te beoordelen… De technologie van Internet, webtechnologie, had echter eind 90’er jaren wel al gezorgd voor een versnelling. De software voor toepassing van webtechnologie werd in een hoog tempo verder ontwikkeld. De programmeurs waren niet aan te slepen. De kosten stegen de pan uit, maar door de grootschalige bedrijfscontracten werd anders omgegaan met de schaarste op de arbeidsmarkt. De bomen groeiden in de hemel tussen 2001 en 2007…

De crisis – Internet is volwassen geworden…
De instorting van de huizenmarkt in de Verenigde Staten zorgde voor de start van een wereldwijde crisis. Investeringen in investeringen, risicovolle hypotheken en de daaraan verbonden financieringen en niet te vergeten de hebberigheid van mensen zorgden dat de crisis in grote snelheid om zich heen greep. De groei van het Internet maakte het mogelijk om in een relatief korte tijd informatie te brengen van A naar B. De eenvoudige wijze van het verkrijgen van informatie, verzamelen en analyseren van informatie ging met computers vele malen sneller. Het domino-effect was duidelijk merkbaar. Het transparant worden van de ‘financiële structuren en ondoorzichtige combinaties’ deed het vertrouwen van investeerders wederom verdwijnen. Toen het vertrouwen van de consument begon af te kalven waren de rapen gaar. De voormalige ‘onzichtbare’ financiële stromen werden ineens, mede door Internet, openbaar gemaakt. Waar voorheen informatie een of meerdere dagen duurde, kwam deze nu realtime beschikbaar. De media geeft tegenwoordig al berichtgeving als het om wijziging van enkele tiende procenten gaat. Het is al snel “negatieve berichtgeving”, terwijl als we realistisch kijken bij de sluiting van de beurs, dan blijkt het vaak slechts om enkele luttele tiende van procenten te gaan. Het brede publiek begrijpt er niets meer van. Het is allemaal negatief krijgen we te horen. Is dat wel zo? Of hebben we te maken met een nieuwe revolutie?

De nieuwe revolutie…
Iedere fase van de Industriële Revolutie heeft een stevige leercurve doorgemaakt. Eén waar verbeteringen of veranderingen in de afgelopen eeuwen altijd hebben geleid tot substantiële wijzigingen in de arbeidsmarkt. Alleen in dit geval zijn de gevolgen groter van aard. Nu machines en computers eigenlijk alles kunnen, is het weer noodzakelijk om mensen anders te gaan opleiden. De Y-generatie is al van mening dat “openheid” en “transparantie” standaard in het woordenboek staat. Dit is zeker nog niet het geval bij het management van diverse grote bedrijven. Men heeft regelmatig baat bij de “mindere zichtbaarheid” van het beleid. De nieuwe revolutie gaat zich kenmerken door communicatie en informatie. Openheid van zaken, doofpotten vernietigen en wegnemen van mistigheid in dossiers. Het gaat een ware verandering betekenen omdat bedrijfsvoering op een geheel andere wijze gaat plaatsvinden. Mensen willen alleen nog werken als het er eerlijk en prettig werken is. Als er geen politieke spelletjes worden gespeeld. Als menselijke waarde wordt onderkent en naar rato wordt beloond. In de eerste drie delen van de Industriële Revolutie stond ‘aandeelhouderswaarde’ boven aan de lijst van de bestuurders. In deze fase gaat het om menselijke waarde!

Innovatie van techniek blijft plaatsvinden. De krachtigste ontwikkeling die nu gestart is, is de innovatie van organisatie door meer te kijken naar ‘menselijke waarde’ en de innovatie daarvan. Het aantal zelfstandig ondernemers stijgt nog steeds wekelijks. Hoe moeilijk mensen het ook vinden, ze nemen de stap. Als medewerker in een grote organisatie zie ik zelfstandig ondernemerschap ook meer en meer toenemen. Samenwerken in een tijdelijke (project)organisatie met verschillende disciplines krijgt de overhand. Hoe de toekomst eruit zal gaan zien is koffiedik kijken, maar dat het substantieel gaat veranderen is een feit. Organisaties worden gedwongen om te veranderen. Géén mensen meer betekent geen productie. Géén productie betekent gewoonweg geen inkomsten en de teloorgang van de organisatie. De tijd van hierarchie is voorbij. De vraagstelling is dan ook niet meer:”Kunnen wij de mensen binnen houden?” maar meer “Kunnen we de werkomgeving bieden waarbinnen mensen hun expertise en inzet willen geven?”. Een waardige wijziging die de komende jaren de trend gaan bepalen.

De Human Value revolutie is begonnen… Het balans tussen gezin en werk staat weer centraal…

Prettige Kerstdagen… Gelukkig, Gezond & Liefdevol 2012

Geplaatst op: 22 december 2011 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Werken

AMSTERDAM – De donkere dagen voor Kerst 2011 naderen gestaag als ik dit blog schrijf. Buiten is het ’n beetje somber weer. Een mooi moment om mijn Kerstgroet aan jullie te schrijven. Voor mij is het werkende jaar 2011, op enkele kleine zaken na, afgerond. Zo terugkijkend op 2011 voel ik een sterk gevoel van dankbaarheid opkomen. Het was een turbulent jaar met momenten van emotie, van successen en van gelukkige & minder gelukkige ervaringen. Het lijkt bijna wel een ‘normaal‘ leven!

Het is een jaar geweest waar woorden als ‘vertrouwen’ en ‘geduld’ prominent een plaats hebben ingenomen. Of het nu privé of zakelijk was, in beide situaties waren dit de kernwoorden. Het heeft bij mij geleid tot een groot gevoel van dankbaarheid. Om deze dankbaarheid uit te drukken wil ik graag enkele punten de revue laten passeren in mijn persoonlijke terugblik en deze met jullie delen…

Kinderen, Familie & Vrienden
Op nummer 1 in mijn leven staan mijn kinderen, familie en vrienden. Vier geweldige lieve bengels met ieder een eigen identiteit en karakter. Zij vormen samen hetgeen waarvoor mijn hartje dagelijks met veel energie klopt. Het is een genoegen om te zien hoe zij ieder op zich ook individueel een eigen weg aan het zoeken zijn in het leven. Je probeert als ouders, ondanks een gescheiden situatie, voor hen de omgeving te creëren waarin zij zich veilig kunnen ontplooien. Het verschil in de leeftijden vraagt om andere begeleiding, andere stof, andere kaders, echter wel allemaal met dezelfde energie aan warmte en liefde. Iedereen die kinderen heeft, en vooral in de puberteit, weet dat er voor ouders ook de nodige uitdagingen te nemen zijn. Ook deze uitdagingen zijn een momentopname. Terugkijkend ben ik meer dan trots en blij met wat de kinderen individueel hebben bereikt. Hetzelfde geldt uiteraard voor de warmte en steun welke ik van mijn familie en vrienden heb mogen ontvangen. Het is een rijkdom als je mensen om je heen mag ervaren die er zijn als je ze nodig hebt en waar je voor mag zijn als zij het nodig hebben of prettig vinden…


Lees het blog ‘De vijf pijlers van de maatschappij

Werk, klanten, partners & collega’s
Op nummer 2 staat mijn werk. De economische effecten zijn dagelijks goed te merken. Projecten zijn in de vertraging gegaan en grootschalige investeringen blijven achterwege bij onze grootste klanten. Dit heeft voor de gestelde doelstellingen een serieuze uitdaging gevormd. De samenwerking met onze klanten en partners heeft echter in hoofdlijnen wel geleid tot het bereiken van de wederzijdse doelstellingen. Weliswaar in andere vormen als in 2010 bedacht voor 2011, echter vanuit alle geledingen wel met volledige inzet, begrip en samenwerking. We kunnen terugkijken op een uitermate turbulent jaar waarin de economische effecten goed merkbaar zijn geweest. Eén van de mooie hoogtepunten was de productie van de film ‘ICT 2017’ voor de Tentoonstelling ‘ICT in de Rijksoverheid’. De overgang van Getronics naar KPN Corporate Market was even wennen. De nieuwe bedrijfsvorm geeft ook nieuwe kansen, zeker op samenwerking. Het vertrouwen in elkaar, zowel bij de klanten, partners als collega’s is gegroeid. De noodzaak om intenser samen te werken is aanwezig gebleken. Al komen er zeker nog drempels en moeilijke tijden als de economie zo sterk onder druk blijft staan. Goed nieuws is wel dat strategische contracten zijn verlengd, mooie opdrachten de weg hebben gevonden naar ons team en nieuwe samenwerkingsvormen met klanten en partners zijn ontstaan. Kortom een jaar wat veel energie heeft gekost, maar de resultaten in de vorm van groei van vertrouwen en wederzijds respect een mooie waarborg zijn om uit te kijken naar een innovatief 2012.


Kijk de film op http://youtu.be/FqxP6fPr1T8

Stichting De Nieuwe Kinderen
Op nummer 3 staat voor mij Stichting De Nieuwe Kinderen. Een compleet nieuw initiatief dat op 18 maart 2011 het eerste levenslicht heeft gezien. Het jaar 2011 kan worden gezien als bouwen aan de fundering. De mensen die betrokken zijn in de Raad van Toezicht, het Bestuur en de vrijwilligers hebben keihard gewerkt aan de planvorming, het formaliseren van de stichting, het leggen van verbindingen met verschillende (potentiële) partners maar bovenal met elkaar. Iedere nieuwe organisatie heeft de tijd nodig om te groeien met elkaar. Iedere individuele vrijwilliger moet de ruimte krijgen en vinden waarbinnen hij/zij zijn/haar activiteiten invulling kan en wil geven. De initiële tijdslijn heeft hierdoor wel eens flink onder druk gestaan. Het resultaat is echter wel klasse te noemen. Er staat een stevig Bestuur, een kritische Raad van Toezicht en de aansluiting met verschillende externe partijen is gevonden. De aanvraag van de ANBI-status zit in de laatste fase, de plannen wordt nu genuanceerd, geconcretiseerd en belangrijke besluiten zijn in 2011 genomen om met een gezonde ambitie de doelstellingen in 2012 te gaan verwezenlijken. Ook hier gelden dat andere samenwerkingsvormen gaan leiden tot gezamenlijke resultaten. Mede namens het Bestuur, de Raad van Toezicht en alle vrijwilligers en partners willen wij de sponsoren danken voor hun bijdragen. Uiteraard spreek ik de hoop uit dat wij ook in 2012 weer op de steun mogen rekenen. Bent u nog geen donateur, sponsor of vrijwilliger van Stichting De Nieuwe Kinderen dan nodig ik u uit om een blik te werpen op de website www.denieuwekinderen.nl. De plannen zijn ambities en realistisch, echter ook uw steun is daarbij onmisbaar…


Ga naar de website http://www.denieuwekinderen.nl.

