Archief voor de ‘Het Nieuwe Werken’ Categorie

Amsterdam – Werkgevers zijn weer volop aan het zoeken naar nieuwe medewerkers. Voor het ene bedrijf om de groei aan te kunnen door de aantrekkende economie, voor het andere bedrijf om een significante verandering van de organisatie te faciliteren. In beide gevallen draait het om de juiste man/vrouw voor de te verrichten arbeid. Hoe vind je als bedrijf nou echt de juiste persoon voor jouw bedrijf? Het inzetten van een goed recruitmentplan is daarom essentieel om het voortbestaan of groei van het bedrijf te kunnen garanderen. Slimme recruiters met een goed netwerk weten zo nu en dan de ‘neusjes van de zalm’ eruit te pikken, maar in de kern vissen de bedrijven allemaal in dezelfde vijver. Wie heeft het beste aas? Wie heeft het beste visgerei om de juiste ‘zalm’ te vangen? En hebben we wel echt een ‘zalm’ nodig?

fishing.png

Veranderingen in Recruitment
Het zijn deze vragen die de kern vormen van de problematiek in recruitment. Technologie kan een belangrijke bijdrage leveren bij het zoeken en vinden van de juiste mensen, maar zal nimmer de recruiter geheel gaan vervangen. Intelligente algoritmes, verregaande verificatie via blockchain en optimale bescherming van privacy kunnen, ondanks deze moderne technologieën, nog steeds één factor niet vaststellen, te weten de menselijke klik! Het gevoel dat je de juiste persoon voor je hebt zitten die de ‘klus’ voor het bedrijf gaat klaren. Hiermee zeg ik onomwonden dat de toekomst van een recruiter wel gaat veranderen, maar nimmer gaat verdwijnen. Degene die de juiste visgerei weet te hanteren, het goede aas selecteert en expliciet weet wat er op het ‘menu’ moet staan, zal de juiste ‘vis’ uit de vijver weten te halen.

fantastic_fish

Wegnemen van tijdsverspilling
De wetenschap over het ‘menu’ is waar het omdraait! Hoe scherper de focus is over de uit te voeren arbeid, hoe genuanceerder de zoektocht kan plaatsvinden. Het voorwerk om daadwerkelijk de juiste potentie aan tafel te krijgen is dermate omvangrijk, dat hier technologie een belangrijke rol kan spelen. Hoe tijdrovend is het als je een vacature uitzet, vele cv’s ontvangt en onderzoek moet (laten) doen naar de potentiele kandidaten? En het zo is dat je meerdere gesprekken moet voeren waar al na enkele minuten blijkt dat het een mismatch is. Hoe goed je ook als recruiter bent, je kunt data (cv’s, onderzoek etc.) nou eenmaal niet zo snel analyseren binnen een acceptabele tijd dan technologie kan. Tel daarbij op dat het ‘headhunten’ van goede mensen eigenlijk altijd betekent dat je iemand ‘weghaalt’ bij zijn huidige werk- of opdrachtgever. Dan is privacy en anonimiteit in het proces noodzakelijk om te waarborgen voor de individuele persoon. De denkwijze over recruitment zal niet veranderen. Het gereedschap van de moderne recruiter echter wel!

blockchain

Blockchain als verificatiemethodiek
Wat heeft blockchain nu te doen met recruitment? Het is relatief eenvoudig voor te stellen als je het besef hebt dat deze technologie de basis vormt voor een hele snelle verificatie van data bij individuele bronnen die gezamenlijk de objectiviteit kunnen waarborgen. Vergelijk het met een onderzoek naar referenten. Als deze op voorhand al heeft plaatsgevonden, bij betrouwbare bronnen, wie zijn wij als mens dan om de objectieve resultaten in twijfel te trekken? Het gaat hier om alle soorten van data, van opleidingsgegevens tot ervaring, van kwalitatieve kenmerken als competenties tot beheersen van vaardigheden. Blockchain biedt de mogelijkheid om de verificatie actueel, adequaat en betrouwbaar uit te voeren zonder gebondenheid aan tijd of plaats. Waarbij ook de privacy volledig wordt gewaarborgd omdat het via pseudonimiseren en anonimiseren kan plaatsvinden. Zo intelligent is blockchain!

fibonacci-fish

Algoritmes voor adequate selectie
Een andere belangrijke factor is het gebruik van slimme algoritmes. Wie enigszins thuis is in wiskunde weet dat formules de basis vormen voor bedrijfsregels. De Fibonacci reeks is in de financiële wereld al decennialang een bewezen feit. De wetenschap heeft aangetoond dat deze reeks dicht bij de gulden snede zit (natuurwet). Het toepassen van algoritmes gebaseerd op de Fibonacci reeks was een logisch gevolg toen de plannen werden gesmeed voor het inzetten van technologie om recruitment te vereenvoudigen. Iedere stap die een mens doorloopt om persoonlijke kenmerken, zoals competenties en vaardigheden, te verbeteren is een optelling van hetgeen reeds is verworven. Door de intelligentie van diverse algoritmes te combineren ontstaan bedrijfsregels die zorgen voor de selectie van de juiste persoon voor de te verrichten arbeid, binnen de context van een organisatie waarbij ook culturele aspecten worden meegenomen. Concreet betekent het dat de voorselectie door middel van inzet van deze algoritmes, in de praktijk aangevuld met digitale leerprincipes (machine learning en artificial intelligence), zorgen voor substantiële tijdsbesparing en verhoging van efficiëntie.

werving-en-selectie

Privacy waarborgen voor bedrijf en persoon
Het derde essentiële onderdeel is privacy! Ieder mens is in zijn leven bezig met het realiseren van persoonlijke ambities, de zogenoemde NextStep. Voor de een betekent het meer financiën, voor de ander meer vrijheid en weer een ander zoekt naar zijn/haar passie. Soms kan dat binnen de eigen organisatie, maar is niet altijd bekend dat de ambities er zijn. En helaas in sommige situaties willen tevreden managers de arbeidskracht graag ‘vasthouden’ omwille van eigen belang van een afdeling. Het is voor bedrijven niet goed als doorgroei wordt bepaald door slechts waardering op basis van persoonlijke gesprekken met de medewerker. Om dit ‘zeer vaak’ aanwezige probleem op te heffen zijn er technieken beschikbaar, mede door inzet van blockchain en algoritmes, die pseudonimiseren en anonimiseren. Mensen worden op basis van persoonlijke kenmerken geselecteerd, moeten zelf toestemming geven dat zij daadwerkelijk geïnteresseerd zijn, zonder dat er vooraf bekend is wie de persoon is. Dat is voor vele bedrijven en zeker recruiters een enge gedachte. Zij menen de ‘controle’ kwijt te zijn omdat het systeem bepaalt wie er naar voren komt. Tsja, dat zal de grootste leercurve zijn in de komende tien jaar op het gebied van recruitment. Accepteren dat de technologie een snellere, adequatere en efficiëntere voorselectie kan maken door al die data van individuele personen met ieder zijn of haar eigen persoonlijke kenmerken.

favorit-spot.jpg

Uw visplek aan de vijver
Resumerend kunnen we tot de conclusie komen dat de volgende fase van de inzet van technologie is aangebroken namelijk het combineren van blockchain, algoritmes, data en rekenkracht om te komen tot de juiste informatie voor optimaliseren van recruitment in het algemeen en het selecteren van kandidaten specifiek. De verschillende inzichten leiden bij softwareontwikkelaars al tot de eerste oplossingen van enkele apps tot complete HR-oplossingen. Ook het innovatieve platform Fibonacci Jobs, dat gebruik maakt van de Fibonacci algoritmes in combinatie met blockchain om privacy te waarborgen voor bedrijf en persoon komt weldra beschikbaar voor het grotere publiek. De eerste pilotresultaten zien er goed uit! Het visgerei is klaar. De eerste bedrijven kunnen een stoel aan de vijver krijgen. En de visser kunnen worden opgeleid en begeleid bij de nieuwe wijze van vissen!

stichting-fibonacci-talents

Het maatschappelijke belang bij vissen in de vijver
Mijn persoonlijke motivatie om mijn expertise in te zetten voor het ontwikkelen van de nieuwe generatie technologie richt zich vooral op het ‘iedereen een eerlijke kans geven op het verwerven van arbeid dat past bij de persoonlijke kenmerken van de persoon’. Voor mij betekent het organisatie en mensen de kans geven bij elkaar te komen onafhankelijk van netwerk, vooroordelen, draagvlak of andere discriminerende factoren. De Stichting Fibonacci Talents Community is voor mij dé organisatie die vanuit de non-profit filosofie een serieuze maatschappelijke bijdrage levert aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Het mogen gebruiken van het Fibonacci platform voor het uitvoeren van de leer- en werkprojecten voor de specifieke doelgroepen draagt er tevens toe bij dat werkgevers op een zeer efficiënte, veilige en betrouwbare manier een bijdrage kunnen leveren aan de verplichtingen van de participatiewet. Zonder op voorhand gelijk te worden geconfronteerd dat zij verplicht zijn om mensen met een ‘label’ aan te nemen, terwijl degene helemaal niet past in het bedrijf.

non-profit-matching

Voor meer informatie kunt u zich wenden tot de stichting: http://www.fibonacci.foundation.

Update 31 januari 2018: “Het is weer raak! Nu ligt de uitzendbranche onder vuur! Terecht of onterecht dat dergelijke organisaties medewerking verlenen aan discriminerende uitvragen om arbeidskrachten? Het is duidelijk dat “rotte appels” in de samenleving het verpesten voor de grotere groep mooie glanzende appels! Werkgevers zoeken talentvolle mensen, de achtergrond, etniciteit, geslacht, leeftijd mag in dergelijke aanvragen nimmer een kader vormen toch? Het gaat toch om de kwaliteit van de persoonlijke kenmerken van een persoon?  

Amsterdam, 23 mei 2017 – Hedenavond was de zoveelste uitzending over ‘werkloosheid’ in Nederland. Deze keer een extra documentaire van Tros Radar. Een zeer gerespecteerd programma dat met de regelmaat van de klok wantoestanden feilloos weet te benoemen in eenvoudige en klare taal. Antoinette Hertsenberg heeft gedegen onderzoek gedaan en in de uitzending hedenavond de zenuwen flink bloot gelegd van de miljarden verslindende industrie rondom ‘Werkloosheid in Nederland!

Het bestrijden van werkloosheid, met name voor groepen met een (vermeende) afstand tot de arbeidsmarkt is de afgelopen decennia een ware industrie geworden. Een waarin vele banen zijn gecreëerd en de belangen heel erg hoog geworden om ‘bezig te zijn met werklozen‘. Van ‘het leren schrijven van CV’s‘ tot ‘mentale trainingen om het zelfvertrouwen te versterken‘ en alles wat er links en rechts om heen zweeft. Voor circa € 30.000,- tot € 40.000,- per jaar per werkloze wordt er aan kosten verspijkerd om mensen aan het werk te krijgen. Wat helpen deze, in mijn ogen ‘doekjes voor het bloeden‘ nou daadwerkelijk? Waarom blijft de perceptie bestaan dat veel van deze onvrijwillig werkloos geworden mensen eigenlijk niet willen werken?