Studie Executive MBA
Op nummer 4 staat mijn studie Executieve MBA (Master Veranderkunde) aan de Business School te Buren. Een uitdagende opleiding die zeker de nodige inspanning vergt naast mijn dagelijkse werkzaamheden. Interessante colleges en het delen van inzichten over verschillende vraagstukken met de mede studenten hebben mij zeker de nodige persoonlijke groei gegeven in het afgelopen jaar. In de tijdslijnen heb ik wel de nodige uitdagingen gehad vanwege andere verplichtingen. Soms leg je de lat voor jezelf erg hoog en merk je dat je door onvoorziene omstandigheden wel eens met de factor tijd in de knoei kan komen. Dan moet je beseffen dat het misschien beter is om de tijd je vriend te laten zijn, in plaats van het gevoel te krijgen dat het ‘zwaard van Damocles’ boven je hoofd hangt. Het studeren bevalt erg goed, het communiceren met gelijkgestemden met eigen inzichten ervaar ik als prettig en het samenwerken met de docenten en medewerkers van de Business School vergroot zeker mijn inzicht. Alles bij elkaar genomen denk ik dat het leerproces zeker de nodige waardetoevoeging heeft gedaan in 2011. De komende dagen nog een aantal stevige aanzetten doen en dan genieten van een welverdiende vakantie. Om vervolgens in januari 2012 weer volledig de schouders eronder te zetten…

Naar blog ‘Doelen realiseren

Samenwerking & Innovatie
Op een gedeelde nummer 5 staan alle contacten en samenwerkingen die ik in het afgelopen jaar heb mogen ervaren. Van de investeringen die ik heb gedaan in tijd, geld of expertise tot nieuwe samenwerkingen die in vele opzichten hebben geleid of nog gaan leiden tot nieuwe innovaties van mens en organisatie. Innovatie is één van de kernwoorden die in mijn leven een belangrijke plaats inneemt naast de al eerder gegeven kernwoorden. Het gebruik van Social Media, het bloggen en de contacten die daaruit zijn ontstaan zijn verrassend. Het toepassen van moderne technologische ontwikkelingen in combinatie met organisatorische veranderingen hebben geleid tot vooruitgang in vele opzichten. Met name de blogs over ‘Human Value’ en ‘Innovatie’ zijn veel gelezen. Deze hebben inmiddels geleid tot diverse uitnodigingen voor lezingen bij bedrijven, (overheids)instellingen en evenementen. Het verzorgen van lezingen is voor mij (nog) geen speciale missie, maar als je de kans krijgt om je kennis te mogen delen met andere mensen, geeft het wel een vorm van waardering en plezier. Het wederzijds leren en werken met elkaar betekent ook het intensiveren van de stappen om te innoveren. Terugkijkend kan ik concluderen dat mijn kennis positief is ontvangen en ingezet. Een mooie basis om uit te kijken naar 2012…

Naar blog ‘Human Value

Conslusie van Terugblik 2011
Identiek als in al mijn blogs sluit ik vaak af met een conclusie. Wanneer ik zo over het afgelopen jaar schrijf wat het jaar mij heeft gebracht dan ben ik tevreden en dankbaar. Dan kan ik niet anders als concluderen dat ik de kansen die voorbij zijn gekomen met regelmaat goed heb weten in te schatten. Wat ik echter ook moet beseffen, is dat ik niet alle kansen heb kunnen verzilveren in de vorm van 100% resultaat op alle gebieden. Maar dat er nog een lang leven voor mij ligt om datgene te doen wat ik voor ogen heb met de mensen die nu op mijn pad meewandelen en in de toekomst nog gaan wandelen. Iemand heeft mij ooit verteld: “Kansen komen voorbij als een happertje voor je ogen. Als je deze kansen niet ziet dan kun je ze nooit vangen!”. Een wijze les, echter moet je ook nee durven zeggen en kansen te durven laten lopen. Je moet beseffen dat je niet overal tegelijk kunt zijn, niet alles op je agenda kunt zetten, ook niet als je zoals ik lange dagen maakt. Desondanks is het een jaar geweest waar ik met gepast plezier op terugkijk. Waarin ik veel geleerd heb over omgaan met emotie, geduld, vertrouwen, respect, samenwerking en liefde…

Prettige Feestdagen & Gelukkig Nieuwjaar
Ik wil iedereen die in het afgelopen jaar op enige wijze een bijdrage heeft geleverd, ongeacht in welke vorm, danken. Het was mij een waar genoegen om samen te mogen werken, studeren of hobbyen. Wens jullie en jullie dierbaren hele Prettige Feestdagen en een Gezond, Gelukkig en Liefdevol 2012…

Donatie i.p.v. Kerstkaarten
U krijgt dit jaar wederom geen fysieke kaart van mij. Voor degene die mij wel hebben gestuurd, hartelijk dank. Deze nemen een waardevolle plaats in naast de Kerstboom. Mijn kerstgroet breng ik ook dit jaar digitaal om de uitgaven voor de Kerstkaarten te kunnen doneren aan Stichting De Nieuwe Kinderen. Hopende heeft u hier begrip voor en volgen jullie mijn voorbeeld, zodat de stichting vele donaties tegemoet mag zien.

AMSTERDAM – Het blog van vandaag gaat een scherpe kant krijgen. Dagelijks irriteer ik mij mateloos aan de berichtgeving in de media over de economische ontwikkelingen. Het ene na het andere bedrijf kondigt aan afscheid te gaan nemen van mensen. De ‘slechte’ economie wordt als excuus gebruikt om te ‘snijden’ in de organisatie. Of deze daadwerkelijk de reden is vraag ik mij ten stelligste af. De wereldeconomie is het afgelopen jaar met 3,2% gestegen volgens de verschillende wetenschappelijke onderzoeken. De werkeloosheid is wel toegenomen, dus als we nauwkeuriger gaan kijken naar de situatie dan kunnen we ook tot andere conclusies komen. Eén van de conclusies is dat het creëren van aandeelhouders meer belang heeft dan het vergroten van het Eigen Vermogen en het investeren in menselijk kapitaal. Betekent het concreet dat er alleen nog strak gestuurd wordt met een korte termijn visie?

De uitstroom van kennis en ervaring
De demografische gegevens van allerlei onderzoeken tonen aan dat er vanaf dit jaar een langzame uitstroom is gestart van ervaren krachten. De babyboomers nemen afscheid van het werkende leven en gaan met pensioen. Nieuwe bedrijven die zich richten op de ontspanning voor 50+’ers schieten met paddenstoelen uit de grond. En als we de groei van de supermarkten en moderne media zaken zien dan blijkt dat het geld zeker niet ‘weg’ is. De mensen geven het alleen anders uit. Er wordt niet meer lukraak geïnvesteerd in bedrijven. Het vertrouwen in bestuurders en daarmee in bedrijven is door de economische crisis en het verstrekken van astronomische bonussen gezakt tot extreem laag niveau. De economische machinerie begint piepend en krakend tot stilstand te komen. Of juist niet? Is het de start van de grote economische opschoning? Beginnen mensen eindelijk te begrijpen dat een bedrijf op de eigen kasstroom moet kunnen ontwikkelen tot een gezonde onderneming?

Investeren in kennis en innovatie
Het is tijd dat we terug gaan naar het creëren van waarde. Om een onderneming goed te laten draaien is kennis en kunde onontbeerlijk. Het investeren in mensen en kennis is een continuproces. De juiste sturing geven aan het bedrijf betekent dus meer dan ‘vrienden’ zijn met de aandeelhouders. Soms is het omwille van het bedrijfsbelang noodzakelijk om eens tegen de aandeelhouders te durven zeggen dat zij maar 25% van de waarde krijgen uitgekeerd in plaats van 100%. Uiteraard toegevoegd met de toelichting dat vanwege het creëren van een stabiel toekomstperspectief de overige 75% wordt aangewend om respectievelijk het Eigen Vermogen te versterken (25%) en investeringen te doen in innovatie en vergroten van kennis (50%). Aandeelhouders die hier niet mee akkoord willen gaan zijn slechts op één ding uit en dat is kort termijn rendement. Wil je als onderneming wel ‘eigenaren’ die niets hebben met de aard van het bedrijf? Je kunt je afvragen of er niet een toelating moet komen voor aandeelhouders. Het opzetten en bedrijvig houden van een onderneming vraagt om een gezond balans van kort- en langtermijn denken.

Balans in het investeren
Het voorgaande in acht nemende wil ik mij richten tot degene die willen investeren in het vergroten van het kennisniveau om daarmee toekomstige waardevermeerdering in de breedste zin van het woord te creëren voor de onderneming. Waarde die volgens een gezonde verdeelsleutel wordt verdeeld tussen aandeelhouderswaarde, versterking Eigen Vermogen, kennisgroei, innovatie en individuele beloningen. Deze vijf componenten hebben recht op de gezonde verdeling en zorgen voor stabiliteit in de toekomst. Wanneer het doorslaat naar slechts één component dan is er sprake van onbalans en stevent de onderneming af op een ongezonde koers. De oplossing om een teloorgang te voorkomen is dan het vullen van de gaten met uitgifte van meer aandelen of rigoureus snijden in de organisatie.

De bouw van een sterke onderneming
De componenten aandeelhouderswaarde, versterking Eigen Vermogen en individuele beloningen zijn allen sec gericht op financiën. Noodzakelijk, maar om een onderneming gezond te laten functioneren is meer nodig dan alleen geld. Voor het uitvoeren van de activiteiten van de onderneming zijn namelijk altijd mensen benodigd. Ondanks er veel is geïndustrialiseerd en geautomatiseerd is het voor ‘gewone’ traditionele ondernemingen niet mogelijk om bestaansrecht te hebben zonder de inzet van mensen.

Er is veel literatuur over ‘gezonde bedrijfsvoering’ geschreven. Vaak schrijft de auteur vanuit eigen ervaring over zijn of haar onderneming. De één is succesvoller dan de ander gebleken. Voor mij is Richard Branson een van de zakelijke goeroes die een duidelijke visie heeft over een gezonde bedrijfsvoering. Een visie waar de mens centraal in staat. Om zijn inzichten tot u te nemen adviseer ik u om zijn boeken en publicaties te lezen. Voor mij is het slechts de bevestiging dat je mensen altijd de kans moet geven om zich te kunnen ontplooien. De loyaliteit die hieruit ontstaan is onbetaalbaar.

Credo 1: Weet wat je in huis hebt…
“De kracht van het bedrijf is de mens!” is al vele jaren mijn lijfspreuk. Met deze zin in gedachte ben ik mij gaan verdiepen in hoe je mensen objectief kunt beoordelen om tot de conclusie te kunnen komen wat je eigenlijk in ‘huis’ hebt. Ondernemingen hebben diverse posten op de balans staan tot aan ‘goodwill’ aan toe. Nimmer ben ik in mijn onderzoeken de post ‘Human Value’ tegen gekomen. Mensen staan wel op de balans, maar als kostenpost. Hierover heb ik een andere mening. Ik zou wel eens willen weten hoeveel bedrijven beseffen wat ‘Human Value’ inhoudt. Maar nog belangrijker: “Hoe kun je Human Value vergroten?”.

Grote en middelgrote ondernemingen hebben in meer of mindere mate competentiemanagement geïmplementeerd. Althans men is de mening toegedaan dat het in de onderneming is geïmplementeerd. Er is echter niet met één druk op de knop te zien wat het ‘Human Value’ van de onderneming is. Mocht het wel te zien zijn, dan kun je je afvragen hoe actueel de informatie is. De verschillende belangen in grote organisaties maakt dat managers niet altijd zuiver de informatie vastleggen. Dit kan worden veroorzaakt doordat zij goede arbeidskrachten graag willen behouden om de afdelingsresultaten hoog te houden. Of de transparantie is niet aanwezig omdat een ondernemingsraad niet akkoord gaat met een gedetailleerde vastlegging. En tenslotte is er nog de arbeidskracht zelf die niet altijd openheid van zaken wenst te geven uit angst om ‘niet goed’ te worden bevonden. Zo zijn er genoeg argumenten te noemen die vooral weerstand geven bij het inzetten van competentiemanagement intern in een onderneming.

Credo 2: Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst…
Een slogan van Veronica uit de 80- en 90’er jaren. Eén visie van een organisatie die toen al wist dat je naar de jeugd moet kijken wil je kunnen innoveren. De generatie jeugdigen gaat heel anders om informatie dan de ‘ouderen’ van deze tijd. Zij verspreiden allerlei privégevoelige informatie d.m.v. Social Media zonder enige vorm van terughoudendheid. Zij zorgen voor de doorbraak in het op een andere wijze kijken naar de mens en elkaar. Voor bedrijven vormt het een dilemma, want met traditionele bedrijfsvoering trek je geen jeugdige arbeidskrachten aan. Zonder een gezonde aanwas van arbeidskrachten is er in de toekomst geen onderneming meer. Op welke wijze kun je jeugdigen boeien om voor jouw onderneming te komen werken?

De nieuwe generatie is niet opzoek naar een lifetime-job. De vrijheid om te werken op andere plaatsen dan kantoor, op andere tijden dan van 9 tot 5 uur en vooral met andere middelen dan regulier wordt verstrekt, vormen de basis voor jeugdige arbeidskrachten. De kaders bepalen zijn zelf, werken bij voorkeur als zelfstandig ondernemer en wensen ook op een andere wijze te worden beoordeeld. Zij zijn de directe promotors van competentiemanagement.

Credo 3: De gulden middenweg tussen blond en grijs…
De kloof tussen de huidige generaties met betrekking tot ‘visie over competenties’ is erg groot. Het invoeren van competentiemanagement in een grote organisatie ondervindt dus standaard weerstand. Los van de menselijke weerstand tegen ‘vastlegging van gedetailleerde persoonsinformatie’ is ‘angst voor het verliezen van de dienstbetrekking’ bij de oudere arbeidskracht aanwezig. Begrijpelijk want dagelijks kondigen ondernemingen reducties van arbeidskrachten aan. Echter is dat wel zo? Of zijn de ondernemingen bewust dat de dynamiek in de markt hen dwingt om flexibeler te reageren op veranderingen? En kan de medewerker van nu nog wel mee in de veranderingen die noodzakelijkerwijs moeten worden doorgevoerd?

Het verklaart in iedergeval de sterke groei van het aantal zelfstandigen. In Nederland waren op 31 december 2010 zo’n 702.000 mensen als zelfstandige aan het werk. In 2011 heeft de groei van zelfstandigen zich zelfs doorgezet ondanks de economische ontwikkelingen. Het inzetten van competentiemanagement wordt voor ondernemingen steeds belangrijker. Het waarborgen van de juiste kennis om te kunnen blijven innoveren is een zorgpunt van menig bestuurder. De beschikking hebben over de actuele informatie van noodzakelijke kennis in relatie tot de beschikbaarheid van arbeidskrachten is cruciaal. Competentiemanagement is één van de middelen die een onderneming kan helpen om dit te waarborgen.

Credo 4: De flexibiliteit van de onderneming is cruciaal…
De brug tussen het behouden van de juiste arbeidskrachten en betrekken van nieuwe arbeidskrachten is belangrijk. De oplossing is flexibilisering van arbeid. Het loslaten van ‘span of control’ is voor vele bestuurders erg moeilijk. De grote ondernemingen verleenden in het verleden het bestaansrecht ook aan het aantal personeelsleden. Mijn visie is dat er in de toekomst alleen nog ondernemingen bestaan die een kleine vaste kern van arbeidskrachten hebben aangevuld met een flexibele groep van zelfstandige arbeidskrachten die slechts komen om kennis bij te dragen voor een bepaalde periode. Op deze wijze kun je als onderneming ervaring behouden, nieuwe kennis binnenhalen en blijven innoveren om het bestaansrecht te rechtvaardigen. Kortom het is belangrijk om ook naar competentiemanagement op een andere wijze te kijken dan alleen: “Hoe krijg ik zicht op wat ik in huis heb en wat kan ik daarmee?”

Conclusie
Op basis van de informatie die mij door studie, onderzoek en ervaring is verzameld, trek ik de conclusie dat competentiemanagement een serieus element is van de huidige bedrijfsvoering. Zonder de beschikking van actuele informatie is het niet (meer) mogelijk om de juiste beslissingen te kunnen nemen als bestuurder. Of het nu gaat om afscheid nemen van arbeidskrachten of aantrekken van nieuwe arbeidskrachten, competentiemanagement is het middel om dit proces te ondersteunen.

In een volgend blog ga ik inhoudelijk meer in op wat competentiemanagement eigenlijk betekent. Hoe het ingevoerd kan worden in een bedrijf en ook effectief ingezet kan worden. Hoe het op lang termijn helpt om de continuiteit van de onderneming te waarborgen, mensen de waardering krijgen die noodzakelijk is om als onderneming in ‘beeld’ te blijven bij arbeidskrachten en tenslotte hoe de waarde van het bedrijf kan worden vergroot voor zowel de aandeelhouders, bedrijfsleiding, medewerkers, partners als klanten.

De ondernemer van de toekomst heeft lef!

Geplaatst op: 10 oktober 2011 door Richard Raats CPM RI in Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Managen, Het Nieuwe Werken

AMSTERDAM – “De economische malaise is nog zeker niet ten einde!” klonk het hedenochtend op BNR en RTLZ. De nieuwsberichten liegen er niet om. Het is voor een gewone burger een ondoorzichtige spaghetti van financiële verplichtingen geworden. Wie afstand neemt van de materie en de logica probeert te ontdekken, is al snel het spoor bijster. Verschillende landen in de Europese Gemeenschap verkeren in financiële problemen. De wirwar van onderlinge verbanden, leenconstructies en aandelenhandel maken het er allemaal niet duidelijker op. Er wordt gesproken over afwaarderen, herfinancieren en stresstesten van banken in Europa. De ene na de andere regering moet zich garant gaan stellen omdat systeembanken dreigen om te vallen als het vertrouwen door de burger wordt opgezegd. Er moet voorkomen worden dat mensen het vertrouwen opzeggen en massaal tot opname van spaargeld over gaan. Alleen snapt de gewone mens het nog wel ná alle informatie uit de pers?

Wat betekent het voor het bedrijfsleven?
De financiële crisis beperkt zich niet tot de bankenwereld. Het bedrijfsleven ervaart dagelijks de problematiek van de economische malaise. Financieringen zijn zeer moeilijk tot niet meer te verkrijgen. De gevolgen laten zich niet onbetuigd want winstwaarschuwingen, aankondigingen van ontslagen en extreme kostenreducties maken dagelijks deel uit van de nieuwsberichten. We kunnen ons met recht de vraag stellen of we de echte recessie al hebben gehad of dat we afstevenen op een economische ontploffing. Het vliegwiel der financiën begint piepend en krakend tot stilstand te komen voor conservatieve bedrijven. Het Nieuwe Werken heeft voor veel bedrijven slechts een kortstondige besparing opgeleverd. De reden laat zich raden, want alleen kantoorruimte sluiten zonder de medewerkers te leren wat ‘Het Nieuwe Werken’ inhoudt is funest voor de binding met het bedrijf. Het is nu al te merken dat bepaalde functies slechts alleen nog ingevuld kunnen worden met zelfstandige professionals die niet meer voor een vaste werkgever willen werken. De kwaliteit in de kern van het bedrijf begint te zakken en de teloorgang komt in het verschiet. De kosten voor het uit laten voeren van arbeid reizen de pan uit. Desondanks blijven topbestuurders zich op een conservatieve wijze alleen richten op de aandeelhouderswaarde en worden medewerkers steeds vaker gedevalueerd tot slechts cijfers in het spreadsheet. In plaats van zich te richten op gezond ondernemerschap & innovatie, is er alleen focus voor kostenbesparing.