TrosRadar_3Procent
Kijk hier de trailer van de uitzending van Tros Radar

Waarom maakt iemand als ik, met een serieuze baan in de Informatie Technologie zich eigenlijk druk om een ogenschijnlijk ver van mijn bed liggend onderwerp? Concreet omdat het niet ver van mijn bed ligt! Ook ik heb twee keer in mijn leven de uitdaging gehad om vanuit een negatieve positie weer terug te komen in de werkkring. Ook ik heb ervaren hoe het is om met een sterk CV, goede brieven, heldere gesprekken, niet te bereiken wat ik graag zou willen. Of het nou was na een ernstig auto-ongeluk, of door een reorganisatie, beide werden gekenmerkt door de bijzondere wereld die zich rondom werkloosheid beweegt. Ruim tien jaar zet ik mijn talenten en energie al in om als vrijwilliger bij stichtingen en als initiatiefnemer van diverse projecten mij hard te maken het systeem rondom de problematiek van onvrijwillige werkloosheid veranderd te krijgen.

antointte_hertsenberg-TrosRadar
Bron: Tros Radar, Antoinette Hertsenberg – Werkloosheid onder Vijftigplussers

Het systeem is fout! De weerstand om oprechte aandacht te geven aan werklozen in plaats van deze mensen bezig te houden met zinloze bezigheidstherapie is echter heel erg groot. De industrie houdt zichzelf in stand, maar nog erger, de organisaties die deze weerstand kan doorbreken durft het niet aan om de verandering teweeg te brengen. Daarnaast staat dezelfde industrie niet toe dat er innovatie plaats gaat vinden en Informatie Technologie ingezet wordt om zo’n veranderingen te ondersteunen en versnellen! Protectionisme ten top, want zolang er werklozen zijn, behouden de vele daarbij betrokken mensen betaald werk. En let wel! We hebben het hier niet over werklozen met arbeidsbeperkingen, laaggeletterdheid, of welke vorm van beperking dan ook, want daar is de participatiewet voor bedoeld om daar oplossingen voor te bieden! We spreken hier over kwalitatief goed opgeleide mensen met een schat aan ervaring in verschillende sectoren waar de vraag aanwezig voor arbeidskrachten.

foppe_en_sukke_2 Dit blog is, ondanks mijn scherpe toon, niet bedoeld als aanval op welke organisatie dan ook die zich op positieve wijze bekommerd om mensen die onvrijwillig aan de zijlijn staan. Het blog is bedoeld om de ogen te openen van een ieder die de weerstand in tact houdt waardoor de systeemwereld niet gaat veranderen en de mensen in de leefwereld (lees: samenleving) de dupe zijn. Of het nu gaat om de belastingbetaler welke onevenredig veel moet bijdragen aan de instandhouding van de oneigenlijke activiteiten, of de werkloze die zijn kansen naar mate het ouder worden ziet verdwijnen. Om nog maar te zwijgen over de vernedering van de welwillende werklozen in het huidige proces.

Waarom de felheid om te reageren met een blog op zo’n onderwerp? Nou daar kan ik kort en krachtig over zijn. Zo horen we niet om te gaan met onze medemens. Mijn principe is dat we moeten komen “van hangmat naar vangnet”. Daarmee bedoel ik dat iedereen wel eens onverwachts in de situatie kan belanden van onvrijwillige werkloosheid. In ons sociaal Nederland hebben we een stelsel dat ervoor moet zorgen dat mensen dan bij voorkeur tijdelijk worden voorzien van de middelen om een normaal bestaansrecht te kunnen handhaven. Hier sta ik voor 200% achter. Het moet enerzijds echter geen hangmat worden waardoor de motivatie, om weer aan het werk te gaan, al snel verdwijnt door de demotiverende behandeling bij de betreffende instanties. Anderzijds moeten de verantwoordelijken in het proces van bestrijden van de werkloosheid daarvoor ook de juiste actie nemen om te faciliteren en te stimuleren dat de werkloze medemens binnen afzienbare tijd weer actief is op de arbeidsmarkt.

Laten we recht doen aan de titel van dit blog. Waarom zijn er zoveel tegenstrijdigheden met betrekking tot anoniem solliciteren? We beginnen met een belangrijke framing van de woorden Anoniem & Solliciteren. In de algemene beeldvorming wordt veelal bedoeld het wegnemen van arbeidsdiscriminerende elementen waardoor mensen, vaak op de factoren leeftijd, geslacht, etniciteit, arbeidsbeperking, bij een eerste selectie buiten de boot gaan vallen. Minister Asscher, als voormalig verantwoordelijk bewindspersoon, heeft in zijn besluitvorming duidelijk kenbaar gemaakt niet achter anoniem solliciteren te staan. Waarom? Wat is de echte reden daarvan als je in het takenpakket hebt zitten om de kaders te scheppen dat mensen op een relatief eenvoudige wijze weer actief moeten worden op de arbeidsmarkt?
arbeidsdiscriminatieNaar de echte reden kunnen we slechts raden, want tot op heden is het antwoord nog nimmer goed gemotiveerd gegeven. De organisatie die zich vanuit beleid bezighouden met de werkloosheid is duidelijk chronisch allergisch (lees: angstig voor de effecten) voor alles dat anoniem is. Kijken we door de bril van een bedrijf dan willen we graag vanaf de eerste seconden weten met wie we te maken hebben. Echter de gemiddelde recruiter krijgt na publicatie van een vacature soms tientallen tot honderden brieven met CV’s binnen. Hoe goed iemand ook is als recruiter, de tijd ontbreekt eenvoudigweg om alle brieven te lezen en de CV’s te verifiëren. De tijd dat wordt besteed aan een brief/CV in de eerste selectie is ca. 6 seconden. De laatste van de drie belangrijke spelers in de discussie over anoniem solliciteren zijn de uitvoerende organisaties waar het aantal jobscoaches, CV-trainers, administratief ondersteunend personeel etc. etc. per dag lijkt te stijgen.

Wie zijn eigenlijk de dupe van het beleidsmatig tegenhouden van anoniem solliciteren? Waarom is er zo’n weerstand tegen het zinvol inzetten van innovatieve oplossingen die de menselijke subjectiviteit reduceert en de effectiviteit van het vinden van de juiste mensen verhoogd? Tel daarbij de beperking van alle in het proces benodigde tijd voor het uitvoeren van het menselijke denken en handelen versus de rekenkracht en intelligentie van moderne technologie. Dan moet je logischerwijs toch voorstander zijn van oplossingen die al deze negatieve effecten wegneemt? Of spelen er dan toch andere zaken die innovatie van de arbeidsmarkt tegenhoudt? Zijn er helemaal geen actuele banen beschikbaar? Op al deze vragen is een logisch antwoord te geven, echter wil ik een aantal tegenstrijdigheden noemen waardoor er aardig wat Jannen met de Pet aan de zijlijn staan.

werving-en-selectie

Werkgevers zouden gebaat zijn bij goed personeel. Een gezonde omzetgroei van een bedrijf is heden ten dage goed te realiseren met verregaande robotisering en digitalisering daar waar het repeterende, vervuilende of gevaarlijke werkzaamheden betreft of door inzet van meer goed gemotiveerde en gekwalificeerde arbeidskrachten. De selectieprocedure is echter uitermate kostbaar en levert niet altijd de parels op die een bedrijf zich wenst. De reden is niet eenvoudig, maar heeft wel degelijk te maken met de wijze hoe recruiters (en ook bedrijfsleiders) aankijken tegen sollicitanten. Stel je nu eens voor dat je de subjectieve instelling van de mens wegneemt en je puur richt op de talenten en ervaring die benodigd is om de arbeidsactiviteiten ten uitvoer te brengen. En pas in een laatste selectiestap te weten of het een man of vrouw is, of wat de leeftijd of etniciteit is. Kun je dan als werkgever nog wel nee zeggen tegen een kandidaat als blijkt dat verder alle relevante zaken geverifieerd aanwezig zijn? Wat betekent dat dan voor een recruiter?

Fibonacci Jobs Non-Profit - Anoniem Solliciteren

Kortom, de tegenstrijdigheden van anoniem solliciteren zijn juist voordelen als de framing van het anoniem solliciteren op een correcte wijze zou plaatsvinden. Het betekent echter ook een significante kanteling van de arbeidsmarkt en denkwijze over het werven en selecteren van mensen. Mensen die beschikken over de juiste persoonlijke kenmerken zouden zonder vooringenomenheid en/of vooroordelen zomaar eens boven aan de lijst kunnen komen. Wanneer je als werkgever een geschikte kandidaat, op basis van de persoonlijke kenmerken, krijgt voorgeschoteld, zonder dat de subjectieve gevoelens van een recruiter, jobscoach o.i.d. meewegen in de voorselectie, en het blijft dat het om een 50-plusser gaat, zou je die dan nog willen afwijzen? Of ga je dan juist meer waarde hechten aan het anoniem solliciteren (ingegeven door inzet van moderne technologische oplossingen ondersteund met artifical intelligence waardoor CV’s niet meer benodigd zijn) dan aan de bestaande recruiter die in de voorselectie een dergelijke kandidaat al had afgewezen?

Belangrijk om te begrijpen is dat het niet bedoeld is om de kwalitatieve recruiter weg te cijferen. Maar je houdt toch liever de interviews met iemand die al stevig aan de kwaliteitseisen voldoet van een vacature dan er na vijftien minuten (of zelfs soms sneller) erachter te moeten komen dat je verkeerde kandidaat heb uitgenodigd? Durf je als werkgever te innoveren op het gebied van werving en selectie van nieuwe arbeidskrachten? Of nog beter, zou je niet graag willen weten of in de populatie van huidige werklozen mensen zitten die juist jouw bedrijf kunnen helpen om een nieuwe stap te kunnen maken? Door afwezigheid van die wetenschap over de beschikbare kwalitatieve beschikbare populatie laat je misschien nu wel kansen lopen die je graag zou willen aanpakken.

got_talent

Resumerend, de tegenstrijdigheden bieden in de hedendaagse tijd juist kansen! Voor werkgevers om de juiste mensen te werven. Voor bemiddelende organisaties om substantieel te besparen op werving- en selectiekosten. Voor de werkloze medemens om via een eerlijke en objectieve weg weer uitzicht te krijgen op betaalde arbeid. En last but zeker not least, voor de organisaties belast met de uitvoering van beleid omdat geldstromen significant gaan veranderen door reductie van het nodeloos te geven trainingen en cursussen die de persoonlijke kenmerken van een werkloze niet eens inzichtelijk maakt, totaal geen versterking van het zelfvertrouwen stimuleert (ergo: juist het vertrouwen doen wegnemen) en als resultaat geeft dat na b.v. 10 weken vrijwillige en onbetaalde deelname er zeker nog geen zicht is op betaalde arbeid. Dit kan grotendeels, ook binnen de bestaande wet- en regelgeving worden gerealiseerd! Snapt u de materie nog? Begrijpt u nog waarom we gisteren al niet begonnen zijn met anoniem solliciteren?

Wens u allen veel wijsheid!

© 2017-2018 Richard J. Raats, Vicevoorzitter Stichting Fibonacci Talents Community

Nawoord
De motivatie om dit blog te schrijven is wel duidelijk volgens mij. Voor Stichting Fibonacci Talents Community zet ik mij als bestuurslid en vrijwilliger (Coach4Talents/Senior4Talents) vol energie in om (1) het onderwerp ‘anoniem solliciteren‘ op de (politieke, ambtelijke en maatschappelijke) agenda te krijgen, (2) daarmee mensen met ‘een vermeende afstand tot de arbeidsmarkt‘ te ondersteunen met faciliteiten, coaching en netwerk van werkgevers en (3) innovatieve en creatieve oplossingen te genereren die daadwerkelijk ‘kansen creëert op het verkrijgen van betaald werk!