De wetenschappelijke onderzoeken zeggen genoeg!
De onderzoeken van de afgelopen drie jaar wijzen uit dat de vergrijzing is gestart. Concreet stevenen we af op een vermindering van jonge kwalitatieve arbeidskrachten die nog in dienst willen treden van een bedrijf. Zij willen meer balans in werk en privé. Veel beroepen zijn uitermate geschikt om afwisselend ’thuis’ of ‘op kantoor’ te verrichten. Het meest recente onderzoek heeft uitgewezen dat mensen die geregeld thuis kunnen werken, productiever zijn dan op kantoor. De verhouding in het onderzoek geeft aan dat op kantoor ca. 8 uur nodig was om de werkzaamheden te verrichten tegen 5,5 uur bij het thuiswerken. Het is niet vreemd, want hoe vaak wordt u op kantoor van uw werk gehouden voor zaken die u niet rechtstreeks aangaan? Natuurlijk is het sociale en functionele contact ook van groot belang. Daarom moeten werkgevers meer aandacht besteden aan de wens voor balans. Medewerkers zijn geen cijfers in slechts een ‘spreadsheet’. De medaille heeft altijd twee kanten. Het personeelstekort in respectievelijk ICT (73%) en Technische Beroepen (62%) loopt al sinds 2010 op. Het tekort aan gekwalificeerde medewerkers was in 2010 bij ‘slechts’ 23% van de bedrijven het geval, inmiddels is dat al weer opgelopen tot 35% van de bedrijven. En deze koers zet zich voort als we de verschillende onderzoeken moeten geloven. Er moeten veranderingen komen, maar ziet men dit eigenlijk wel in?

Een nieuwe economie is aan het ontstaan!

[Werving] De meeste bedrijven krijgen nu op vacatures nog aardig wat aanmeldingen binnen. “Het valt wel mee!” zeggen daarom de bestuurders. Wat echter niet wordt meegenomen is dat de werving en selectie exorbitant veel tijd kost. Het doorwerken van de CV’s, gesprekken voeren, testen begeleiden en contractuele elementen afstemmen betekent een serieuze kostenpost die vaak achterwege wordt gehouden bij de vaststelling van kosten voor arbeid.

[Reorganisatie] De economische ontwikkelingen dwingen bedrijven om structurele wijzigingen door te voeren. De conservatieve bedrijfsmodellen houden geen stand meer. De “oude” hiërarchische structuren zijn geen waarborg meer voor een gezonde financiële toekomst van het bedrijf. De tijd van innovatie van het bedrijf is aangebroken. Waar men voorheen over ‘een verandertraject’ sprak, kunnen we nu vaststellen dat veranderen een onderdeel is van de dagelijkse dynamiek van het bedrijf.

[Arbeid] Het belang is aanwezig om ook op een andere wijze te gaan kijken naar te verrichte werkzaamheden. Van ‘outsourcing’ tot ‘offshoring’, van ‘in vaste dienst’ tot ‘zelfstandige professionals’ moeten onderdeel uitmaken van de bedrijfsvoering. De grootte van bedrijven meten we binnenkort niet meer af aan de ‘hoeveelheid’ medewerkers, maar aan de innovatiekracht van het bedrijf. Hoe snel kun je inspelen op de wijzigende vraag in de markt en weet je dat te vertalen naar de juiste invulling van arbeid.

[Voorbeeld] In het zuiden van het land is een bedrijf gevestigd dat al jaren met dit bijltje hakt. Zij weten heel goed in te spelen op de vragende markt voor de producten en weten zodanig technisch te innoveren dat de markt ook blijft vragen. De kern van het bedrijf, waar ik de naam niet van zal noemen, is een krachtige High Performance Organisatie. Zij laten zich aanvullen met een externe populatie aan specifieke zelfstandige professionals waardoor er een optimale mix is bereikt tussen HPO en Operational Excellence. De aandeelhouderswaarde van deze organisatie maakt serieus onderdeel uit van de bedrijfsvoering, maar de “medewerkerswaarde”, ongeacht in welke vorm, ook!

Hoe nu verder?
Het begint allemaal bij de vraag “Wat is de reden van ons bestaan?”. Hoe vaak vragen (top)bestuurders zichzelf deze vraag af? Het zijn veelal mensen die hun sporen hebben verdiend in de ‘oude’ economie. En wanneer deze ‘oude economie nog 100 jaar had bestaan dan had er zeker niets veranderd. Alleen is de verandering al in volle gang. Het wordt tijd dat men dit ook wil gaan beseffen. Degene die zich nu open durft te stellen voor ideeën van de ‘nieuwe’ economie gaat er geen spijt van krijgen. Het betekent wel een serieuze en noemenswaardige verandering in de gedachtegang. De gezegde ‘Ik wens je veel personeel’ zal eerdaags tot het verleden gaan behoren. Het gaat erom wie de te verrichte arbeid op de juiste wijze weet te organiseren tegen acceptabele kosten. Vele knappe koppen buigen zich dagelijks over het fenomeen arbeid. Verbazingwekkend gebeurt dit alleen vanuit één bepaalde visie of beter gezegd vanuit één denkkader. En daar ligt ook de beperking. Door een uitdaging van vele kanten eerst te belichten ontstaat een helder beeld over ‘de weg’ die noodzakelijk is om te overleven. Het beeld zal voor vele bedrijven een substantiële verandering betekenen in doelstelling, samenstelling en financiële stromingen. In de jaren 2010 t/m 2015 moeten bedrijven hun bestaansrecht op een geheel andere wijze gaan waarborgen. En degene die het niet doen? Die merken vanzelf de beweging in de markt, in de arbeidsvoorziening en in het rendement. Zonder waarde van arbeid houdt de aandeelhouderswaarde vanzelf op!

Alle begin is moeilijk…
“Er was eens…” staat symbool voor sprookjes. Het gaat er ook niet om dat uw mijn mening gelooft. In dit blog heb ik alleen een aantal feiten uit onderzoeken op een rij gezet. Een aantal persoonlijke waarnemingen en standpunten verwoord en aangegeven dat mens en arbeid tot in lengte van tijden aan elkaar verbonden zullen blijven. Of de werkzaamheden nu dagelijks op de werkvloer gebeuren in Nederland, Europa of elders maakt niet uit. De arbeid moet worden verricht om de aandeelhouderswaarde te kunnen behouden en te doen laten stijgen. Het is een discrepantie in terminus zoals wel eens wordt aangegeven. Tenslotte betekent het reduceren van personele kosten door het ontslaan een serieuze besparing. Maar is uw bedrijf ooit opgezet om op basis van besparing een waardevolle plek in toekomst te vinden? Volgens mij is het verrichten van arbeid om te komen tot producten en/of diensten en deze weer te verkopen het ultieme doel. Hiermee komt extern geld het bedrijf binnen waardoor je verder kunt ontwikkelen. Een gezonde inkomstenbron financiert de bedrijfskosten, de innovatie en maakt aandeelhouders tot tevreden mensen. Ik stel mij tot doel om mijn kennis en kunde in te zetten om mensen dit te laten inzien. Om tot besef te komen dat ondernemerschap zich richt op ‘aan de man brengen van…’ Het ontwikkelen (innovatie) van nieuwe diensten en producten betekent als een goede huisvader omgaan met de financiën van het bedrijf. Geen extreme kosten uitgeven als de inkomstenbron dit niet toelaat, maar zorgen dat er een gezond balans is tussen inkomsten en uitgaven. De creativiteit van de mensen (intern en extern) ten volle benutten om tot innovatieve ideeën te komen waar klanten vrolijk van worden. De mens in het bedrijf net zo goed laten innoveren als de organisatie zelf. En tenslotte het lef hebben om mensen die dat niet willen een andere toekomst te geven.

Ter overweging…
Mijn persoonlijke mening doet er op zich helemaal niet toe. Het is mijn wijze van denken en handelen. Of ik nu schrijf vanuit mijn rol als ondernemer of als werkgever of als werknemer, voor mij zit er geen verschil in. Mijn passie drijft mijn motivatie. Iets wat ik bij flink wat mensen mis is de passie. Zij werken bij een werkgever, beginnen op een bepaalde tijd en stoppen op een bepaalde tijd. Zij zijn of heel erg tevreden of juist heel erg ontevreden. Alleen er iets mee doen gebeurt niet. Tot dat er een lichamelijke klacht (lees: burn-out) de kop op steekt of dat men wil opstappen. Dan gaat er bewust worden nagedacht. Ineens ziet iemand dat hij/zij al jaren iets doet wat eigenlijk ver van de eigen ik ligt. Hierover kan ik maar één tip geven, ga je gevoel achterna. Bespreek met jouw leidinggevende juist jouw ambitie. Spreek uit wat je voor ogen hebt als je denkt aan werken. Een wel nadenkende werkgever zal in eerste instantie overvallen worden in zijn/haar gevoel, maar na een kop koffie beseffen dat hij/zij te maken heeft met een sterk gemotiveerde medewerker/medewerkster. Iemand die liefde heeft voor het bedrijf, echter zichzelf in de dagelijkse gang van zaken heeft laten verzwelgen. Dit zijn juist de medewerkers die de kern van het bedrijf moeten vormen. Zij kennen het product of de dienst als geen anders. Weten vaak precies wat er leeft bij een klant. En tenslotte weten binnen het bedrijf degene te vinden die nou net wel het klusje kan klaren wat moet gebeuren. Deze medewerkers noemen wij in het dagelijks leven vaak de ‘ambassadeurs van de organisatie’ omdat zij altijd maar doorgaan. Zij zijn trots op hun bedrijf…

De andere categorie van medewerkers hoeft ik niet aan te geven, want dat zijn degene die niet trots zijn. Die eeuwig en altijd tegendraads zijn. Zij willen niet ondernemen met elkaar, doch slechts aanwezig zijn en daarvoor worden betaald. Ja, ook die herkennen we allemaal wel en kosten het bedrijf tijd, geld en moeite. Om over de frustratie nog maar niet te spreken. Deze groep leeft van hun eigen passie, maar zijn ook niet te motiveren om hun passie achterna te gaan. Helaas moet je deze mensen soms met minder vriendelijke woorden vertellen dat de wegen wel eens kunnen gaan scheiden als dat nodig is. Uiteraard alleen nadat je als werkgever alles in het werk hebt gesteld om een gezonde prettige toekomst te stimuleren voor degene. Het enige wat er nog overblijft is dan elkaar de hand te schudden en een goede regeling te treffen… Of zoals Chazia Mourali ooit sprak: “Tot ziens!

AMSTERDAM – De vakantieperiode geeft altijd ruimte om na te denken. De afgelopen weken heb ik eens rustig mijn blik laten gaan over een aantal activiteiten van verschillende partijen in de diverse branches. Zelf ben ik voor mijn werkgever actief binnen het segment ‘Government & Education’, maar kijk uiteraard regelmatig verder dan mijn neus lang is. Innovatie en Strategie staan standaard op mijn agenda, dus met een bredere blik kijken is mij niet onbekend.

Economische malaise
Wanneer ik het nieuws gedurende de dag beluister en met name BNR en RTLZ dan stijgt en daalt het de gehele dag om aan het einde van de dag te sluiten met slechts een geringe afwijking. Volgens mij is dat juist normaal, want met de handel in aandelen verdienen mensen een gezonde boterham. Zijn er geen transacties dan moeten we ons juist zorgen gaan maken. Desalniettemin is er sprake van een economische malaise in Europa. Dit wordt duidelijk veroorzaakt door gebrek aan vertrouwen!

Vertrouwen: Consumenten
“De consument is het vertrouwen kwijt!” wordt geroepen door de verschillende media. Wat er eigenlijk precies aan de hand is, is dat de consument op dit moment een ander uitgavepatroon heeft. Men investeert niet meer in grote getale in huizen, bedrijven of gaan andere grote aankopen uit de weg. Deels wordt dit veroorzaakt doordat leningen niet meer zo eenvoudig als voorheen verstrekt worden. De bancaire wereld draait de wereld zelf meer en meer op slot. Er is een duidelijke economische verandering in opkomst! Het (koop)gedrag van consumenten is niet meer te vergelijken met 5 jaar terug. De zaken waar men waarde aan hecht verandert van ‘bezit’ naar ‘vrijheid’. Het invullen van qualitytime met het gezin krijgt meer en meer voorrang op ‘hard werken’. Het leven bestaat uit meer dan alleen werken. Men kijkt sterk naar ‘anders werken’, ‘slimme werkgevers’ en ‘passie in het werk’. Wanneer men dit kan realiseren in een gezonde verhouding dan stijgt bij de betreffende consument het vertrouwen.

Vertrouwen: Politiek
“De politiek maakt het vertrouwen van de kiezer niet waar!” is het volgende signaal wat via de media tot ons komt. Politiek bedrijven betekent vooral vertrouwen winnen van de kiezer en dit waarmaken. De kiezer (de burger) verliest het vertrouwen in de politiek als zij of de politiek niet kan begrijpen of politieke besluiten niet steunen. Er zijn in deze kabinetsperiode politieke beslissingen genomen die de burger hard kunnen raken. Of het nu gaat om wijzigingen in het sociale stelsel of van invloed is op het zorgstelsel, geen van de beslissingen kan populair worden genoemd. Het ‘weggeven’ van belastinggeld, geld van de burger, heeft jarenlang geduurd zonder dat er op lang termijn naar de effecten is gekeken. Een dankwoord voor de linkse partijen is hier op zijn plaats. Zij hebben gezorgd, en zorgen nog steeds, dat de burger zich oneerlijk behandeld voelt.

De grote schoonmaak aan overbodige regelgeving, regels op regels (reparaties) en individuele verantwoordelijkheid is begonnen. Dit doet pijn, want iedere verandering kent momenten van ‘leegte’. In deze momenten moeten de effecten van een besluit worden getoetst. Niet alles is op voorhand uit te werken, dus moet je als politiek soms besluiten om het ‘piep-mechanisme’ te benutten. Wanneer er genoeg burgers die ‘piepen’ (lees: protesteren) dan wordt er serieus aandacht besteed aan reparatie. Het proces van besluitvorming moet de burger genoeg vertrouwen geven dat de politiek weet wat de burger belangrijk vindt en hoe het ook betaalbaar blijft. Het vertrouwen in de politiek kan alleen als men in Den Haag (en bij de andere overheden) transparant in de communicatie zijn over de besluiten. In voor iedereen begrijpelijke taal! Alleen dan is er vertrouwen in de politiek te krijgen…

Vertrouwen: Bedrijfsleven
“Het bedrijfsleven vult de zakken, terwijl de mensen op straat worden gezet!” klinkt het met regelmaat. Prijzen zijn sinds de komst van de euro voor vele producten verdubbeld, echter is het consumenteninkomen percentsgewijs niet meegegroeid. Dit betekent concreet dat er duidelijke andere keuzes worden gemaakt door consumenten m.b.t. het uitgavepatroon. Men wordt bewuster, kiest voor een heldere prijs/kwaliteit verhouding en vermijdt bedrijven die duurzaamheid en maatschappelijke sociale betrokkenheid niet standaard borgen in de bedrijfsvoering. Men wil de toekomst zelf kunnen bepalen en vooral veilig en gezond voor de kinderen. Een oude gezegde is ‘Vertrouwen komt te voet en gaat te paard’. Een waarheid die klinkt als een klok. Bedrijven die zich richten op duurzaam zaken doen, producten en diensten leveren die transparant zijn en investeren in medewerkers staan hoog op de ranglijst van ‘slimme bedrijven’. Daar wil men dan ook wel voor werken en/of producten of diensten van betrekken.

Zij genieten het vertrouwen in tegenstelling tot bedrijven die zich slechts alleen richten op ‘aandeelhouderswinst’. Geen investeringen in het bedrijf qua innovatie, mensen en duurzaamheid leidt op termijn zeker tot vermindering van inkomsten. Een eenmaal ingezet negatief spiraal is dan ook moeizaam te keren. Er moeten dan rigoureuze maatregelen worden genomen. De uitdaging daarbij is dat ‘managers met een oude denkwijze’ deze veranderingen niet kunnen leiden. Zij missen het Z-gen wat noodzakelijk is om de denkwijze van de huidige en opkomende generaties te begrijpen. Degenen die beschikken over het Z-gen denken anders, handelen anders en weten het vertrouwen van consumenten en klanten wel te verwerven…

Wat staat ons te wachten?
De Y- en Z-generatie zijn sterk in ontwikkeling. Zij gaan zorgen voor een totale verandering van de wijze van werken. Het verlangen naar vrijheid in vele facetten is ‘gewoon’. Social Media vormt een belangrijk middel om contact te hebben met elkaar. De basis wordt niet langer gevormd door de omheining genoemd een bedrijf, maar door de vrijheid om samen te werken met andere mensen die in elkaars verlengde de kwaliteiten erkennen van elkaar. Een vaste locatie is niet meer van deze tijd in veel beroepen. Het is niet meer nodig om je te vestigen in dure kantoorpanden. Daar waar een bedrijf vroeger waarde hechtte aan een zo’n groot mogelijk pand, mede als investering, blijkt dit nu tevergeefs te zijn gedaan. Massaal nemen bedrijven afscheid van m2 omdat deze leeg staan of binnen afzienbare tijd leeg komen te staan.

De eerste fase van de veranderingen, genaamd ‘Het Nieuwe Werken’, heeft gezorgd voor een groot bewustzijn van tijd- en plaats onafhankelijk werken en de technologische innovatie voorzien om dit uitvoerbaar te maken. Nu het mogelijk is om overal, altijd en met nagenoeg ieder (mobiel) apparaat overal te werken, is het tijd voor de volgende fase ‘Het Anders Werken’ (zie vorig blog). “Wat staat ons te wachten?” kun je vanuit verschillende invalshoeken beantwoorden, t.w. door de ogen van bedrijven, van arbeidskrachten en van de politiek…

Door de ogen van bedrijven
De keuzevrijheid van medewerkers stijgt met de dag. Loyaliteit van medewerkers wordt niet meer gevormd door ‘baangarantie’. U bent als bedrijf niet meer uniek als u werkt volgens de ‘regels van de oude industrie’. Tsja, dat is even schrikken als u straks een mooi groot bedrijf heeft zonder personeel om het werk te doen. ‘More Chiefs dan Indians’ wordt door velen nog steeds niet begrepen. Hoe gaat u straks zorgen voor de juiste man/vrouw op de juiste plaats? Hoe denkt u over de gevolgen van de vergrijzing?

Op de website van het CBS staat duidelijk weergegeven dat de gemiddelde leeftijdsgrens van mensen actief in het arbeidsproces noemenswaardig stijgt de komende jaren en dan voor een langere tijd gaat stabiliseren. Oh, u heeft net een 50’er met ervaring ontslagen? Wen er maar vast aan dat u zijn leeftijdsgenoten straks hard nodig zult hebben. ‘Het Anders Werken’ vraagt ook een andere wijze van denken en handelen. U moet mensen aan u en uw producten of diensten weten te binden. Géén binding betekent ook géén mensen om het werk uit te voeren. De komende jaren gaan reputatiemanagement, communicatie en vertrouwen een nog belangrijkere plaats innemen binnen de bedrijfsvoering. De huidige en toekomstige media, waaronder Social Media in het bijzonder, kunnen u helpen om de drie elementen de juiste plek te geven. Beschikt u over het Z-gen of denkt u met de huidige aanwezige kwaliteit deze en de nieuwe generaties te boeien met uw producten en/of diensten?

Deze en nog veel meer vragen houden tegenwoordig de gemoederen van de gemiddelde bedrijfsvoerders wel bezig. De antwoorden zijn nog niet voor ieder bedrijf helder, maar dat actie meer dan noodzakelijk is, is wel duidelijk.