Foppe & Sukke zijn moeilijk plaatsbaar!De economie in Nederland laat de eerste tekenen van herstel zien. De rigoureuze maatregelen van het Kabinet Rutte II lijken vruchten af te werpen. Althans als we de berichtgeving in de media mogen geloven. Het balans, tussen sociaal en economisch handelen, in de huidige samenleving is echter nog ver te zoeken. Groeiende bedrijven zijn in de eerste kwartalen 2015 ernstig op zoek gegaan naar gemotiveerde arbeidskrachten. Als we de cijfers van het CBS echter moeten geloven dan hebben we in Nederland (meting januari 2015 ) ruim 632.500 werklozen, waarvan ruim 24% bestaat uit 18 tot 27 jarigen. Althans dat is wat de statistieken zeggen. De praktijk is echter weerbarstiger, want wie een poging doet om deze jonge werklozen op te sporen, komt in een wirwar van regelgeving, gemengde en individuele belangen, subsidiecarrousels en vooral oude denkwijzen bij het begeleiden van jonge werkzoekenden richting de arbeidsmarkt.

De al eeuwenoude politieke tweespalt tussen links en rechts speelt op! De economische motor van Nederland bestaat voor een groot deel uit Midden- en Klein Bedrijven die het herstel wel zien maar nog niet allemaal ervaren. Degene die de eerste effecten nu merken zijn op zoek naar nieuwe arbeidskrachten om in te spelen op groei. In eerste instantie van tijdelijke aard, want door de economische crisis van de afgelopen jaren is het aannemen van vast personeel voor een MKB’er nog steeds zeer risicovol. De rechtse partijen, met de VVD als koploper, kijken hoopvol uit naar de economische groei. En toch spelen er onder water beperkingen die de groei zomaar onverwachts kunnen doen stagneren. Het gemis van goed gemotiveerde en arbeidskrachten! Let wel: Ook voor mensen zonder startkwalificaties liggen er kansen!

In de dualistische Nederlandse samenleving, waar de afstand tussen links en rechts ogenschijnlijk lijkt te slinken, komt de paradox van werkloosheid boven drijven. Een tocht langs de vele MKB’ers heeft wel duidelijk gemaakt dat er werk genoeg is. Zelfs gedurende de afgelopen crisis zijn er vele burgers elder uit de Europese Unie actief aan de slag gegaan in Nederland. Zij komen veelal vanuit diverse (Oost-)Europese landen om ver van het thuisfront met hard werken het geld te verdienen wat thuis niet mogelijk is. Je kunt je dan ook sterk afvragen waar de omissie zit in Nederland en met name op de arbeidsmarkt. Het stelsel van sociale voorzieningen in Nederland is onhoudbaar geworden door de grote aantallen van werklozen. Daar is niet alleen de crisis de oorzaak van. Ook een ogenschijnlijke gebrek aan motivatie in combinatie met het sociaal stelsel zorgen voor het de instandhouding van het groot aantal werklozen in Nederland.

De begeleiding van werklozen is een ware industrie op zich geworden. In de kern zou het moeten neer komen op jezelf overbodig maken door het op overzichtelijk termijn aan de slag krijgen van mensen die een afstand hebben tot de arbeidsmarkt. Hoe mooi zou het zijn als je dat lukt? Wanneer daarmee een ook nog eens een juiste waardering verdiend dan mag je daar trots op zijn. De wereld zit alleen anders in elkaar. Als je je dagelijks brood moet verdienen met ‘het naar de arbeidsmarkt begeleiden’ van met name jonge werklozen, dan ontstaat bij succes de angst dat je in de toekomst jouzelf moet gaan begeleiden. Wanneer de utopische situatie gaat ontstaan dat de voorraad werklozen oplost, dan sta je met lege handen. Toch? Het getuigt in deze niet van langtermijn visie, want er zullen altijd mensen van werk naar werk gaan. Bedrijven blijven veranderen, keuzes van mensen wijzigen, individuele personen groeien waardoor wensen voor een nieuwe stap er altijd zijn. Kansen voor werk zijn er velen volop aanwezig. Nu de wil nog weten te stimuleren!

Het gaat in de kern duidelijk om de kwaliteit die je inzet en de intrinsieke waarde waarmee je als ‘begeleider van werklozen’ helpt om de afstand te verkleinen tussen de persoon en de arbeidsmarkt. Een strikte methodiek is er niet, want wat voor de ene persoon ideaal is qua begeleiding, werkt totaal niet voor de ander. De diversiteit van de individuele kwaliteiten, wensen en dromen staan centraal tussen de persoon en het bedrijfsleven. Daar waar de vraag vanuit het bedrijfsleven verandert, moet mensen het aanpassingsvermogen hebben om daar op in te spelen. Die kracht, die flexibiliteit en die kwaliteit moet een goede begeleider in zich hebben. Het gaat niet alleen om een cursus Nederlands, om alleen arbeidsmores en moraal, om de flexibiliteit om de handen uit de mouwen te steken. Concreet gaat het om de wil om zelf iets van jouw eigen toekomst te willen maken. Jij bepaalt zelf hoe waardevol jouw toekomst is! En bij die vaststelling past het niet dat ‘men’ jou vasthoudt in projecten waar de begeleiding gericht is op het langdurig begeleiden van werklozen zonder een directe waardering gebaseerd op bereikte resultaten.

De paradox is dat vele projecten tegen relatief lage opstartkosten mogelijk is, waarbij focus moet zijn voor een zelfdragend karakter voor de toekomst. De projecten moeten een eindigheid kennen, een zelflerend vermogen borgen en de intentie hebben om zichzelf op te heffen als het aanbod van werklozen substantieel daalt. Of dit nu door economisch herstel of sublieme begeleiding wordt veroorzaakt. Het tegenover gestelde is echter de waarheid op dit moment. Er ontstaan ineens ‘sociale ondernemingen’ die zich ‘slecht’ alleen bezighouden met begeleiden zonder enige vorm van resultaatgerichtheid. Termen als ‘fit maken voor arbeid’, ‘uitbreiden van netwerk’ en ‘begeleiden bij arbeidskeuze’ kan alleen als waardevol worden bestempeld als de vraag vanuit het bedrijfsleven daarmee wordt beantwoord. En het bedrijfsleven? Die moeten het vertrouwen krijgen en behouden om mensen weer in dienst te nemen zonder dat er continu over subsidie van de arbeidsplaats behoeft te worden gesproken. Een vorm van compensatie om een leerperiode mogelijk te maken is gezond, maar een vergoeding voor het verkrijgen van ‘goedkope’ arbeidskrachten past niet bij een gezonde bedrijfsvoering. Het compenseren van ‘verminderde arbeidscapaciteit’ of ‘extra inspanning voor begeleiding’ is begrijpelijk, maar moet zeker een eindig karakter hebben met duidelijk resultaat in de vorm van volledig betaalde arbeid!

We kunnen in iedergeval stellen dat de komende jaren er nog genoeg te doen is. De voorraad van ‘werklozen’ is dermate groot dat het economisch herstel dat zich vertoont, niet alleen gaat zorgen voor afname van werklozen. Het op zinvolle wijze Stimuleren, Motiveren, Activeren en Kwalificeren (SMAK® Methodiek) van werklozen verdient volop de aandacht om serieus te komen tot reductie van de grootste kostenpost van het Nederlands sociaal stelsel, de talentvolle arbeidskracht zonder werk! De ‘begeleider van de toekomst’ en de organisaties waar zij werkzaam zijn moeten het lef hebben om zichzelf overbodig te durven maken. Ook hier geldt: “De enige constante in de wereld is verandering!

Het zal je maar gebeuren tegenwoordig dat je als senior professional, met nog ruim 20 jaar arbeidstoekomst voor de boeg, wordt geconfronteerd met de opmerking: “Sorry, uw bent over gekwalificeerd!” Het gebeurd tegenwoordig steeds vaker leert de ervaring. Kortgeleden was ik te gast bij een toonaangevend netwerkevenement voor professionals in de ICT. Er vonden allerlei workshops en lezingen plaats over hoe de ICT markt aan het veranderen is en waar het in de toekomst naar toe gaat. Interessant want er werden stellingen neergezet die ik al 7 jaar terug had voorspeld, dus het was een waar feest der herkenning. Althans, dat was de eerste indruk. Na de diverse sessies was er tijd om te netwerken met diverse recruitment organisaties die naarstig op zoek waren naar ICT-specialisten. Een weelde van jonge ambitieuze mensen van recruitment organisaties die kenbaar maakten dat er voor de “echte” ICT-professionals volop mooie vacatures waren…

Project Management Service

PRINCE2 Starting-Up-a-Project-ProcessSource: Knowledge Train UK

In het eerste gesprek viel ik al zowat figuurlijk van mijn stoel af. Een in een strak mantelpakje gestoken jongedame van eind twintig hield een vlammende speech over haar organisatie. Ik kreeg er bijna een warm gevoel van. To het moment dat ik vroeg naar de vacatures die zij in haar portefeuille had. Een lang monotoom dialoog volgde over opleidingen die haar organisatie verzorgt om ICT-professional te worden. Mooi verhaal, maar u was toch op zoek naar ICT-professionals met ervaring? “Ja, dat klopt! Maar wij hebben gemerkt dat de huidige ICT-professionals, en zeker de wat oudere, eigenlijk niet over de juiste expertise meer beschikken.” Termen als SCRUM, Agile, Waterfall en ITIL vlogen met hoge snelheid over de tafel alsof het niets was. Wanneer ik echter op inhoud wat vragen stelde, dan werd het gesprek een andere kant omgebogen. Een ding moet ik deze dame wel nageven, communiceren zat haar in het bloed! Het resultaat was dat ik na een kleine 20 minuten interactiviteit proberen te bewerkstelligen, zonder zinvol resultaat als meer wetenschap over openstaande vacatures trouwens, het gesprek subtiel heb beëindigd. Mijn persoonlijk signatuur was compleet niet ter sprake geweest, want de verbale kracht van de dame in kwestie was veel praten, maar niet ontdekken wie ik was. Het was mij wel duidelijk dat zij accountmanager was voor het verkopen van opleidingen en niet iemand die voor werving van ICT-professionals moest zorgen. Het was een leuk gesprek… maar daar bleef het bij!

PRINCE2 Principles Manage-By-StagesSource: Knowledge Train UK

Op naar de volgende partij die, in mijn ogen, wel een serieuze positie in recruitment bekleed. Hier stond een enthousiaste jongeman. Hij begon met een brede lach gelijk zijn vragen te stellen. Beginnend met de vraag: “Bent u bekend met de Informatie Technologie?” Op zich een logische vraag als je op een breed georiënteerd branche onafhankelijk evenement bent. Maar op een op de ICT branche gericht evenement lijkt mij dat een ietwat overbodige vraag. Gelukkig herstelde hij gelijk door de vraag snel te laten volgen door de opmerking: “Ongetwijfeld, want ik heb u bij de workshop over Cloud Computing gezien. U stelde toch de vraag over iets met de Amerikaanse wetgeving?” (lees: Patriot Act‘) Het gesprek ging daarna kort over de mogelijkheden van ‘Private Clouds’ alvorens we doorschakelde naar ‘Wat heeft u te bieden?’. Ik kreeg de kans om te vertellen waaruit mijn ervaring bestond en hoe ik deze in de afgelopen 18 jaar heb mogen opbouwen. Zijn interesse in streaming media, iets waar ik in 1997 mee ben begonnen te introduceren in Nederland, was groot te noemen. Voor zijn hobby maakte hij korte films en vond het interessant om daarover door te gaan. Gelukkig kreeg ik af en toe de kans om de rode draad in mijn carrière kenbaar te maken. Van programmerende IT Project Manager naar strategische Informatie Professional/Programma Manager IT & Business heeft circa 18 jaar geduurd. In deze tijd heb ik de nodige certificaten verworven en opleidingen gevolgd, welke mij de broodnodige theoretische kennis hebben aangereikt om mijn praktische werkzaamheden beter te kunnen onderbouwen.