Door de ogen van arbeidskrachten
De tijd van baangarantie is voorbij! Bedrijven nemen met de draaien van de klok beslissingen om afscheid te nemen van personeel om daarmee de grootste kostenpost te kunnen reduceren. Als het doel nu de continuïteit van bedrijf is, dan is daar begrip voor te krijgen. In het verleden zijn er bedrijven gered doordat het personeel massaal een klein percentage salaris in hebben geleverd om het bestaan van het bedrijf te redden. De leiding van het bedrijf deed dit ook en deed zeker geen greep uit de kas om grote bonussen te betalen. Die cultuur is veranderd. U staat als medewerker niet meer binnen de bedrijfsvoering centraal door het motto ‘meer personeel betekent een hogere productie en dus meer omzet en dus meer mogelijkheden’.

Bedrijven hebben de geldkassen om verschillende redenen onder cruciale niveaus laten komen. Een gezonde reserve opbouwen tijdens de ‘vette jaren’ heeft vaak niet plaatsgevonden. Lang termijn visie is in de plaats gekomen voor kort termijn opereren. Niets geen visie, niets geen lang termijn. De gemiddeld arbeidskracht heeft het vertrouwen verloren. Degene met genoeg zelfvertrouwen en zonder vertrouwen in het bedrijf gaan een andere koers varen. Zij stappen over van werkgever of beginnen als Zelfstandige Zonder Personeel (ZZP’er). En toch zijn er mensen die de motivatie en loyaliteit richting de werkgever nog vast kunnen houden. Zij voelen een binding met het bedrijf die hen sterkt om door te blijven gaan, althans totdat er blijkt dat het bedrijf zelf deze loyaliteit onder druk zet. De uitstroom is nog niet op het hoogtepunt, want dat wordt medio 2014/2015 verwacht. Dan stromen vele oud-gedienden uit en krijgen bedrijven te maken met serieuze tekorten van kwalitatieve gemotiveerde arbeidskrachten.

Hoe denk jij als medewerker? Voel je de loyaliteit voor jouw bedrijf? Zie jij de kans om de groei van jouw bedrijf positief te stimuleren door zelf aan jouw groei te werken? Deel jij openlijk jouw kennis? Ondersteun jij je collega’s met jouw kunde? Geef jij de voorkeur aan een vaste baan of beschik je liever over de eigen vrijheid om op basis van opdrachten te werken die binnen jouw passie vallen?

Vragen die de Z-generatie met gemak weten te beantwoorden, maar waar de gemiddelde werknemer nu mee worstelt. Diverse bedrijven maken er hun boterham van om te helpen met de beantwoording van deze vragen. Wanneer zij iets toevoegen aan de betreffende arbeidskracht dan is het te prijzen. Echter is het vaak zo dat men ‘slechts’ interesse heeft in de C.V. en de persoon er achter niet de grootste aandacht krijgt. Bedrijven worden helemaal gefrustreerd als ze op een gemiddelde vacature- of opdrachtaanvraag zo’n 150 C.V.’s krijgen ingezonden. De eerste reactie is dan uiteraard: “Zie je wel, er zijn genoeg mensen beschikbaar op de markt!”. Het is echter een vertekening van het beeld, want als we inzoomen op de kwaliteit van de C.V.’s dan is het huilen met de pet op. De tijd die gemoeid is bij het selecteren, spreken en aannemen van mensen kost veel tijd en dus ook geld.

Hoe onderscheidt jij je als arbeidskracht? Of je nou in loondienst wilt werken of als zelfstandige, het verschil zit hem in de details. Hier moet je aan gaan werken in de komende jaren, zodat je straks uit de mooie banen of de mooie opdrachten kunt kiezen… en door op de juiste wijze jouw arbeidskracht in te zetten en kennis en kunde te delen in samenwerkingsverbanden met werkgevers, opdrachtgevers, partners, collega’s en andere zelfstandigen, kun je zelf bepalen of je slechts hoeft te werken tot je 65ste of later… Het wordt dan weer een keuze van jou zelf!

Door de ogen van de politiek
“Het sociale stelsel kan géén stand meer houden. Met de vergrijzing op komst is iedere werkende hand noodzakelijk” was recentelijk te horen toen er besprekingen waren over de pensioenleeftijd. Het is ook onbetaalbaar als er één uitkeringsgerechtigde is op iedere vijf werkenden. Schrikt u ook zo? Stel u eens voor dat u alles volledig zelf krijgt, maar elke maand 1/5 van uw inkomen moet afgeven. De overheid verzorgt dit nu voor u, dus dat is gemakkelijk. Wat de politiek nog niet helder genoeg weet te maken is dat iedere hand echt nodig gaat zijn om productiviteit in ons land op peil te houden. Zonder dat we massaal de grenzen weer open gaan zetten omdat we menen dat we het zelf niet kunnen verzorgen. Laten we eens kijken wat er nou precies moet gebeuren.

  • Iedere vorm van arbeidscapaciteit is welkom en men moet zichzelf stimuleren om de handschoen op te pakken
  • Men moeten beseffen dat passie een belangrijke drijfveer is om de levens- en arbeidsvreugd te verhogen
  • De arbeidsomgeving staat open voor iedereen! Bedrijven moeten durven vertrouwen op capaciteiten van mensen
  • Bedrijven moeten denken vanuit een lange termijn strategie en daarop gaan acteren
  • Dare to be an Indian instead of a Chief… Richt je op jouw talenten en kom tot wonderlijke ontdekkingen
  • Persoonlijke ontwikkeling van mens, kennis en kunde moet centraal komen staan
  • Politiek moet de arbeids- en belastingwetgeving vereenvoudigen dat ‘zelfstandig werken’ meer kansen geeft
  • En… het is een liberale gedachte om eigen inkomen te verwerven, maar zeker zo sociaal om de kans te grijpen…

Tenslotte
Het is aan een ieder om hier iets van te vinden. Ik heb het blog vol inspiratie geschreven gebaseerd op mijn eigen ervaring en inzicht als werkgever, werknemer, politiek betrokken en meer… U hoeft het er zeker niet mee eens te zijn. U mag vrij reageren op het blog (mits binnen normen en waarden). En u mag het compleet negeren. Meer vrijheid kan ik u niet geven…

AMSTERDAM – Er wordt heel veel over Het Nieuwe Werken geschreven. Iedereen begint zo langzamerhand een beeld bij te krijgen bij wat het allemaal kan inhouden. Sommige roepen het al jaren en vinden de nodige publicaties maar onzin. Voor anderen zijn het nog steeds eye-openers dat flexibel werken, privé/werkbalans en overal en altijd maar online-zijn voor vele beroepen mogelijk zijn. Is nu iedereen tevreden met deze, en dagelijks meer, ontwikkelingen welke het werken een heel ander karakter geven? We kunnen vaststellen dat niet iedereen het prettig vindt om ineens in een bedrijf te werken waar ‘Het Nieuwe Werken’ leidt tot meer vrijheden, minder kaders voor aanwezigheid en waar men ‘Je liever ziet gaan dan komen’, omdat vierkante meters duur zijn. Bedrijven moeten continu op de kosten letten, dus personeel en huisvesting zijn dan snelle stappen. Donkere wolken tekenen zich af op de wereldwijde beurzen en bij de grote ondernemingen.

De tijd is dan ook aangebroken om niet meer te spreken over ‘Het Nieuwe Werken’, maar de volgende fase te activeren onder de naam ‘Het Anders Werken’. Lang niet iedereen heeft de transformatie naar ‘anders werken’ al doorgemaakt en we moeten ons ook goed beseffen dat niet iedereen die transformatie gaat doormaken. In vele beroepen is meer flexibiliteit mogelijk, echter niet voor alles. De winkelier moet nog steeds zijn winkel ergens vestigen. De restaurants, hoe flexibel ook met bezorgen, moeten nog steeds een keuken en eetgelegenheid hebben. Ook de ziekenhuizen zijn een mooi voorbeeld van honkvaste werkgevers. In deze branches werken mensen vast op één vestiging (en soms meerdere vestigingen van dezelfde werkgever). En zo zijn er genoeg branches waar het niet mogelijk is om locatie onafhankelijke te werken. Legio voorbeelden zijn te noemen.

Voor de beroepen waar het wel mogelijk is, komen we een ander fenomeen tegen. De manager die graag zijn mensen vroeg ziet binnenkomen en bij voorkeur laat ziet weggaan. Het is iemand die denkt dat ‘aanwezigheid’ een garantie is voor productiviteit. De vrijheid die zo’n manager aan zijn moet leren geven heeft hij zelf nooit gekend, dus waarom dan nu wel? Eenvoudig, omdat de werknemer van vandaag zeker niet meer de werknemer van de toekomst is. De opgroeiende jeugdigen die nu de eerste stappen zetten op het gebied van werk, weten het al zeker. Zij gaan niet meer hun leven lang voor één werkgever werken zoals onze grootvaders dit wel hebben gedaan. Zij willen meer onafhankelijkheid. Zelfs de teams kunnen kiezen op basis van kwaliteit, ervaring en de kracht om samen te werken. Aangevuld met de vrijheid om de financiele voorwaarden te bespreken en serieuze mogelijkheden voor persoonlijke ontwikkeling.

De technologische faciliteiten zijn de laatste drie jaar zo’n sterk geëvolueerd dat er eigenlijk geen drempels meer zijn om én flexibeler én meer locatie-onafhankelijk én tegen andere arbeidsvoorwaarden (b.v. als zelfstandige) te gaan werken. Het is een totaal andere manier van denken, van samenwerking met opdrachtgevers, partners en vakgenoten. Dit geeft niet alleen een grote mate van onafhankelijkheid, maar ook een (financiële) vrijheid die niet vooraf voorzien had kunnen worden.