PRINCE2 Principles Defined-Roles-And-ResponsibilitiesSource: Knowledge Train UK

Mooi! dacht ik bij mijzelf. “Eindelijk iemand die het vakgebied begrijpt!” Of toch eigenlijk niet? “Nee!” is mijn antwoord. Want eenmaal mijn profiel besproken bleek dat hij alleen op zoek was naar 23-jarige Senior ICT-professionals met minimaal 5 jaar ervaring en bij voorkeur opgedaan in meerdere disciplines in de IT binnen diverse branches. Waarbij de salarisindicatie zich op een niveau liet plaatsen van een gemiddelde ICT Helpdesk medewerker. Op zich zeer begrijpelijk dat organisaties goed op de centjes letten, maar ik ben deze mensen in mijn werkende periode bij een niet bescheiden ICT-organisatie nog niet tegengekomen moet ik eerlijk zeggen. “En nu?” dacht ik bij mijzelf. “Zou er een mooie vacature of projectopdracht via deze partij te verwerven zijn? Toen kwam de klap op de vuurpijl. Mijn CV werd doorgenomen door de wervelende jonge recruiter. “Uw heeft een respectabele CV opgebouwd! sprak hij met een brede glimlach. “Alleen is hij wel erg zwaar!. Tsja, iemand van mijn leeftijd brengt inderdaad wel de nodige ervaring mee. Zeker als je jaar in jaar uit je bij laat scholen, veel bijeenkomsten volgt, betrokken bent bij vakverenigingen om de kennis zo optimaal mogelijk te delen en te absorberen. En daarnaast interessante projectopdrachten hebt mogen vervullen. “Wij hebben wel een aantal vacatures voor projectmanager in de ICT beschikbaar, maar dat is niet leuk voor u! U bent over gekwalificeerd zeg maar! Uw CV is echt te zwaar!” sprak hij uit.

PRINCE2 Principles Continued-Business-JustificationSource: Knowledge Train UK

Met verbazing nam ik kennis van het feit dat klaarblijkelijk mijn ruime ervaring toch niet toereikend was om in aanmerking te komen om een meer bescheiden project te doen dan ik voorheen had gedaan. “Laten we beginnen met mijn CV uit te printen op 60 grams papier. Dat doet de zwaarte dalen! grapte ik met een lach op mijn gezicht. Gelukkig snapte hij de humor direct. “En laten we vaststellen dat rijden in een Mercedes voor de prijs van een goede middenklasser voor u deze keer mogelijk is. vervolgde ik. “Wat zijn dan de mogelijkheden voor mij bij uw organisatie om in aanmerking te komen voor een interessante projectopdracht?Niet! Wij werken niet met té zware professionals, want die willen projecten meestal niet doen op de manier zoals wij het willen. antwoordde hij gespannen. “Welke manier bedoelt u precies? vroeg ik hem nieuwsgierig. “Nou volgens de Prince II methodiek bijvoorbeeld! Want al onze klanten vragen om Prince II. Weet u wat Prince II inhoud? Of werkt u met een eigen methode?” Het was een gezellig dialoog maar leidde uiteindelijk niet tot een positief resultaat. Op enkele vragen van mij werd het mij helder. Ongeveer 45% van de projecten lopen bij de klanten van deze organisatie uit het spoor, ondanks het nadrukkelijke gebruik van Prince II. Echter de beleving om echte senior ICT-professionals (lees: IPMA Gecertificeerde Project Managers) in te zetten omdat zij wel de projecten in het spoor houden (lees: binnen tijd, geld en kwaliteit) was er niet. De afweging tussen prijs/kwaliteit wordt alleen gedaan door recruiters. Een ‘Earned Value Analyse wordt zelden of nooit uitgevoerd tijdens de duur van een project. “Oh nee! Als je maar Prince II hanteert! Dan is het goed en mogen projecten uit het spoor lopen! is mijn indruk. Of daarmee het Pino-Syndroom (lees: PRINCE in Name Only) ontstaat of niet!

PRINCE2 Principles Tailor-2-Suit The Project EnvironmentSource: Knowledge Train UK

Die middag heb ik nog enkele gesprekken gevoerd. Helaas is mij duidelijk geworden dat de ICT-sector een groei heeft doorgemaakt die zijn weerga niet kent. Gevolg is dat echt goed ICT-recruitment op het koppelvlak van Project Management en ICT slechts behouden is aan de recruiters van de grotere ICT-organisaties. Zij zijn meegegroeid in al die jaren. Helaas is er een grote groep recruiters die netjes afgestudeerd zijn op HR, maar geen affiniteit hebben kunnen opbouwen met het vakgebied ICT. Daardoor is er een contradictio interminis ontstaan tussen de vraag in het bedrijfsleven en het aanbod van ICT-professionals. Men weet slechts wat de opdrachtgever vraagt, maar snapt de inhoud niet. Op zich niet erg, want ik koop ook dagelijks brood zonder dat ik weet wat er exact inzit en met welke persoonlijke kwaliteiten het gemaakt is. Alleen gaat het dan puur om de smaak. In het vakgebied ICT werkt het iets anders. Daar komen veel meer hard- en soft skills, deskundigheid en ervaring bij kijken. Plus dat het resultaat pas na langere tijd merkbaar wordt. Vaak is het dan te laat! En de recruiter? Die is al bezig met werving voor andere partijen.

PRINCE2 Principles Manage-By-ExceptionSource: Knowledge Train UK

De paradigma van dit verhaal is dat er nog steeds een zeer substantieel aantal ICT-projecten compleet mislukken. En dat kan betekenen dat de kwaliteit van de uitvoering zeer goed (klant zeer tevreden), maar het compleet financieel uit de hand is gelopen (leverancier zeer ontevreden). Vaak heeft een leverancier het niet in de gaten dat het project gaat uitglijden, of al in een vroegtijdig stadium niet durft te sturen vanuit Project Management. Het is tenslotte een vak waar communicatie en het volgen van gezonde en goed afgestemde procedures voor b.v. wijzigingen of testen zeer cruciaal zijn. De kern van een goede Project Manager heeft in mijn ogen iets van doen met Earned Value Analyses, bespreekbaar maken met de klant wat de positieve/negatieve gevolgen kunnen zijn van wijzigingen (SCRUM) op de prijs, kwaliteit of doorlooptijd. Het begint echter altijd met één cruciale stap, t.w. het definiëren van het project. Als de scope niet helder is, de procedures niet afgestemd, het budget zwevend is, de kwaliteit niet is vastgesteld, dan heb je de rapen al gaar voordat ze überhaupt worden verhit.

PRINCE2 Principles Learn-From-ExperienceSource: Knowledge Train UK

De verschuiving moet starten bij de klant. Analyseer de laatste drie projecten om erachter te komen waarom deze niet optimaal (tijd, geld, doorlooptijd) zijn uitgevoerd. Geef niet de Project Manager de schuld, want de gezegde luidt al jaren: “Wie nootjes betaald, krijgt apen! Maak dus altijd de afweging of ervaring van een ICT-professional toereikend is om het project op alle fronten afgerond te krijgen. Een ervaren ICT-professional wordt niet voor niets ervaren genoemd. Hij of zij kent het klappen van de zweep. Weet wat budgetbewaking, scope afstemming en wijzigingsprocedures precies inhouden. Tsja… Of blijft u liever zoeken naar de spreekwoordelijke 23-jarige ‘speld in een hooiberg?’

Tip: Stop dan maar met zoeken, want die werkt namelijk bij uw concurrent!

IPMA Congres 2014

Project Management Overview


Voor serieuze aanvragen voor Programma- of Project Management kunt u mij benaderen via LinkedIn, telefoon +31 6 167 167 01, email richard@raats.nl of vul het onderstaande formulier in, dan neem ik z.s.m. contact met u op.


Contribution/Source: Special thanks to (c) 2013 Knowledge Train Limited (UK) and (c) 2009 Axelos Limited (UK) for their magnificant Knowlegde Sheets to explain vwith visuals the PRINCE2 methodes.

Contribution/Source: Also special thanks to (c) 2014 Wikipedia The Netherlands and (c) 2014 PM Wiki Nederland for textual explanations and Official Certification Library for IPMA Project Managers.

AMSTERDAM/DEN HAAGHet menselijk brein zit complex in elkaar. Wetenschappers proberen op vele manieren de werking te achterhalen. De inzet van computers of systemen met “artificial intelligence” software, als “toekomstige plaatsvervanger” voor het menselijk brein, is nog niet zover dat er daadwerkelijk volledig tot vervanging kan worden overgegaan. Gelukkig maar, want anders kunnen scenario’s in verschillende Science Fiction Films wel eens angstvallig waarheid worden. In de laatste decennia is echter wel al veel bereikt met verregaande innovatie in relatie tot “artificial intelligence“!

StigmaLiseren door inzet van (sociale) innovatie
De kern van dit blog gaat deze keer over het belang van stigmaLiseren de voor- en nadelen plus neveneffecten van innoveren en automatiseren op de juiste wijze in te zetten. Ook door breder te kijken dan alleen het ontwikkelen van computers en software t.b.v. vervanging van handenarbeid, kun je als bedrijfsleven, overheden en onderwijs juist zeer belangrijke innovaties bereiken met een hoge maatschappelijke economische en sociale waarde. Hier ligt ook mijn persoonlijke interesse. Het ontwikkelen en initiëren van economische ontwikkelingen en sociale innovatie door gebruik te maken van menselijke intelligentie in combinatie met mondiale technologische ontwikkelingen.

Sociale Participatie is een evolutie!
Dagelijks wordt bewezen dat de computer niet meer weg te denken is in onze huidige samenleving. Iedere vooruitgang door technologische innovatie brengt naast dezelfde vooruitgang echter ook een serieuze achteruitgang met zich mee. Artificial IntelligenceWaar intelligente computersystemen opmars maken, wordt de mens in doen en laten teruggedrongen of erger, buitenspel gezet. In 99% van de gevallen betekent het direct een terugloop van het aantal banen, voornamelijk voor laagopgeleide mensen! De vraag vanuit het bedrijfsleven naar hoger opgeleide (technische) mensen stijgt, maar werving verloopt steeds moeizamer. De evolutie lijkt achter te blijven! Het onderwijs en bedrijfsleven lijken elkaar niet te willen begrijpen of tegemoet te kunnen komen door allerlei obstakels. Vele mensen met een expliciete kennis en ervaring worden gezocht, opleidingen sluiten niet genoeg aan bij het wenselijke en noodzakelijke niveau om tot innovatie en sterke economische ontwikkeling te komen, waardoor het aantal werklozen blijft stijgen.

Passie & drijfveer is nodig!
De overheid is druk met het maken van beleid en bedenken van programma’s die de (jeugd)werkloosheid moeten gaan terugdringen. Ondernemers worden gevraagd met ideeën te komen. Zij doen dit ook volop. Helaas blijkt echter dat uitvoering van de aangeleverde ideeën moeizaam zijn. Waarom? Men “neemt” de ideeën over echter vergeet men dat de bedenkers van de ideeën het altijd met een specifieke passie en drijfveer doen. Deze “onbeschrijfelijke” energie is niet 1:1 over te nemen. Daarom is het noodzaak om juist de bedenkers van innovatie (vooral bij wijzigingen van “het systeem”) de ruimte te geven. Wat mij vooral opvalt is dat nieuwe gevestigde sociale ondernemers juist gericht op sociale innovatie, moeizaam de ruimte krijgen of worden betrokken bij de noodzakelijke veranderingen.

Transparantie moet zorgen voor verandering!
De gevestigde orde houdt het graag bij het huidige! Aan transparantie over de (lokale) overheidsuitgaven is al helemaal geen behoefte. Tenslotte geeft inzicht kans om te veranderen. Gelukkig is het geen optie meer om te blijven bij het oude… Het schip met werkzaamheden komt spoedig vanuit de Rijksoverheid naar de gemeenten… Dan is alle hands-on-deck noodzakelijk! ” Albert Einstein Albert Einstein’s quote is hier volop van toepassing: “We can’t solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them.”

De burger stemt!
We laten de politieke en ambtelijke denkwijze even voor wat het is, want die veranderen wij sowieso niet zo maar in een positieve richting. Er moet dan verantwoording worden afgelegd door velen. Het moment komt er wel aan. De verkiezingen in maart gaan een duidelijk beeld schetsen over wie oprecht durft in te grijpen en zij die de huidige wereld in stand houden. De burger gaat zijn/haar stem laten gelden dat is zeker!

Hoe kan ik Artificial Intelligence begrijpen?
Voor degene die niet weten wat “artificial intelligence” is, raad ik aan de film “A.I.” van Steven Spielberg eens te kijken. Het geeft een aardige indruk van evolutie en de mogelijkheden van innovatie.

 

Sla jij spijkers met koppen of zoek je spijkers op laag water?
Wie de ontwikkelingen denkt tegen te houden om te blijven bij “het oude”, kan ik verheugd vertellen dat je het niet kan tegenhouden. De nieuwe evolutie is gestart. De crisis waar men over spreekt is slechts een versterking van de veranderingen die er plaatsvinden. En tweede verrassing: Het gaat in de nabije toekomst nog veel sneller! Zaak is dus om NU te gaan schakelen en ingrijpen of blijven we WERKELOOS toezien hoe het fout gaat?

Back To Basics
Alle voorgaande informatie in acht nemende en de vaststelling dat de kracht van de menselijke brein voor "associatie" nagenoeg ongrijpbaar is gebleken, is het nodig dat de mens haar intelligentie laat gelden. Hoe? Door op het punt waar systemen het (nog) niet kunnen overnemen van de mens, de mens zijn intelligentie voor regie bij veranderingen te laten gelden. ‘Back To Basics’ zou ik persoonlijk bijna zeggen. Computers voeren activiteiten uit die geprogrammeerd zijn. Artificial CommunitySystemen optimaliseren de meest complexe processen. Maar aan het begin of het eind komt het aan op de intelligentie van de mens om oplossingen te bedenken en programmeren.

Artificial Community
Het professionele inzicht wat mij is gegeven als Register Informaticus & Informatie Professional, analist en architect van data(stromen), gecombineerd met mijn ervaring als professionele projectmanager en de levenservaring als mens in en buiten Nederland, hebben mij op een aantal serieuze punten gebracht die moet gaan plaatsvinden in Nederland. Samen met de vele inmiddels aangesloten mensen en organisaties gaan we de stap maken naar de “Artificial Community. De levendige participatiesamenleving waar voor iedereen een waardevolle plek is en waarbinnen iedereen zijn of haar steentje kan bijdragen, zonder dat we ons laten besturen door oncontroleerbare computers, maar juist met gebruikmaking van de juiste systemen. Daarvoor moeten de twee belangrijke veranderingen in ons huidige (samenlevings)systeem worden ingezet en uitgevoerd!

Actie! En wel nu!
We moeten: 1. gaan stigmaLiseren, het bewust minimaliseren van stigma’s en labelen van mensen en groepen en 2. het versterken van de interculturele samenwerking, het over de verschillende culturen heen de samenwerking vinden. Alleen door deze twee basiselementen als daadwerkelijke kapstok te gebruiken voor alle navolgende zaken krijgen wij zicht op en houvast in de participatiesamenleving. De rijkdom welke dan ontstaat gaat alle grenzen te boven, omdat het gaat om meer dan euro’s alleen. We krijgen dan meer tevreden mensen welke vertrouwen krijgen in een beter economische klimaat en versterking van de sociale cohesie. De vicieuze cirkel van de participatiesamenleving, waarbinnen voor ieder individu ruimte is om zich zelfstandig te mogen ontwikkelen, is dan rond! En Artificial Intelligence? Dat vormen wij dan gezamenlijk, want zoals de rij van Fibonacci toont is ieder volgend cijfer in de ontwikkeling een optelling van de twee voorgaande cijfers! Het wordt niet voor niets “De Konijnenrij” genoemd, want alles multipliceert in hoge snelheid als we de krachten bundelen.

Mocht je actief deelgenoot willen worden van de nieuwe Artifical Community en dus niet werkeloos toekijken? Meld je dan aan via http://www.werkeloos.nu. Alleen voor degene die zijn/haar schouders er, zonder vooroordelen en met een stigmaLiserende werking, echt onder willen zetten organiseren wij binnenkort de 1e bijeenkomst in Amsterdam.

Dank voor alle inspiratie en een prettige zinvolle werkweek!

Amsterdam – De economie in de wereld is voorgoed veranderd! Ook in Nederland kunnen we er niet aan voorbijgaan dat de financiële situatie niet rooskleurig is. Het kabinet Rutte krijgt het niet voor elkaar om belangrijke zaken te veranderen, mede door gebrek aan vertrouwen en draagvlak. Grootschalige bezuinigingen worden doorgevoerd om het huishoudboekje van de staat op orde te brengen en om te kunnen voldoen aan de door Brussel gestelde hoge eisen. De cyclus van de conjunctuur staat te wankelen. Technologische ontwikkelingen, beschikbaarheid van informatie en snelheid van verspreiding van dezelfde informatie, maakt dat veranderingen in de samenleving elkaar steeds sneller opvolgen. De cruciale vraag is “Hoe kan de Nederlandse economie zich stabiliseren naar meer betrouwbaarheid?”.

Technisch Onderwijs

Het antwoord op de vraag is moeilijker dan de vraagstelling. Dagelijks breken vele economen zich over deze vraagstelling, zonder direct een antwoord of oplossing te hebben voor de problematiek. In het verleden zijn er echter keuzes gemaakt die niet zo maar terug te draaien zijn. De ambitie van Nederland is lang gericht geweest op de kenniseconomie en dienstverlening. Gevolg was dat ouders hun kinderen vooral motiveerden om door te gaan met leren, om daarmee een serieuze plaats op de arbeidsmarkt te kunnen verwerven. Hoe hoger de opleiding des te meer kans op een goede baan.

De Nederlandse regering heeft de laatste drie decennia hier volop op gestuurd. Bedrijven gingen hierdoor over tot “outsourcing” van relatief eenvoudig werk naar lage lonen landen. Nederland moest op de wereldwijde ladder van de kenniseconomie naar de top! Helaas is echter recentelijk duidelijk geworden dat wij zijn gezakt op de wereldwijde ranglijst. Kennis is niet langer “beschermd goed” en “het geheim van de smid” blijkt door de technologische ontwikkelingen en openbare beschikbaarheid en bundeling van “informatie” snel te worden achterhaald.

De gevolgen van “outsourcing” laten ferme sporen na. Kennis en kunde over productieprocessen is sterk afgenomen. De ambitie om met alleen dienstverlening geld te verdienen heeft ervoor gezorgd dat de Nederlandse productie industrie, t.o.v. 25 jaar geleden, substantieel is afgenomen. In tegenstelling tot Duitsland, waar onze premier Rutte zich graag mee vergelijkt, is in Nederland het balans tussen kennis- en industriële economie verdwenen. De Nederlandse bedrijven die wel doorgegaan zijn met productieactiviteiten in Nederland blijken nu wereldwijde contracten te verwerven en zijn daardoor minder afhankelijk van de conjunctuureffecten. Echter kampen zij allen wel met het probleem dat er geen goed opgeleide en vakkundige arbeidskrachten te krijgen zijn.

Het besluit om de voormalige lagere technische scholen (LTS) op te heffen blijkt een belangrijke angel te zijn. Op de LTS werden jongeren vooral gestimuleerd om installatiemonteur, metaalbewerker, timmerman of een ander technisch beroep te ambiëren. De laagdrempelige toegang tot arbeid was daarmee gewaarborgd. Tot dat “iemand” het lumineuze idee had ontwikkeld dat “kennis macht is”. Het resultaat is echter “more chiefs than indians”. We hebben “niets” meer om te leveren anders dan “kennis” wat tegenwoordig zeer vluchtig blijkt te zijn.

De oplossing ligt echter dichterbij dan we denken. Alleen zijn er serieuze ingrepen nodig op vele gebieden die moeten zorgen dat de economie in Nederland weer gezond wordt. Een belangrijk feit is dat arbeid in Nederland, gezien op micro-niveau, door allerlei facetten te duur is geworden. Wanneer we echter de moeite nemen om alle facetten op macro-niveau in kaart te brengen dan kunnen we wel eens tot de conclusie gaan komen dat slechts enkele cruciale veranderingen tot snelle oplossingen kunnen leiden. Sneller dan men momenteel doet vermoeden. Althans, dat is mijn bescheiden mening.

Voor de gewone burger draait het allemaal om koopkracht, oftewel “Wat kan ik allemaal doen met het door mij verworven inkomen binnen de voor mij beschikbare vrije tijd?” In beginsel maakt het dus niets uit wat het bruto inkomen is, zeker als het netto inkomen toereikend is om een normaal tevreden leven te kunnen leiden. Economisch deskundigen hebben in het verleden de term “modaal inkomen” geïntroduceerd. Hiermee is een lijn gezet wat de gemiddelde Jan Modaal bruto mag verdienen. Het zegt echter totaal niets over de koopkracht, want dat heeft betrekking op het netto besteedbaar inkomen. Alle bezuinigingen die nu worden doorgevoerd leiden rechtstreeks tot vermindering van de koopkracht van Jan Modaal. Mijn voorstel zou zijn om te beginnen met het vaststellen van een modaal inkomen gebaseerd op een netto besteedbaar inkomen.

Innovatie van de Nederlandse Economie

De personele kosten zijn normaliter de hoogste kostenpost op het balans van een bedrijf. De massale ontslagrondes hebben geleid tot een daling van de kostenposten aan de ene zijde, maar vervolgens op een later moment gezorgd voor een verhoging van de belastingdruk. Het sociale stelsel in Nederland voorziet mensen, die tijdelijk niet in de gelegenheid zijn om zelfstandig inkomen te verwerven, van een uitkering. De gelden hiervoor moeten weer door belastingbetalers worden opgehoest. Deze cyclus vormt de basis van de (Nederlandse) economie. Bezuinigingen doorvoeren, of betere gezegd, belastingverhogingen doorvoeren om de kosten te kunnen dekken, leiden direct tot versterking van het negatieve economisch spiraal.

Willen we de economie veranderen dan moeten we de cyclus aan gaan passen. De sleutel ligt bij de regering en de tevredenheid bij mensen over de koopkracht. Laten we eens een situatie schetsen die helpt om duidelijk te maken welke mogelijkheden er zijn. We gaan uit van een netto modaal inkomen van € 2.000,- per maand.