Concreet kunnen we vaststellen dat ‘Het Nieuwe Werken’ al aardig ‘Old Fashion’ is. Het bedrijfsleven moet nu de pas gaan versnellen om niet links en rechts te worden ingehaald door relatief kleine partijen. Daar waar voorheen de software centraal stond, zijn we als samenleving zodanig gegroeid dat we nu de mens weer centraal durven (of eigenlijk moeten) stellen. De grote bedrijven zien goede medewerkers met regelmaat vertrekken. Het is alsof de uittocht zijn start heeft gemaakt. De arbeidsmarkt is aan het groeien, maar vooral aan het differentiëren. Het wordt tijd dat grote organisaties het besef krijgen dat de grootste aandeelhouders de medewerkers zijn. Tenslotte zonder kwalitatieve medewerkers kun je geen bedrijf draaiend houden. Het vasthouden van medewerkers moet niet meer het doel vormen, maar het creëren van de verschillende arbeidshoudingen moet centraal staan. Alleen dan ben je toekomstgericht aan de slag met het bedrijf.

Wat is nu belangrijk voor bedrijven? Passie! Passie! En nogmaals Passie! De tegenwoordige medewerker kiest ervoor om zijn of haar dromen achter na te gaan. Het werk moet vooral leuk zijn, collega’s (vaste medewerkers of zelfstandigen) moeten bijdragen aan een prettige werksfeer en de arbeidsvoorwaarden moeten verschillende mogelijkheden bieden om flexibel te kunnen werken. De oude CAO’s zullen op termijn voor een groot deel van het werkend publiek verdwijnen is de voorspelling.

Uit allerlei onderzoeken komt naar voren dat mensen beter presteren en productiever zijn als zij werk doen wat zij leuk vinden. Daarin maken zij minder fouten, zetten ze graag een stapje extra en de levens- en werkvreugde zorgt ervoor dat er niet continu gesprekken hoeven te worden gevoerd over de arbeidsvoorwaarden. Bedrijven die hier nu op inspelen zijn en de voorlinie vormen voor de wijzigende arbeidsverhoudingen kunnen straks met een gerust hart gaan slapen. Zij creëren nu al de werkomgeving waar mensen zich comfortabel voelen en graag willen werken.

Bent u zo’n bedrijf? Werkt u nog met ‘old fashion thinking’? Denkt u dat de conservatieve wijze van denken zich zal handhaven? Of zoekt u naar de juiste weg om zo’n innovatief bedrijf te worden?

Dan is het tijd om nu in actie te komen…

Visie in beeld: “ICT in 2017”

Geplaatst op: 26 juli 2011 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Managen, Het Nieuwe Werken

Amsterdam/Zoetermeer – Een visie hebben over een bepaald onderwerp is één, er iets mee doen is twéé! Niets doen met een visie en op afstand houden is niet meer dan een televisie! Het uitdragen van een visie betekent openlijk je kennis delen. Dit blog heeft als doel de visie ‘ICT in 2017’ te delen. Een visie die is ontstaan uit gezamenlijke beelden, ideeën en inzichten van verschillende mensen en organisaties. In de afgelopen week is de bedrijfsfilm ‘ICT 2017’ gemaakt waarin Paul Slot (IT Directeur Getronics) en Robbert Kuppens (CTO Europe CISCO) op duidelijke wijze de visie verwoorden vanuit beide organisaties.

Samenwerking & De Kantoorevolutie
Een co-creatie en co-productie welke met volledig gebruik van Social Media tot stand is gekomen. De film is ook te zien bij het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie tijdens de tentoonstelling ‘Kantoorevolutie‘ van 19 april t/m 31 mei in Den Haag.

Maatschappelijke Doelstellingen
Onze samenleving verdient onze onverdeelde aandacht. Mobiliteit, Milieu en Ruimtelijke Ordening zijn cruciale punten voor bespreking. Alleen door samen te werken kunnen zorgen dat de toekomst voor onze kinderen positief gaat worden. De inzet van automobielfabrikanten voor meer elektrische voertuigen, minder uitstoot van schadelijke stoffen door industrie en duurzaamheid bij bouw moeten bijdragen aan een substantiële verbetering van de huidige situatie.

Het Rijksbrede Nieuwe Werken
Getronics heeft in samenwerking met de Rijksoverheid de nieuwe werkplek, Digitale Werkomgeving Rijksdienst (DWR) ontwikkeld. Inmiddels is de uitrol in volle gang en is de 10.000 werkplek, gelijktijdig met het schrijven van dit blog, uitgerold. Een belangrijke mijlpaal omdat hiermee door de overheid de weg is ingeslagen naar samenwerking, innovatie & interoperabiliteit.

Het Nieuwe Werken in de praktijk
De technologische ontwikkelingen maken het tegenwoordig goed mogelijk om tijd, plaats en apparaat onafhankelijk te werken. Het gaat dus niet meer om techniek. Het cruciale punt wat nu is bereikt is de innovatie van organisaties. Het is tijd om anders te gaan denken en te gaan handelen.

Het Nieuwe Leidinggeven
Leidinggevenden moeten andere competenties gaan aanspreken om tot betere resultaten met de medewerkers te komen. Vooral vertrouwen van je medewerkers verdient de aandacht. De tijden van de prikklok, de vaste werkplek en controlefreaks zijn echt voorbij. Afspraken maken, resultaten evalueren, samen werken aan samenwerken en meer en meer projectmatige opdrachten gaan de kern van de nieuwe generatie vormen. De manager met toegevoegde waarde is de toekomst.

Het Nieuwe Samenwerken
Door de beschikbaarheid en snelle ontwikkeling van moderne communicatiemiddelen nemen de mogelijkheden voor andere samenwerkingsvormen substantieel toe. Het is niet meer nodig om continu te reizen naar de kantooromgeving. Het gebruik van andere locaties, w.o. de thuiswerkplek, geeft een grote mate van flexibiliteit aan andere samenwerkingsvormen.

De kracht van Social Media
Het belang van Social Media heeft zich inmiddels meer dan bewezen. Of het nu de snelheid is waarmee nieuws zich verspreid of mensen contacten leggen op basis van gedeelde interesse, die voorheen niet eenvoudig mogelijk waren, of andere verbindingen die ontstaan door gebruik van Hyves, Facebook, WordPress, Twitter etc., het draagt allemaal bij tot versnellen van kennisdeling.

De innovatie van organisaties
De huidige organisaties en de bedrijfsmodellen staan of komen spoedig onder druk te staan. Het onvoorwaardelijk delen van kennis leidt tot geheel nieuwe ontwikkelingen. De tijd is aangebroken dat organisaties andere verschijningsvormen gaan herkennen, erkennen en zelf ook benutten. Hierarchische aansturing zal altijd blijven, maar de functionele samenwerkingsvormen gaan de voorkeur meer en meer genieten. Rollen in plaats van functies en meer projectmatig samenwerken in tijdelijke samenwerkingsvormen worden de toekomst.

Het einde van de kantoortijden
De vaste werkplek, het mooie kantoor, de dagelijkse gang naar het bedrijfspand, ook deze zaken gaan serieus veranderen. De m2 zijn te duur om leeg te laten staan. Kantoorpanden moeten functioneel anders worden ingericht om te kunnen voldoen aan de wensen en eisen van De Nieuwe Medewerker(s), welke tevens in andere verbindingen werken dan alleen in loondienst.

Ontmoetingsplekken anders inrichten
De samenwerkingsplekken krijgen een meer tijdelijk karakter, de inrichting die voor het betreffende project noodzakelijk is en kost slechts geld voor de duur van het project. Zeker de inrichting moet bijdragen aan ‘Het Nieuwe Gevoel’ waarmee de mensen hun werk doen. Het stimuleert als je in een relaxte ruimte jouw creativiteit of die van je collega kan prikkelen. Een tevreden medewerker levert de opdrachtgever meer op doordat werk in een prettige sfeer automatisch leidt tot efficienter en productiever werken.

Cloud Computing ondersteunt de gebruikers
De onafhankelijkheid van locatie vraagt om een andere ondersteuning dan een ‘interne’ werkplek. Je wilt tenslotte overal en altijd over jouw eigen materiaal kunnen beschikken. De Cloud oplossingen zijn ontstaan door de drang naar meer bewegingsvrijheid. De technologie ondersteunt de eindgebruiker al wat langer, maar nu ook het bewustzijn en de mentaliteit van zowel de opdrachtnemer (werknemer of ZP’er) als opdrachtgever (werkgevers, projectmanagers etc.) meer gericht zijn vrijheid en kwaliteit, staat de weg voor verandering open. Het gebruik van diensten uit de Cloud zal hand over hand toenemen.

De Cloud kent Privacy & Wetgeving
De angst voor Cloud Computing is begrijpelijk. Vooral in Nederland zijn wij nogal gehecht aan ‘voelen’ of ‘zien’ waar iets staat. Een mooi analoog is de markt. Wij moeten altijd even ‘voelen’ aan wat er wordt gekocht. Bijzonder, maar waar. Daarom is het van groot belang hiervoor begrip te hebben. De technische en wettelijke mogelijkheden zijn inmiddels zo helder dat maatregelen om de privacy te waarborgen aanwezig zijn. Hierbij is het handig om anders te gaan kijken naar data. Wat is nou echt ‘vertrouwelijk’ en wat is openbaar. Wanneer hier helderheid over is bij de eindgebruiker en zijn opdrachtgever dan kan ook de juiste keuze worden gemaakt voor het opslagmedium. En of dat nou in de Cloud is of elders, het besef over ‘vertrouwelijkheid’ blijft een verantwoordelijkheid van de mens.

Het Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen
Innovatie is een mooi wordt voor vooruitgang in technologie, organisatie en de mens. De werkzaamheden uitvoeren met in gedachte de verantwoordelijheid voor onze maatschappij is niet meer een wens. Het is een noodzaak! Of het nou gaat om bewustzijn bij de keuze voor apparatuur en software i.v.m. energieverbruik of uitvoering van werkzaamheden in samenwerking met mensen met een verminderde arbeidscapaciteit, we moeten de MVO-gedachte hoog in het vaandel plaatsen.

De Zorg voor de Mens
Wanneer iemand de film heeft gezien dan is het duidelijk dat innovatie van mens en machine gaat leiden tot verregaande mogelijkheden om beter voor de mens te kunnen zorgen. De werk/privébalans wordt positief gestimuleerd, de vrijheden van mensen gaan leiden tot andere creatieve oplossingen en de technologie gaat de nieuwe wensen ondersteunen. De ecologie begint langzaam ook in de ICT haar weg te vinden. Samen streven naar een betere wereld… Het is geen wens… maar een serieuze keuze!

Speciale dank gaat uit naar Paul Slot, Michel De Vos en Coen Olde Olthoff (Getronics), Robbert Kuppens & Michel Schaalje (Cisco) en Mark Sedney (Marked Media) voor hun inzet bij het tot standkomen van deze bedrijfsfilm.

© 2011 R.J. Raats

Kansen moet je willen zien…

Geplaatst op: 28 maart 2011 door Richard Raats CPM RI in Algemeen, Het Nieuwe Leven, Het Nieuwe Werken

AMSTERDAM/ZOETERMEER – Bestaat het Universum? Een vraag die ik onlangs kreeg na een lezing over ‘Kansen moet je willen zien…’ waarin ik uitgebreid was ingegaan op het fenomeen ‘Kansen!’. “Ja, in mijn gevoel bestaat het Universum!” was mijn antwoord. Sommige mensen fronsen nu de wenkbrauwen en vragen zich af of het wel goed met mij gaat. In dit blog besteed ik aandacht aan ‘hoe je kansen kunt zien’. En of zij nu worden aangereikt vanuit het Universum of dat het een berusting op ’toevalligheden’ is, dat mag u zelf bepalen. Mijn standpunt is helder: ‘Kansen moet je willen zien, want je krijgt ze op je pad!’.

De inspiratie voor dit blog is mede ingegeven door de ontwikkelingen welke wij ervaren met Stichting De Nieuwe Kinderen. Nu de eerste (virtuele) paal is geslagen in de vorm van de ondertekening van de oprichtingsakte, komen er allerlei bijzondere nieuwe mensen op het pad van de stichting. Je moet als bestuur en/of vrijwilliger dan wel de kansen willen zien. Op de website van de stichting, www.denieuwekinderen.nl, staat de meest actuele informatie. Binnenkort is meer te lezen over de nieuwste ontwikkelingen van de stichting. Het geeft mij de kans om een wens in vervulling te brengen, namelijk mijn kennis, kunde en ervaring inzetten in het belang van kinderen. En dat samen met allerlei verschillende mensen met een diversiteit aan achtergronden. Geweldig wat een energie er vrijkomt!

Out of the box
“Denk jij out-of-the-box?”

Een andere belangrijke bron van kansen is mijn werkkring. In mijn dagelijkse werkzaamheden heb ik veel contact met klanten, collega’s en partners. De mogelijkheden die ontstaan als je de vraagstelling van de ene partij weet te vertalen naar oplossingen die de ander heeft te bieden dan spreek je van ontwikkeling. In vaktermen noemen wij het ‘Business Development’. In 2009 heb ik de ‘kans’ aangereikt gekregen, en genomen, om een innovatief programma te mogen leiden.

De toenmalige benaming ‘Project GOUD’ is rijkelijk aan bod gekomen in de media omdat er uitgebreide politieke aandacht vanuit de Tweede Kamer was. De achtergronden zijn uitgebreid te lezen op het internet. Voor mij was het ‘Project GOUD’ dé ‘kans’ om met de creme dé la creme te mogen werken in architecture, techniek, organisatie, management en communicatie. Vanaf dag één was het duidelijk dat het een bijzonder project ging worden. Future-Ready Workspace® van Getronics diende als uitgangspunt voor de nieuwe werkplek voor de rijksambtenaar. In de film ‘Project GOUD‘ is te zien hoe de nieuwe werkplek tot stand is gekomen, waar deze aan moest voldoen en waar het project toe moest gaan leiden. En dat het gelukt is mag duidelijk zijn.

Nu ruim 2,5 jaar later kan ik zeggen dat het een bijzonder project is geworden. Het geheel is inmiddels volledig opgeleverd aan de Rijksoverheid en is nu, onder de naam Digitale Werkomgeving Rijksdienst (DWR Client) uitgerold voor een grote groep rijksambtenaren. De tweede fase welke is aangebroken betreft het harmoniseren van de software. Een ware ‘kans’ om te komen tot substantiele besparingen door interdepartementaal het softwarebeleid te gaan bepalen. In de komende jaren heeft de Rijksoverheid een flinke klus voor de boeg om op basis van functionele wensen en eisen te komen tot de juiste keuzes. Er moet een gezond balans worden gevonden tussen marktstimulerende innovatie en serieuze kostenbesparingen. Geen eenvoudige opgave, maar met de jusite kennis en kunde aan boord en betrokken vanuit de markt een geweldige ‘kans’ voor iedereen.

De rijksambtenaren krijgen met de DWR Client de ‘kans’ om op een hele andere manier samen te gaan werken. De innovatieve techniek zorgt voor betere samenwerkingsfunctionaliteiten tussen de departementen, de architecture gebaseerd op Open Standaarden geeft de ‘kans’ om verder te innoveren en de organisatie (Rijksoverheid) koerst regelrecht richting de noodzakelijke interoperabiliteit. Iemand met identieke (Project Management) genen weet dat het project voor mij is afgerond en inmiddels overgegaan is in beheer van de Rijksoverheid. Onder eigen regie hebben zij de migratie uigevoerd. Een mooie ‘kans’ voor de Rijksoverheid om nu de stap te nemen om de organisatie te laten innoveren. De techniek vormt nagenoeg geen drempel meer.

Kansen zijn uitdagingen die lef vragen!
“Samenwerken is kansen benutten!”

De ervaringen op het gebied van ‘werkplekontwikkeling’ heeft met het project een stevige bijdrage geleverd aan het ontwikkelen van mijn persoonlijke inzichten. Ruim een jaar geleden kreeg ik de ‘kans’ om samen met Joost Deckers, voormalig directeur Gemnet, te brainstormen over de wederzijdse dienstverlening aan onze klanten. Hier is het idee geboren om, vanuit onze FRW propositie voor het bedrijfsleven, een werkplek te ontwikkelen voor de Nederlandse gemeentemarkt. De brug tussen KPN en Getronics was geslagen. Daar waar Getronics sterk is met innovatieve werkplekoplossingen (FRW, Werkplek Online etc.), is Gemnet dé partij voor de Nederlandse gemeenten om hen te ontzorgen met haar dienstverlening van infrastructure tot specifieke applicaties vaak in samenwerking met andere marktpartijen en partners.

Je krijgt als medewerker bij onze organisatie alle ‘kansen’ om mee te denken over ontwikkeling van proposities. Die ‘kans’ hebben Joost en ik ook met twee handen aangenomen. Het ontwikkelen van het idee is één, maar toen moest het gebeuren. Het proces om de propositie Digitale Werkomgeving X (DWx) te gaan bouwen werd gestart. Een technisch, financieel, organisatorisch en marketing traject moest gaan bepalen of het idee levensvatbaarheid kon krijgen. In nauw overleg met vele professioneel betrokkenen, w.o. klanten, partners en collega’s, werd het beeld ingekleurd om te komen tot de uiteindelijke propositie. Het vertrouwen bleek groot bij iedereen, want nu negen maanden later staat de ‘Propositie DWx’ als een huis!

Met volle trots wordt op de Overheid & ICT Beurs van 19 t/m 21 april de nieuwe toekomstige telg van onze organisatie getoond. Als afgeleiding van FRW is de ‘Propositie DWx’ ontstaan. De nieuwe werkplek voor de gemeenten draagt de naam Digitale Werkomgeving Gemeenten (DWG) en is de eerste DWx-propositie die het daglicht ziet. Inmiddels zijn er al meerdere telgen uitgewerkt welke ook spoedig tot geboorte gaan komen. Het gehele traject van verwekking tot geboorte is één feest van ‘kansen’ geweest. Van de ‘kans’ tot het stimuleren van innovatie tot de ‘kans’ van het samenwerken met nieuwe partners.

Wanneer ik het blog zo terug lees dan kan ik niet anders zeggen als dat al jaren de kansen rijkelijk voorbij komen. Ooit binnengehaald bij Getronics voor mijn expertise en inmiddels mogen doorgroeien tot iemand die betrokken mag zijn bij ‘innovatie’ en ‘Business & Technology Development’. Voor mij de voortdurende ‘kans’ om de bruggen te bouwen tussen functionele wensen en eisen van klanten en innovatieve ICT & Telecom oplossingen van onze organisatie met haar verschillende dochtermaatschappijen. Joost en ik hebben elkaar alweer gesproken, want in zijn nieuwe rol als Directeur van Talk&Vision hebben al weer de ‘kans’ genomen om te spreken over innovatie van de werkomgeving met audio & video oplossingen (lees hier zijn laatste column voor Gemnet).

Inzicht is voorstellen wat 'kan'...
“Zou hier ooit iets moois kunnen ontstaan?”

Een mooie afsluiting, want waar krijg je als mens zoveel ‘kansen’ om met zo’n sterke moeder en haar dochters te werken aan de groei van de familie in de vorm van de vele (DWx-) telgen… Wij krijgen deze ‘kansen’ of ze komen ’toevallig’ voorbij, maar als je niet bereid bent om buiten de gepaande paden te kijken en te denken, dan zie je de (innovatieve) ‘kansen’ nooit…

Ik hoop dat dit verhaal uw vizier heeft geopend en wens u veel zicht op nieuwe ‘kansen’…

Amsterdam – Het is ruim vijf jaar geleden dat ik mijn medewerking mocht geven aan een Executive Board Meeting van Telecom Update. Het onderwerp was Unified Communications met als titel ‘Voorbij de hyp’. De onderwerpen die de revue passeerden waren divers van aard. Echter één punt sprong er met kop en schouders bovenuit. Alle deelnemers waren het er over eens, ‘de mens gaat mogelijk worden geleefd door de continu online aanwezigheid’. Lees het artikel gerust nog eens terug. De visie over Unified Communications is, nog meer dan tijdens deze meeting, heel actueel…

Telecom Update P74

Telecom Update  P75-76

Telecom Update P77-78

Bron: Telecom Update / Lees het originele artikel op: Telecom Update