Iemand kost de werkgever dan (brutoloon) € 2.770 * 1,32 (werkgeverskosten) = € 3.656,- Wanneer deze persoon wordt ontslagen dan krijgt degene nog slechts 70% van het laatst verdiende loon, t.w. € 1.939,- Wat neer komt op een besteedbaar inkomen van ca. € 1.400,- per maand.

De totale kosten komen echter in de laatste situatie compleet voor rekening van de staat. De personeelskosten voor de werkgever komen te vervallen op de balans. In plaats van dat de arbeidskracht en werkgever bij dragen aan de (zorg)staat, kost het nu direct geld. Verschil van betaling van € 1.656,- naar uitgave van € 1.939,- maakt een achteruitgang van € 3.595,- voor de Nederlandse staat. De oplopende werkeloosheid, momenteel ruim 700.000 mensen, zorgt voor een bizarre stijging van de kosten. Uitgaande dat slechts de helft een uitkering ontvangt, ter indicatie en middeling van de verschillen tussen wel/geen uitkering en hoogte van de uitkering, dan gaat het om maandelijks meer dan € 1.200.000.000,- verschil aan overheidsuitgaven c.q. mislopen inkomsten.

Een ander punt is het rendement waar investeerders vanuit gaan bij investering in een bedrijf. Willen we de economie veranderen, dan is daar ook een (tijdelijke) verandering in verwachting noodzakelijk. Het continu grote sommen geld onttrekken aan bedrijven is kort termijn politiek en drijft het bedrijf in de hoek dat Research & Development niet meer mogelijk is en innovatie stil komt te staan. Het (her)investeren van rendement loont als de bedrijfsvoering gericht is op lang termijn rendement en bedrijfscontinuïteit. Het besef begint langzaam te groeien, echter heeft nog niet de omvang die wenselijk is. Bedrijven krijgen mede hierdoor geen kans om te groeien.

InnoComm's Ideeenbus

Een mogelijke oplossing is dat de overheid besluit om de salarissen de komende 5 jaar te bevriezen! Om daarna te sturen op het vergroten van de koopkracht. Dit kan door bedrijven die productie leveren te belonen met belastingverlaging (anti-cyclus investeren). Hierdoor kunnen producten goedkoper worden geleverd, dalen personeelskosten waardoor meer mensen een baan kunnen krijgen en neemt omzet ongetwijfeld toe. Voorwaarde is wel dat de extra vrijgekomen gelden worden aangewend voor ontwikkeling van innovatie en aannemen van mensen, in plaats van verhogen van het rendement voor de aandeelhouders. Het zorgt op termijn korter dan vijf jaar, voor serieuze terugkeer in de wereldeconomie bij toenemende export, maar ook door verhoging van verkoop op de Nederlandse markt. Een beetje chauvinisme, door het kopen van Nederlandse producten te promoten, kan geen kwaad. Duitsland heeft haar model hierop gebaseerd en kent al jaren de € 400,- baan om werkelozen terug te laten keren in de arbeidsomgeving. Daar zouden wij een voorbeeld aan kunnen nemen, omdat de economie van Duitsland stabiel is door balans tussen productie en kennis economie…

Het is zo maar een brainwave van een gewone burger…

AMSTERDAMHet CPB heeft het signaal afgegeven dat de recessie is afgelopen! Wat geweldig nieuws moet zijn, betekent toch eigenlijk een deceptie. De recessie wordt afgemeten aan ‘oude cijfers’, aan een ‘oude’ denkwijze en vooral aan de ‘oude economie’. Een economische situatie die nimmer meer zal wederkeren. Tenslotte kunnen we vaststellen dat de werkeloosheid nog steeds exorbitant hoog is, de kansen voor ca. 35 á 40% van de beroepsbevolking om een (andere) baan te vinden er (nog) niet is en bedrijven nog steeds liever over de grens kijken naar goedkope krachten dan in overweging te nemen wat er met de huidige populatie ‘werkzoekenden’ te ondernemen is.

Nederland nog niet klaar!
Het is een voldongen feit dat Nederland ver achter blijft bij herstel van de Europese economie ten opzichte van de buurlanden. Het lijkt bij weinig mensen door te dringen wat er nodig is om dit herstel ook in Nederland voor elkaar te krijgen. Het draait allemaal om bewustzijn, mentaliteit, gedrag en doelstellingen! De wurggreep waarin Nederland zich laat houden is klaarblijkelijk nog niet benauwend genoeg. Hierdoor worden significante wijzigingen, die er moeten plaatsvinden om naar de nieuwe economie te kunnen komen, nog niet doorgevoerd. Ergo, men lijkt het niet te (willen) begrijpen. Het draait echter allemaal om begrijpen van de basis van de Nieuwe Economische Wereld…

De Nederlandse economie zit vast!
De motor draait niet meer! De consument is het vertrouwen kwijt, bedrijven snijden tot op het bot en de overheid draait de duimschroeven nog strakker aan. Het Eureka gevoel van Minister-President Rutte over de ontwikkelingen hebben ‘slechts’ betrekking op de exportactiviteiten van het Nederlands bedrijfsleven. Er wordt daadwerkelijk vergeten dat er ook nog een Nederlandse economie is die totaal niets te maken heeft met export. De ‘gewone’ ondernemer in het Midden-en-Kleinbedrijf die, mede door de verkeerde focus van het kabinet, nu op vele plaatsen failliet aan het gaan is. Het verhogen van de kosten (lees: BTW, OGB etc.), terwijl de klandizie zienderogen afneemt, helpt niet mee om de economie draaiend te houden. De gehele basis van het Nederlandse staat onder druk van “goedkope arbeidskrachten” , “geen verkopen door wegblijven van klanten” en “achterblijven van ontwikkelingen door te hoge druk bij MKB’er”. Het einde van het economisch neerwaarts spiraal is duidelijk bereikt!

Oplossingen liggen voor de deur…
Een complete populatie wegcijferen in de boeken is niet zo moeilijk. De eenvoudige banen zijn weggesaneerd door verregaande industrialisatie en/of outsourcing van de activiteiten naar lage-lonen-landen. In plaats van te kijken hoe de loonkosten in Nederland konden worden aangepast, is er rucksichtloos werk verplaatst naar verre oorden. Achteraf blijkt nu dat, mede door kosten voor regie- en coördinatie, extra activiteiten en verplaatsing van strategische elementen waardoor nu verhoging van tarieven beginnen, outsourcing niet altijd interessant is. Iets wat op voorhand voorspeld had kunnen worden. De eerste geluiden voor re-shoring van activiteiten klinken al in Nederland. Het terughalen van ‘relatief eenvoudig werk’ is slechts één stap, want alleen daarmee lossen we het niet op. Er moet meer gebeuren om onze Nederlandse werkeloze weer aan het werk te krijgen!

Ontslagboete versus Winstmaximalisatie…
De veranderingen van mentaliteit ‘Alleen buiten NL is arbeid goedkoop!’ in het huidige bedrijfsleven is een stap. De volgende stap is dat de overheid haar gedachtegang ‘Alleen door export kan NL herstellen!’ aanpast. Er wordt totaal voorbij gegaan aan de interne kracht van Nederland. De sterke focus op alleen Europa vanuit de regering duidt niet op “Hoe zetten we NL op de kaart, anders als de geld-stortende partij?”. Hoeveel werk levert onze bijdrage aan Europa nu uiteindelijk op? Of gooien wij alleen de grenzen maar open voor ‘laaggeschoolde goedkope arbeidskrachten?’ De rekensom moet door de regering beduidend anders worden gedaan. De lasten van ontslagen is slechts een verplaatsing van kosten van het bedrijfsleven naar de overheid. De Nederlandse burger draait duidelijk op voor de extra financiële inkomsten van (veelal buitenlandse) aandeelhouders. De bedrijven die massaal tot ontslagen zijn overgegaan, moeten eigen extra belast worden met een ‘ontslagboete’ als de enige reden voor de massa ontslagen is ‘het verhogen van het rendement voor de aandeelhouders’ (winstmaximalisatie op kort termijn). Waarom zouden wij als Nederlandse burgers de lasten van een dergelijke bedrijfsvoering moeten dragen? Ook de laaggeschoolde mensen in Nederland verdienen een baan!

Werkeloos, een (on)gewenste sabbatical?
De verantwoordelijkheid om uit de economische slop te komen ligt niet alleen bij bedrijven of bij de overheid. Ook de werkeloze heeft een duidelijke verantwoordelijkheid. Wat doe je zoal als je geen baan meer hebt? Hoe actief ben je als vrijwilliger? Hoeveel initiatieven werk je uit met anderen om te kijken hoe jezelf (met anderen) weer kan zorgen voor kansen op werk? Wacht je totdat iemand een baan komt aanbieden op een presenteerblaadje? Of mopper je gewoon op de overheid en het bedrijfsleven en denk je gewoon ‘Het zal mijn tijd wel duren!’. Voor slechts een paar tientjes meer per maand ga ik niet elke dag vroeg mijn bed uitkomen… Tsja, vele zullen nu aangeven dat zij druk bezig zijn met het verwerven van werk via één of meer van de vele kanalen of arbeidsbemiddelaars. Het blijft interessant om erachter te komen hoeveel van de 750.000 werkelozen (ca. 6.000.000 uur per dag) beschikbaarheid zijn om creatieve oplossingen te bedenken om aan het werk te komen. Schrik niet, berekent op basis van 70% van het modale inkomen (€ 1641,-) kost de werkeloosheid ruwweg zo’n € 1,2 miljard euro per maand! Wanneer 25% van deze 750.000 werkelozen aan het werk zouden gaan tegen een modaal inkomen, dan kun je een aantal zaken direct vaststellen. (1) De inkomsten van werkeloze neemt toe, (2) De belastinguitgaven draaien direct om naar belastinginkomsten en (3) Bedrijven kunnen door een tijdelijke compensatie uit deze omslag een innovatie starten waardoor er nieuwe en extra inkomsten gaan groeien. Kortom de sleutel ligt bij de werkeloze! Je moet wel willen… Een uitkering is geen gift!

Wanneer start de discussie?
Helaas… moeten we ook constateren dat er vele mensen afhankelijk zijn van de negatieve effecten van de economie. Het apparaat om 750.000 mensen te registreren, controleren etc. etc. is inmiddels zo gegroeid dat mensen angstig worden als het aantal cliënten afneemt. Het moet gaan veranderen, maar daarvoor moeten de werkelozen zelf in beweging gaan komen, want als je niet voor jezelf wilt of gaat zorgen dan blijft men jou wel verzorgen! Althans tot de pot leeg is en er voor niemand meer een kans is om van het vangnet gebruik te kunnen maken…

En nu is het weekend… Veel plezier en interesse om zelf wel wat te gaan doen? Meld je dan gerust bij aandeslag@werkeloos.nu, gewoon omdat je het ‘niets doen’ en ‘geleid worden’ zat bent…

De Nederlandse economie is door de wereldwijde crisis in de financiële sector voorgoed veranderd. Het aantal werkelozen is substantieel gestegen. Het Midden en Klein Bedrijf, als motor van de economie, koerst met ferme schreden op faillissement af. De kosten van de (rijks)overheid blijven een opwaarts spiraal weergeven. Het huidige onderwijs is niet ingericht om de gewenste arbeidskracht van de toekomst op te leveren. De ecologische cyclus van het verwerven van inkomen door het verrichten van arbeid of door het gereed stomen voor het verrichten van arbeid door het volgen van (beroeps)onderwijs is compleet verstoord. Een nieuwe revolutie staat voor de deur! Doe je mee of kijk je toe?

Desalniettemin blijft het kabinet bij de traditionele denkwijze van besparen door het standpunt dat belastingen en accijnzen moeten worden verhoogd, verschuiving van overheidstaken tussen rijks-, provinciale- en gemeentelijke overheden doorgang moet vinden en diverse activiteiten van maatschappelijke aard richting het bedrijfsleven (maatschappelijke participatie) en de burger (zelfredzaamheid) moeten worden verplaatst zonder rekening te houden met de financiële gevolgen voor deze partijen. In de kern is het een goede gedachte om te groeien naar een sterk participerende samenleving waarin mensen met en voor elkaar zorgen. Minder bemoeienis vanuit de overheid moet zorgen voor een intensievere samenwerking voor en door burgers.

De cruciale randvoorwaarden om een dergelijke maatschappij te verkrijgen zijn echter niet ingevuld of kunnen niet ingevuld worden mede door beperking in de (Europese) wetgeving en door afwezigheid van wederzijds begrip voor culturele verschillen.

Randvoorwaarde 1: Europese samenwerking tussen de lidstaten
In 1952 is Nederland als een van de lidstaten de samenwerking aangegaan met België, Duitsland, Frankrijk, Italië en Luxemburg voor de vorming van de Europese Unie. De lidstaten hebben verregaande bevoegdheden toebedeeld aan de EU met als doelstelling te komen tot een gemeenschappelijk beleid op het gebied van onder andere landbouw, visserij, een vrije binnenmarkt, handelspolitiek, ontwikkelingsbeleid, milieu en hulpverlening bij natuurrampen. En om met één verenigd Europa een sterke handelspartner te vormen in de wereldwijde economie.

De groei van de Europese Unie met landen uit het Oostblok, de uitbreiding van de Europese wetgeving en de daaraan gerelateerde verregaande bevoegdheden van de EU om invloed te hebben op individuele lidstaten, blijken echter op vele gebieden de sociale, financiële, maatschappelijke ontwikkelingen te beperken. Het principe van het stimuleren van het vrije handelsverkeer tussen de lidstaten, zogenaamde winkelnering (Europese Aanbestedingen moesten hier een basis voor gaan vormen) en intensieve samenwerking richting de wereldeconomie, is het laatste decennia niet goed van de grond gekomen.

De stimulans voor mondiale organisaties om bedrijfsactiviteiten massaal uit te besteden (outsourcing) naar lage lonen landen, welke niet rechtstreeks bijdragen aan de financiële groei en grondvesten van de EU, was groter dan te bouwen aan een intensieve samenwerking binnen de grenzen van de Europese Unie. Uitbesteding van bedrijfsactiviteiten is een uitermate goed middel om te komen tot significante verlaging van de kosten door het inzetten van gestandaardiseerde methodieken door bedrijven gespecialiseerd in slechts deze activiteiten. Echter het toestaan van uitbesteding van werkzaamheden naar lage lonen landen, zonder daarmee een sterke export te bewerkstelligen of substantiële (belasting)inkomsten voor de Europese Unie of het eigen land te verwerven, getuigt van kort termijn politiek.

Het gevolg begint zich nu sterk af te tekenen in Europa. Eenvoudige productie- en logistieke werkzaamheden worden buiten de Europese Unie verricht door landen als bijvoorbeeld India waar de groei van miljonairs niet te stuiten is. De werkeloosheid in de Europese Unie exorbitant stijgt en dientengevolge daarvan de lastendruk voor de lidstaten van de Europese Unie om iedereen te voorzien van een basisinkomen niet meer te dragen is. De oorzaak is dat er totaal niet gedacht is aan internationale vormen van reciprociteit! De export vanuit de Europese Unie richting de lage lonen landen waar het geld nu weelderig stroomt blijft sterk achter bij hetgeen er wordt uitbesteed!

Randvoorwaarde 2: Nederlandse samenwerking tussen onderwijs en bedrijfsleven
In 1861 werd in Nederland de eerste ambachtsschool gesticht. Het was de instelling voor dagonderwijs waar men werd opgeleid voor ambacht en nijverheid. Het type onderwijs was vooral populair bij degene die na de lagere school geen mogelijkheid hadden om te studeren. De ambachtsschool verzorgde technische opleidingen voor jongens daar waar de huishoudschool gericht was op meisjes. De opleidingen werden zodanig gekozen dat deze aansloten bij de behoefte van de toekomstige arbeiders en werkgevers. Bij de invoering van de Mammoetwet in 1968 werd de naam gewijzigd in Lagere Technische School (LTS) en verdween de term ‘Ambachtsschool” in het geheel.

De veranderingen in het onderwijs om alles te bundelen heeft er in 1999 voor gezorgd dat dergelijk specifiek beroepsgericht onderwijs opgenomen werd binnen het voorgezet middelbaar beroeps onderwijs (vmbo). Hiermee kwam, in tegenstelling tot de verwachtingen, een einde gekomen aan de authentieke identiteit van ambachtelijk onderwijs in Nederland. Het was tevens het moment dat de verbinding tussen onderwijs en bedrijfsleven ogenschijnlijk verloren is gegaan. De focus werd vooral gericht op de groei van de kenniseconomie want de term “kennis is macht” vierde hoogtij. Het is een façade gebleken na de klap van de internethype in 2001. Een stevig staaltje kort termijn politiek wat nu al meer dan 10 jaar duurt. Hier moet nu verandering in komen!

Conclusie: Zijn wij het spoor echt bijster in Nederland?
Het beroepsonderwijs in Nederland is, vanwege deze cruciale bewegingen, sterk afgenomen. Ieder gezond nadenkend mens had op zijn vingers na kunnen tellen dat als je stopt met het opleiden van mensen voor ambachtelijke beroepen dat je op termijn afhankelijk wordt. Waar de doorgeslagen gedachte vandaan is gekomen dat de Nederlandse economie alleen kan draaien op “kennis” is niet terug te vinden, maar we kunnen concluderen dat er klaarblijkelijk niemand de helikopterview en visie heeft gehad om tot deze eenvoudige conclusie te komen.

De focus is teveel gericht geweest op het vergroten van de schaalgrootte van de Europese Unie om een serieuze speler te worden in de wereldeconomie. Willen we dit bereiken dan moet eerst het “huis” op orde komen. Soms moet je terug naar de basis om in de toekomst weer een stap vooruit te kunnen gaan maken. Voor Nederland betekent dat we onze mondiale gedachte moeten terugbrengen tot de vraag “Wat hebben wij in huis dat we kunnen benutten om een economische vooruitgang te verkrijgen?” of in eenvoudige termen: “Wat hebben we te koop en op welke wijze kunnen we dit verkopen?”. Om deze vragen te kunnen beantwoorden moeten we allereerst onze gedachtegang veranderen.

De populatie mensen die momenteel aan de zijlijn van het arbeidsproces staan vertegenwoordigen een grote capaciteit aan denk- en werkkracht. Niemand weet klaarblijkelijk deze mensen te motiveren of stimuleren om weer deelgenoot te worden van het arbeids- of onderwijsproces of de directe mogelijkheden lijken hiervoor te ontbreken. De negatieve wijze van denken over werkeloosheid en het sociaal stelsel, aangevuld met de wensen en eisen voor groei van nivellering zorgen dat we in de klem zitten in Nederland. In plaats van de handen ineen te slaan, de mouwen op te stropen en te kijken naar mogelijkheden in plaats van beperkingen, zorgen voor het continueren van deze beklemming.

De stevige besparingen ingezet door het kabinet gaat hier geen verandering in brengen. Het kabinet met als uitvoerende organisatie de (rijks)overheid lijkt geen visie te hebben over waar Nederland in de toekomst moet komen te staan. Politici beperken zich telkens op een maximaal ambtstermijn van vier jaar. Het meerpartijenstelsel in Nederland biedt niet (meer) een goede basis voor een stabiele koers van het land met een langtermijn strategie. De grote contrasten en diversiteit van politieke stromingen en het achterhaalde poldermodel mag heden ten dagen met recht ter discussie worden gesteld. Onze politieke leiders hebben het vertrouwen verloren van de gewone burger. Het sociale stelsel is uit balans. Het economisch model van “kennis is macht” heeft getoond niet te werken. We moeten veranderen dat is een feit. Het kabinet probeert in een sneltrein tempo activiteiten richting de gemeenten en de burger te duwen. “Los het nu zelf maar op!” is de indruk die gegeven wordt. Het wordt tijd dat iedere burger tot het inzicht komt dat we het zelf kunnen oplossen! Samenwerken aan een nieuwe toekomst doe je door samen te werken!

Kom tot ontdekking wat jouw eigen kwaliteiten, kenmerken en talenten liggen! Gebruik jouw motivatie om het zelfvertrouwen terug te krijgen dat het samenwerken met elkaar zorgt voor een energie in het kwadraat. “Twee weten meer dan één!”, maar 700.000 werkelozen weten samengevoegd exponentieel meer dan de hele (Europese) regering bij elkaar. Het zou een genoegen zijn om deze krachten gebundeld te krijgen om Nederland weer in een vooruitgaande beweging te krijgen waardoor het gat tussen burger, onderwijs en bedrijfsleven wordt gedicht. De overheid kan zich dan in de toekomst beperken tot het vertegenwoordigen van de burger… In bedrijfstermen vormen de burgers “slechts” de Raad van Commissarissen van Nederland die één keer per vier jaar haar stem mag laten klinken. Het kabinet vormt in dit model de directie en de overheid is niet meer dan de verzameling van stafafdelingen… En de burgers? Eenmaal de krachten van de burgers gebundeld vormen zij gezamenlijk het bedrijf dat we de BV Nederland kunnen noemen… Een BV waarbinnen het onderwijs en bedrijfsleven moet worden hervormd om weer te komen tot een gezond bedrijf met opleidingen, leer-werkstages en arbeidsplaatsen!

Wie durft de mouwen op te stropen? Meld je aan op

KENYA, ELDORET – Karibu rafiki yangu! (“Welkom mijn vriend!”) Dit blog heb ik geschreven in de periode dat ik, samen met Bart Roozendaal (CEO Sevensteps), in Kenya verbleef om internationaal business development ten uitvoer te brengen. Wij waren op uitnodiging van het Senior Management van een van de zes organisaties in Kenya, verantwoordelijk voor maatschappelijke en economische ontwikkeling.

Uitzicht over Kerio Valley

De innovatieve oplossing die wij presenteren, kan gaan zorgen voor een significante versnelling van de aanwezige Master- en Project Plannen. Het stelt de diverse Keniaanse organisaties in staat om op een totaal nieuwe wijze samen te werken en kennis in brede vorm, deels zelfs openbaar, te delen. Sevensteps is een technologie partner van InnoComm Solutions. Daar waar technologie en business elkaar vinden, ontstaat innovatie. En dat is nou precies waar InnoComm voor staat. Innovatie van Business…

 

Wie mijn eerdere blogs heeft gelezen, weet dat ik begin 2013 het bedrijf InnoComm Solutions heb opgezet samen met twee business partners. Belangrijkste motivatie bij het nemen van deze stap is dat ik mijn expertise en ervaring graag inzet op een wijze dat er een gezond balans is tussen economische en maatschappelijke/sociale doelstellingen. Winstmaximalisatie houdt voor mij meer in dan alleen het behalen van financiele doelstellingen. In mijn carrière heb ik vaak genoeg aangetoond die te kunnen behalen en mensen te kunnen motiveren om enthousiast te werken aan dergelijke doelstellingen.

De activiteiten welke InnoComm, in vele gevallen samen met business partners, ontplooit en de samenwerkingsverbanden welke worden aangegaan, hebben een duidelijke basis van sociale duurzaamheid in zich. Van innovatie van de arbeidsmarkt tot het ontwikkelingen van internationale kansen passen perfect binnen de kernactiviteiten van InnoComm. “Human Value is Key!” is onze slogan. “Geef iemand geen vis, maar een hengel en leer hem vissen…”, een credo stevig verankert in de fundering van InnoComm.

Steun aan Stichting Susorwo

“Streef niet naar succes, maar tracht van waarde te zijn!” is de vrije vertaling van de uitspraak van Albert Einstein. En dat is precies waar het om draait. Het creëren van sociale duurzame kansen voor individuele personen, zelfstandige professionals, midden- en kleinbedrijven (MKB), overheden en Corporate organisaties teneinde de economische kentering te verkrijgen met elkaar.

Business Development, zeker internationaal, is een vak apart! Je “verkoopt” niet zomaar een oplossing in het buitenland. Het ontwikkelen van zaken betekent dat je een diversiteit van expertise en ervaring inzet om te komen tot nieuwe perspectieven en ontwikkeling van de latente behoefte.

Wij werken vanuit een viertal inzichten die vanuit verschillende managementstudies wel bekend zijn bij velen, t.w. Customer Intimacy, Product Leadership, Operational Excellence en… Innovatie. Elk kent zijn eigen karakteristieken doch de stijlen en doelen verschillen significant. De laatste wordt trouwens nog steeds niet als ‘inzicht’ gezien. Welke terminologie we ook bezigen, Business Development is cruciaal om je als bedrijf en individuele medewerker in een sterk concurrerende markt te kunnen (blijven) onderscheiden.

2013-05-12 13.24.26

In het National Wildlife park Lake Nakuru vond er tijdens een bezoek aan het park een bliksem actie van een Baboon plaats, die ons in eerste instantie flink deed schrikken, maar kort daarna zeer waardevolle informatie opleverde. Een geweldige les vanuit managementperspectief. Een korte uitleg. De dieren lopen in het Wildlife park uiteraard gewoon vrij. Ondanks alle waarschuwingen van de gidsen, en het plaatsen van duidelijke instructies om dieren niet te voeren vanwege het verstoren van het ecologisch balans, zijn er toch mensen die de dieren wel voeren. Op de Baboon Cliff heerst een duidelijke hierärchie. De letterlijke “apenrots” bestaat hier in Kenya ook! In onze situatie kwam de ‘leider’ en stal met veel geweld de laatste delen van onze lunch weg. Een snelle actie die de nodige hilariteit gaf, maar ook de adrenaline deed stijgen bij de aanwezige mensen. Wij hadden het genoegen om te gast te zijn van de hoofdopzichter van de parken in de regio waar wij verbleven. Hij gaf direct na het gebeuren uitleg dat het een managementprobleem is dat deze aap, vergezeld van één andere aap, deze actie uithaalde. Uiteraard was ik erg nieuwsgierig naar zijn uitleg…

Lunch op Baboon Cliff

“Deze aap bepaalt het gedrag van de gehele groep!” was de uitspraak. Zo’n actie tussen het publiek is eigenlijk erg gevaarlijk, dus normaliter zou deze actie flink worden bestraft. Hiervoor was nu de mogelijkheid niet. Het bestraffen zou kunnen neerkomen op het verwijderen van deze aap uit de groep door het “doden” van de leider. Het blijkt dat de groep het gedrag van hun ‘leider’ namelijk altijd volgt. Door de ‘leider’ weg te nemen, worden de groepsleden gedesörienteerd. De hierarchische positie van de leider moet dan opnieuw worden bepaald door op natuurlijke wijze onderling een nieuwe leider te kiezen. Deze is op een andere wijze opgegroeid, vaak veel makker, waardoor zij niet durven te stelen. Zij weten dat zij bestraft gaan worden. Zo zit de natuur al eeuwenlang in elkaar.

Baboons...

Vertalen we deze gebeurtenis terug naar de huidige managementstructuren in onze geciviliseerde wereld dan gaan we langzaam aan begrijpen dat de ecologie in het bedrijfsleven en economie door de mens zelf is ‘verziekt’. We ontnemen niet zo snel, m.u.v. trainers in het Betaald Voetbal, iemand zijn of haar (top-)positie ondanks er legio handelingen worden verricht die neigen tot laakbaarheid. Over het “gedrag” wordt wel gesproken, maar afhankelijkheid voorkomt dat er openlijk wordt geageerd tegen “mis-management”, ongeacht of het laakbaar handelen een substantieel verlies van banen oplevert of erger nog de teloorgang van een bedrijf.

Het moraal van dit verhaal is eenvoudig. De tegenwoordige mens is te ver afgeraakt van de wetten der natuur. Winstmaximalisatie is gereduceerd tot alleen financiele doelstellingen, met als gevolg dat de economie te vergelijken is met het uitpersen van sinasappelen. Eenmaal uitgeperst blijft er alleen nog droge schillen over die verschrompelen waar je bijstaat.

Investeren in een nieuwe oogst, of te wel innoveren in Europa, blijft ver achter. Telkens wordt er in dezelfde sinasappel geknepen… tot de laatste druppel… Wij kunnen van de landen in de sub-Sahara, en met name Kenya aardig wat leren. Daar betekent winstmaximalisatie ook het streven naar maatschappelijke/sociale doelstellingen.

Meer weten? Kijk voor meer informatie over Maatschappelijk Ondernemen en Social Return op de website van Stichting InnoComm (http://stichting.innocomm.org) of over Kenya op de website van Innocomm Solutions (http://www.innocomm.org).

Amsterdam-IJburg – De gevolgen van jarenlang onderwijs in ‘Operational Excellence’ begint zich af te tekenen. De gemiddelde bestuurder in de politiek en het bedrijfsleven kun je het niet eens kwalijk nemen. Je mag namelijk iemand nooit afrekenen op hetgeen men niet heeft geleerd. Het aanhouden van de economische malaise gaat ook niet opgelost worden door de mensen die de afgelopen jaren aan het roer hebben gestaan van de bedrijven welke nu een stevige daling doormaken. Kritisch? Ja, zeer zeker.

In het hoger (economisch) onderwijs wordt veel aandacht besteed aan hoe je kunt besparen, reduceren en efficiënter een bedrijf kunt leiden. Bewust doe ik hier een ongenuanceerd beeld tot u komen, want wil een sterke lans breken voor een andere wijze van denken. Een wijze waar enerzijds de mens centraal staat en anderzijds innovatie. Voor géén van beide is een passende plaats in het onderwijs ingeruimd. Althans té weinig om mensen de denkwijze mee te geven dat innovatie in ondernemerschap cruciaal is. Voor het bedrijf, voor de mensen, voor Nederland en voor Europa is het noodzakelijk om te innoveren.

Op 1 januari 2013 ben ik mijn eigen bedrijf begonnen. Vol energie, inspiratie, ideeën en met een enthousiasme die aanstekelijk is. Een van de belangrijkste redenen is, naast de vrijheid als zelfstandig ondernemer, het feit dat innovatie al jaren ‘mijn ding’ is. Binnen een grote organisatie stuit je dan al snel op een onnatuurlijke weerstand van mensen die standaard de zin beginnen met: “Ja maar…”. Innoveren betekent samen in vertrouwen werken aan een concurrerende oplossing die voor klanten het verschil gaat maken. Het is een keuze om als innovatief bedrijf te willen optreden, alleen zit het in mijn genen om zo te denken en te handelen. Vele innovatieve projecten met de nieuwste technologische ontwikkelingen heb ik mogen leiden. De ervaring, interesse en het netwerk van gelijkgestemden heeft mij gesteund om de stap te nemen.

De drijfveer heeft mij gebracht waar ik nu sta op 1 februari 2013. Werkzaam in een geweldig team van mensen met ieder zijn/haar eigen aandachtsgebied, expertise, ervaring en gedrevenheid. We hebben samen een nieuw bedrijf opgezet onder de naam InnoComm Solutions, wat letterlijk staat voor Innovatief Communiceren. De oplossingen die wij bij klanten aanbrengen zijn uitermate innovatief, soms gebaseerd op de nieuwste technologie, soms op een al wat meer bewezen technologie. De concepten zijn echter wel uitermate innovatief. Nieuwe mogelijkheden ontstaan als je vanuit verschillende perspectieven gaat kijken naar oplossingen met een technische aard. Het portfolio houden wij bewust gericht op een aantal zaken waarvan wij menen dat we de economie ermee gaan stimuleren. Allen komende uit het bedrijfsleven beseffen wij maar al te goed dat er meer is dan alleen de economie. De pijlers van het bedrijf zijn Integriteit, Discretie, Loyaliteit en Vertrouwen. Voor ons de basis van proper zakendoen. Wij willen daarnaast heel sterk het verschil maken door intensief sociaal te ondernemen.

Wij richten ons daarom alleen op concepten die een sociaal probleem oplossen en daarmee een economisch stimulans bewerkstelligen, zowel nationaal als internationaal. Het eerste innovatieve concept is Jobspecials Europe. Een hoogtechnologisch platform om mens en arbeid op een totaal andere wijze bij elkaar te brengen. Geen statische CV, want tenslotte sta je als mens ook niet stil. Het platform benut de diverse kwaliteiten van de mens (signatuur) om te zien welke baan of projectopdracht daarbij past. Inderdaad we draaien nu al de wereld om. De mens is en blijft namelijk de belangrijkste factor in het bedrijf. Ergo, zonder mensen geen bedrijf. Zonder bedrijf geen innovatie. Zonder innovatie geen economische vooruitgang door nieuwe diensten en producten. Zonder nieuwe diensten en producten geen nieuwe klanten. Zonder nieuwe klanten geen nieuwe inkomsten. Zonder nieuwe inkomsten is het einde bedrijf. Resultaat: Massa ontslagen…

In de keten van de economie ontlenen wij het bestaansrecht van ons bedrijf aan het feit dat wij grote- en kleine organisaties ondersteunen met juist die innovatie die in een gemiddelde organisatie niet betaalbaar of uitvoerbaar blijkt. Wij ontwikkelen het concept, verzorgen de pilots en integreren samen met het bedrijf de oplossing, inclusief een sterke koppeling naar Social Return. Bedrijven kunnen op deze wijze innoveren met een kortere time-to-market dan normaliter. Het kan zo maar betekenen dat ontslagen niet nodig zijn omdat er New Business ontstaat. Klanten van onze klanten krijgen weer het vertrouwen omdat zij het gevoel krijgen serieus te worden gesteund doordat hun partner/leverancier aan innovatie doet waarbij het mes aan vele kanten snijdt. En het personeel? Zij krijgen weer vertrouwen in het bedrijf omdat er nieuwe klanten komen, de omzet stijgt en gevoel van baangarantie toeneemt. Kortom, innovatie is dé baanbreker voor de economie, omdat we ineens terecht zijn gekomen bij ‘Product Leadership’ en ‘Customer Intimacy’. Twee economische denkrichtingen die positief zijn gericht op de toekomst welke bedrijven helpen te ontwikkelen.

Vele herkennen het geschetste beeld. Wil je meer weten over innoveren, concepten, Social Return en andere facetten van InnoComm? Schroom dan niet contact op te nemen! Durf zelf te innoveren… en daar waar je de innovatieve denkkracht mist, kun je altijd een bezoek brengen aan of een beroep doen op InnoComm… Het bedrijf waar de nieuwe denkwijze van de mens de meest waardevolle innovatie is…